Romanoꝝ.LVi.

ꝯͣ dyabolū mūdū ⁊ carnē Interi deꝰcelos aſcendt ad p̄parādū nuptias ꝓnob̓ vt in gloria et̓na cū ipſo ꝯiūgeveni. ẜm illd̓ Ioh̓. Vado parare vob̓locū. Sꝫ quādo aīa ē ī caſtro corporꝭtūc raptor .i. diabolꝰ puellā. i aīaꝫ aggredit̉ qn̄ eā ꝑ mūdi vanitatē ſeduc⁊ ad ea ingredit̉ qn̄ in pctm̄ cecidei̓t⁊ in eo ꝑmanet. Et ſic xp̄s expellit̉.Sꝫ xp̄s r̄u̓tēs cōtidie ad oſtiu cordistui pulſat. et d̓t illd̓ cāti. Ego ſto adoſtiu ⁊ pulſo⁊cͣ ſꝫ aīa ī pctīs obſtinata eū nō cognoſcit. ideo xp̄s on̄dit ſibi vulnera q̄ ꝓ nob̓ ſuſcepit vt ad eūinclines cor tuū ⁊ feneſtrā cordis tuiſaltē aperias. Sꝫ miſer hō qͦniā dn̄mnō timet vt eiꝰ cor aperiat ꝯͣ talē iudex celeſtꝭ ī die iudicij dabit ſētētiamvt ābo ſuſpēdāt̉ ī patibulo īfernali.De fallaciā ⁊ dolo Ca. cxviij.Iles qͥdā ītrauit egiptū cogitās ibi pecuniā ſuā relinq̄re īterrogauit ſi aliqͥs fidelis ibimaneret cui pecuniā ſuā adcuſtodiēdū tr̄deret ⁊ audiuᵗ ꝙ erat qͥdā ſenexad eū acceſſit vt mille talēta ei tr̄deretDeinde ad peregrinādū ꝑrexᵗ ꝑactoitiue̓ ad eū redijt cui talēta ꝯmiſerat⁊ ꝯmiſſa ab eo q̄ſiūᵗ At ille plenꝰ neqͥtia nūꝙͣ ſe eū vidiſſe aſſeruit Milesꝟo ſic deceptꝰ ꝯtriſtatꝰ ē valde ſingulis diebꝰ ab eo petiit ⁊ eū blādis ẜmonibꝰ dep̄cās vt ſibi redde̓t. Deceptor īcreꝑabat eū ne talia de eo āpl̓iꝰdiceret vl̓ eciā ad eū vediret. Ille triſtꝭab eo receſſit hn̄s obuiā qͣndā vetulā pānis heremitalibꝰ indutā hn̄ſqꝫin manu baculū ⁊ ꝑ viā leuauit lapides ne traſeūtes pedes lederent. Quevidēs eū flētē ⁊ cogͦſcēs ꝙ extrͣneꝰ eſſꝫ cōmota pietate eū vocauit ⁊ qͥd eiaccidiſſꝫ int̓rogauit. At ille ordinatonarraūᵗ qūo ꝑ illū ſenē eſſet deceptꝰ.At illa. Amice ſi vera ſūt q̄ mihi dictdabo t̓ ſanū ꝯſiliū. At ille. Teſtꝭ̓ ē mͥdeꝰ vera vtiqꝫ ſūt. Que ait. Adducmͥ hoīeꝫ de t̓ra tua cuiꝰ dictis ⁊ factisfides adhiberi poſſꝫ. Ille v̓o adduxit

Cui adducto p̄cepit vetula. x. cōphinos eme̓ exteriꝰ p̄cōſis depictos coloribꝰ ferroqꝫ ligatos cū ſeraturꝭ. de argetatis lapidibꝰ imple̓i iuſſit. milesvo fecit ſic̄ mulier iuſſit. Mulier vidēs oīa parata ait. Nūc decē hoīēs ꝑqͥre qui mecū ⁊ cū ſocio tuo ad domūdeceptoris tui vadāt ⁊ cōphinos deferāt Vnꝰ pꝰ aliū veniētes ordine lōgo ⁊ ꝙͣ cito pͥmꝰ intrͣuit ⁊ nob̓cū qͥeſcit voni audacter ⁊ pēte pecuniā egoꝟbo ī deo cōfido ꝙ pecunia tibi reddet̉Que vetula cū ſocio decepti ad domūdeceptoris venit Et ait Dn̄e iſte extrͣneꝰ hō hoſpitatꝰ ē mecū ⁊ vult adirepatriā ſuā. ⁊ querit pͥus pecuniā ſuāq̄ ē in decē cōphinis alicui hoīm ꝓbo⁊ fideli cōmēdare donec reu̓tat̉. Precor gͦ te vt amore dei ⁊ mei ī domo tuacuſtodias. Et qꝛ audiui ⁊ ſcio te probū ⁊ fidelē nolo aliquē n̓ ꝑ te ſolū pecuniā cuſtodi̓. Cū ſic loqͥret̉ Ecce ītrauit pͥmꝰ ẜuꝰ deferes cōphinū vnumQd̓ vidēs deceptor credidit voꝝ eē qd̓vetula dixit Pꝰ hͦ intrauit miles vtvetula p̄cepit. Quē vidēs deceptor tiniēs ſi pecuniā pete̓t. ⁊ aliꝰ ſibi n̄ crederet ad cuſtodiēdū ſuaſ pecunias ꝯeū venit adulādo dicens. Amice vbifiliſti. veni ⁊ accipe pecuniā tuā fideimee iā diu ꝯmēdatā Miles v̓o letꝰ pecuniā recepit gͣtias agēs deo ⁊ vetule. Vetula ꝟo hͦ vidēs ſurrexit ⁊ aitDn̄e. ego ⁊ hō iſte ibimꝰ c̓ca ceteroscophīos ⁊ reu̓ti feſtiābimꝰ Tu ꝟo expecta donec redeamꝰ. ⁊ bn̄ ẜua qd̓ iāadduximꝰ. Et ſic miles ꝑ vetulā pecuniā ſuam recuꝑauit ¶ MoralizaᶜAriſſimi miles iſte ē qͥlibꝫ xp̄ianꝰ qͥ in iſto mūdo ꝙͣdiuviuit peregrinat̉ Quia facit oī die dietā adinordē. Ꝙ decē talēta .. decem p̄ceptadm̄i inordiāte ꝑ peccatū tradidit cuidā ſem. ſeriex iſte ē mūdꝰ plenꝰ decepcōnibꝰ Vn̄ ſi in rebꝰ mūdanis delectam̉ ⁊ mūdo ꝯfidimꝰ p̄cepta diuinaamittimꝰ ⁊ vix cū difficultate acqͥrēcelū pobrimꝰ donec ꝑ verā ꝯt̓tōꝫ ꝯfeſſionē ⁊ ſatiſfactōꝫ acqͥraꝰ Vetula iſta

h. j.