Liij.Beſta
temptationē ſuſtinuit cui vxor queego ſū in mari ablata fuit q̄ tn̄ ab oīcorrupcōe ẜuata ſū. Qui ⁊ duos filios agapitū ⁊ theoſbitū habuit Audiēs hͨͦ eūſtachius ⁊ ipſā diligēt̓ cōfiderās vxorē ſuā eſſe rcognouit ⁊ lacrimas p̄ gaudio fudit. Ipſā oſculatꝰ ē glorificās deū qͥ ꝯſolat̉ afflictosTūc dixit ei vxor ſua. Dn̄e vbi ſūt filij noſtri?. Q rn̄dit. A feris capti ſūtEt exſpoſuit ei qūo eos ꝑdidit Et illa. Gratias agamus dn̄o: puto enīvt quēadmodū deꝰdonauit nobis vtinueniremꝰ nos īuicē: Dabit eciā roꝯgnoſce̓ nobis filios nrōs At ille Dixi tibi ꝙ a feris deuoa̓ti ſūt. Cui illaHeſterna die ſedēs ī orto audiui duos iuuenes ſic ⁊ ſic ſuā īfātiā exponētes credo ꝙ ſint filij nr̄i. int̓roga eoset dicet tibi. Cōuocās autē euſtachius eos ⁊ audiēs ab eis īfatiā ſuā vecognouit ꝙ filij ſui erāt. Et āplectētes eos ipſe ⁊ mr̄ ſuꝑ eoꝝ colla plurimū fleuerūt ⁊ crebrius eos oſculabāt̉Oīs aūt exercitꝰ plurimū gaudebatde inuētione eoꝝ ⁊ de victoria barbavoꝝ Cū igit̉ redirent cōtigit iā traianū obijſſe ⁊ ſucceſſiſſe ei peiorē ī ſceleribꝰ noīe adrianū. Qui pro victoriaobtēta ⁊ inuētōe vxoris ⁊ filioꝝ magnifice eos ſuſcepit ⁊ magnū cōuiuiūp̄parauit Altera autē die ad tēplumydoloꝝ ꝓceſſit vt ibi ſacrificaret provictoriā barbaroꝝ Vidēs autē īꝑatorꝙ eūſtachius nec ꝓvictoria nec ꝓ inuēcōne ſuoꝝ ſacrificare vellet hortabat̉ vt ſacrificiū ȳmolaret Cui euſtachius. Ego xp̄m deum colo ⁊ illi ſoliẜuio ⁊ ſacrifico. Tūc imꝑator ira vepletꝰ ipſū cū vxore ⁊ filijs in harenaſtatuit ⁊ leone feroceꝫ ad eos dimitti fecit. Accurrēs ꝟo leo ⁊ dimiſſo caꝑide qͣſi eos adorās ab eis hūilit̓ r̄ceſſit. Tūc īꝑator bouē ereū incēdi fecit⁊ eos ibidē viuos immitti mādauitOrātes igit̉ ſācti ⁊ ſe dn̄o cōmēdātesbouē intrātes ibidē dn̄o ſpiritū reddider̄t. Tercia autē die de boue ſūt corāimꝑatore extracti ita penitus intac
ti īuēti ſūt ꝙ nec capillos nec quicꝙͣeoꝝ vapores incēdij aliqͣtenꝰ cōtigerūt Xp̄iani v̓o eoꝝ corpora tulerūt ⁊in loco celeberrimo recōdentes ibidēoratoriū cōſtruxerūt. Paſſi ſūt autēſb̓ adriano qͥ r̄gnare cepit c̓ca ānosdn̄i. .xx. kalendas nouēbris vl̓ ſcd̓mquoſdā xij. kalendas octobris.riſſimi. iſte imꝑator eſt dn̄snoſter ih̓s xp̄s. Placidꝰ p̄t diciqͥlibꝫ hō mūdanꝰ in vanitatibꝰ ſecūli occupatꝰ qͥ ꝑgit ad venandū ea q̄ſūt mūdana cū militibꝰ ſuis .i. qͥnqꝫſēſibꝰ Tādē venit ad gregē c̓uoꝝ in qͥbꝰ multū delectat̉. Cerui iſti qͥ ſūt inuēti: ſūt viſus auditꝰ ⁊c: v̓ba detractoria ⁊ vana ⁊ ſic de alijs ſēſibꝰ exterioribꝰ. Sꝫ attēdatꝭ ꝙ c̓uꝰ pulch̓or cūcurrᵗ ⁊ r̄ceſſta ſocietate alioꝝ quē toto cōnamine īſeq̄bat̉ placidꝰ Ceruꝰille eſt ratio q̄ eſt optima potētia aīequā hō benet̉ toto conamine in ōnibꝰ operibus ſequi. ſi deſiderat habere vitā beatā. Ceruꝰ ille aſcendit ripam. Ripa eſt iuſticia ſiue rectitudoquaꝫ ratio ſemper diligit ⁊ infra cornu̓a ratōnis vidit ymaginē crucifixiCornua ſūt lex antiqͣ ⁊ noua. In lege antiqua bene prophetiſatū erat amultis de aduētu chriſti ⁊ de eiꝰ morte In lege noua clare videre poſſumꝰquomodo. ⁊ quā morte pro noſtraſalute mortuus eſt. Ideo ceruus illebene dicit vt mūdū deſpiciamus ⁊ eaque in mundo ſūt vt ſequamur veſtigia xp̄i ſic̄ fecit placidus. Sed poſſesdicere. Libēter eſſē inſtructus. quomodo veſtigia chriſti debeā ſequi Ecce exēplū ī iſto beato euſtachio. Primo renuncia vxori ⁊ filijs. Vxor illaque eſt ſpecioſa valdeꝫ eſt animā tuaad dei ſimilitudinē creata. que ſemꝑeſt parata chriſto obedire ſi caro eicōſentiat. Duo filij p̄uuli ſunt voluntas ⁊ opꝰ qui ſūt ꝑuuli/ quādiu homo permanꝫ deo cōtrarius Vn̄ primooportet per penitentiam in terrā cadere. Deinde omnia temporalia a tevepellere. ſi nō opere tamē voluntate