Lvij.Beſta
habitu peregrini induta ē ꝯſcīa ſaniaq̄ cōtinue amouet lapides .i. oꝑatōesmalas devia cord̓ tui ne pedes bonaꝝcogitationū offendā? Dic mͥ quō dēsrecuꝑae̓ qd̓ per pctm̄ ꝑdidiſtiꝰ. Certeoportet be adduce̓ de pr̄ia tua .j. de corde tuo. x. hōies i. decē oꝑa pm̄e Ita ꝙꝓ quolibꝫ p̄cepto qd̓ ꝑ pcc̄ꝫ violaſtivnū actū mīe ſeu pͥm̄e oportet te adiplere qꝛ ẜm btm̄ augᵐ. Nullū bonūirremunea̓tū ⁊ nullū malū imꝑuītūItē oportet ꝙ hēat cōphinū bene ligatū .ſ. ꝯtritū cor⁊ v̓tutibꝫ bn̄ inſignitū. pͥuis lapill̓ plenū. Lapides iſti incorde ē meditacō .ſ. vulneꝝ x ⁊ memoria paſſiōis eiꝰ q̄ ꝯtinue oportet hr̄e ꝯͣdyabolū mūdū ⁊ carnē in cuiꝰ figurad̓r. .j. r̄gū Ꝙ dauid cū baculo paſto a̓li⁊ cū fūdā ⁊ qͥnꝫ lapidibꝫ goliā occiditDauid īt̓p̄taʳ maū fortꝭ et ſignat xᵐFūda ſigͣt amorē trahētē euꝫ de celo īmūdū a mūdo in crucē Quīqꝫ lapidesſūt quīqꝫ vulneā Golias ē dyabolꝰ.Et ſic ꝑ quīqꝫ lapides .i. vulnea̓ tādēocciditur Si gͦ iſtos lapides ꝯtinue incōphino cordis tui habuerꝭ: v̓tubesꝑ pccꝫ ꝑditas rehēre poterꝭ ⁊ ſic ꝑge̓cū gaudio ad pr̄iā tuā .i. vitā eternā¶Ꝙ oīm viuētiū ī mūdo: de bn̄ficijsacceptꝭ: ē ingͣtiſſimꝰ hō Ca. cxix.Vidā Rex ſeneſcallū hūit ſuꝑ imꝑiū ſuū cuiꝰ cor ita eleuatū ⁊ exaltatū ē ꝙ oēs opprimebat qꝛ ad nutū eiꝰ oīa fiebāt Iuxͣ palaciū iꝑatorꝭ erat qͥdā foreſta aīalibꝫſilueſtribꝫ plena qͥ ordīauit ꝙ fierētdiu̓ſe fouee qͣs folijs cōoperiebat vtbeſtie ſb̓ito in eas caderēt ⁊ ſic capēAccidit ꝙ ſeneſcallꝰ tnͣſiret ꝑ foreſtāet eleuatum eſt cor eius intantum ꝙopinabatur ꝙ nullus maior eo eſſetin impio. Ꝙ vlteriꝰ eqͥtās cecidit invnā foueā quā exire nō potuit Eadēdie in eandē foueaꝫ leo cecidit poſteaſymea ⁊ tercio ſerpens. Seneſcallꝰ ſevidēs c̓cūuolutū iſtis beſtijs timuit ⁊clamauit Cuiꝰ clamorē audiens qͥdāpauꝑ nōie guido qͥ cū azino ducebatligna de foreſta de qͥbꝫ victū q̄ſiuit vo
nit ad foueā. cui ꝓmiſit multas diuitias vt eū extrͣheret. guido ayt. Rm̄enihil habeo vnde viue̓ poſſim niſi colligo lignā. ſi laborē iſtiꝰ diei dimittere damnū incurrerē. Qui ei ꝓmittēsboͣ fide ꝙ ei de diuitijs ꝓuide̓t ſi eū exͣheret Guido hͦ audiēs ad cītatē iuit ⁊longā corda ſecū portauit quā ī foueam miſit vt ſeneſcallꝰ ſe ſuccīgeret ⁊ſic eū ſurſū trͣheret Qua dimiſſa ſaltauit leo an̄ ſuꝑ cordā ⁊ extrͣctꝰ ē Qfacto applauſū ei fecit et ad ſiluā cucurrit. Deīde iteꝝ cordā miſit ī foueā⁊ ecce ſymea ſuꝑ eā ſaltauit quā gͣuido ſurſū tr̄xit ⁊ ad ſiluā cūcurrit. poſdea iteꝝ cordā deſcende̓ ꝑmiſit ⁊ ẜpēsſuꝑ eā ſaltaᵗ quē ecl̓ extxͣit applauſūei fecit ⁊ ad ſiluā cucurrit Deīde milesclamaᵗ O kinc bn̄dictꝰ altiſſimꝰ iā debeſtijs ſū libea̓tꝰ cordā ꝑmitte deſcendere qd̓ ⁊ factū ē Miles ſe ſuccinxit etguido eū abſtraxit deīde equū extrͣxerūt. ſtatī ſeneſcallꝰ equū aſcēdit ⁊ adpalaciū regꝭ venit Guido ꝟo domi veītvxor vidēs eū vacuū ꝯtriſtata ē valdeIlle ꝟo ꝓceſſū ei narrauit ⁊ ꝙ mercedē cōdignā reciꝑet de qͦ vxor gauiſa. ēMane v̓o guido ibat ad caſtꝝ mittēſianitorē ad ſeneſcallū ꝙ ipē ibi eſſꝫ. qͥpͥma ⁊ ſcd̓a vice negauit ꝙ eū vnꝙͣ videit p̄mo niſi recede̓t ip̄m crudelit̓ v̓beraret qd̓ ⁊ fecit Qdū tercia vice reu̓ſus eſſꝫ: ita crudelit̓ portariꝰ eū v̓brāuit ꝙ ip̄m ſemiuiuū reliqͥt. Qd̓ audiēs vxor gͣuidonis veīt ⁊ cū azino eūad domū duxit ⁊ diu īfirmatꝰ ē ⁊ oīaboͣ ſua ī īfirmitate ꝯſūpſit q̄ hūit Dūāt ſanꝰ factꝰ eſſꝫ ⁊ vna dieꝝ ligna colligerꝫ? vidᵗ alonge decē azinos onea̓tos cū fardell̓. ⁊ leonē a ꝑte poſteioriſequētē rcō trͣmite v̓ſus guidonē eosduxit Guido intīe r̓ſpexit beonē ⁊ ſtatīnicōriā hūit ꝙ erat ille leo quē de foueā extrͣxit Leo cū ad eū veīſſꝫ: cū pedeſigᵐ ei fecit. vt cū azimis oneātꝭ domūaccede̓t. qd̓ ⁊ fecit Guido azmnos ſecūdonri duxit ⁊ leo ſeq̄bat̉ qͦuſqꝫ gͣuidoad domū ꝑueīt Cū at azim domū intr̄ſſēt: leo cū cauda applauſū fec̄ guidoī