Druckschrift 
Gesta Romanorum
Seite
LIIr
Einzelbild herunterladen
 

Romanoꝝ.Lij.

vidi da ut ꝯiugeꝫ meā videre poſſimriā de filijs ſcio a feris ꝯmeſti ſunt.Venit em̄ ad vox dicēs. Cōfide Euſtachi qꝛ cito honorē tuū recuꝑabis filios vxorē vecipies. igit̉ militibꝫ obuiaſſꝫ ipē minime cognouerunt. Cumqꝫ ſalutaſſent q̄ſieruntſi aliquē ꝑegrinū nōie placidū vxore et duobꝫ filijs cognoſce̓t?. Illeaūt ſe neſcire ꝓfeſſus eſt ad p̄ces tn̄eius in hoſpitiū diuerter̄t et euſtachius eis ſeruiebat recolens pͥſtinumſtatū ſuū lacrimas ꝯtine̓ poteratEgreſſus aūt foras faciē ſuā lauititeꝝ vediēs eis ſeruiebat. Illi ꝟo cōſiderātes adinuicē dixer̄t. ſimil̓ eſthic illi quē q̄rimꝰ Et rn̄dēs alterdixit. Valde ſil̓is eſt. Conſideremusigit̉ ſi habet ſignum cycatricis in capite: quod ſibi in bello accidit ipē v̓oeſt Et veſpiciētes ſignū videntes ipſum eſſe quē q̄rebant ꝓtinus cognouerūt inſilientes oſculantes eumde vxore ſua filijs ſciſcitati ſūt. Quidixit eis filij mortui eſſent et vxordetenta. Vicimi āt oēs ad ſpectaculūꝯcurrebant. milites virtutē pri gloriā narrabāt: tūc p̄ceptū imꝑatoris milites ei expoſuerūt optimis veſtimētis ipſū induerūt Poſtiter. xv. dieꝝ ad imꝑatorē venerūt.Qui eiꝰ aduentū audiēs eidē ꝓtinusoccurrit in oſcula pacifica eius ruitNarrauit om̄ibꝫ ordinē cūcta ſibi acciderāt. ſtatīꝫ ad magiſteriū militie trahit̉ idē officiū qd̓ habueātpͥus exercere ꝯpelliʳ numeratis militibꝫ paucos ꝯtra hoſtes cognoſcens iuiſſit tirones colligere om̄scītates vicos. Cōtigit at illā t̓rādeſcribi in filij ſui educati fuerāt vtdarēt duos tirones. Vniu̓ſi āt eiꝰ lo incole illos duos iuuenes tāꝙͣ preceteris aptiores magiſtro militū ꝯfignauerunt Vidēs illos duos iuuenes elegātes moꝝ honeſtate ꝯpoſitos cum ſibi plurimū placuiſſent int̓primos in acie ordinauit ſic ꝓfectꝰad bellū ſb̓iectis hoſtibꝫ exercitū ſuū

tribꝫ diebꝫ in qͥdā loco vbi vxor ſuahoſpita manebat reqͥeſcere fecit. vbihoſpitati ſūt ignorātes tn̄ materſuā eſſꝫ et ſedētes circa meridiē ettuo cōfabulātes exponebant ſibiinuicē de infantia ſua. Mater ꝟo econͣſedens ipſi referebāt attentiꝰ audiebat. Dixit maior minori. Ego infans eſſem: nihil recolo niſi patermeus magiſter militū erat et matermea valde ſpecioſa. Duoſqꝫ filios habuit ſcꝫ me et aliū minoreꝫ me. Quietiā ipſe valde ſpecioſus erat. Accipienteſqꝫ nos ꝑentes noſtri egreſſi ſt̓de domo nocte. ingreffiqꝫ nauem neſcio qūo eūtes. Cūqꝫ āt de naui egrederemur: mater noſtrͣ qūō neſcio inmari relicta eſt. pater noſter portāsnos duos: ꝑgebat flens. ꝑueniēſqꝫad qͣndam fluuiū trāſiuit frē meominore me ſuꝑ ripa flumīs reliqͥt. aūt reu̓teret̉ ut me acciꝑet: lupꝰvenit illū infantē rapuit⁊ an̄ꝙͣ adme appropinqͣret. leo de filua exiensme rapuit in filuā duxit. Paſtoresv̓o me de ore leonis eripuerunt et niutritus ſum in illa poſſeſſione in quaet ipſe ſcis et potui ſcire qͥd factuꝫſit de patre meo. neqꝫ de fratre. Audiens hec minor frater cepit flere dicere. Per deum ut audio frater tuusgo ſum. Quoniā me educauerūtmihi dixer̄t quō me eruerunt de faucibꝫ lupi Et in amplexibꝫ ruētes oſculabant̉ ſemuicē fleuerūt. Audiēsmater eoꝝ et ꝯſiderās euentū ſuuꝫita feriatī dixiſſēt diu apd̓ ſe tractuitſi filij ſui eſſēt Altera āt die magiſtꝝmilitū adijt et interpellauit dicens.Dep̄cor te dn̄e ut me ad patriā tuaꝫꝑduci iubeas. Ego ſū de t̓ra romanorum hic ꝑegrina ſū. Hec dicens vidit in eo ſigna mariti fui. Et euꝫ cogͦſcens ſe iam continere non poſſꝫcidit ad pedes eiꝰ ait Precor te dn̄eut exponas pͥſtinā vitā tuā. putoem̄ tu ſis placidus magiſter militum alio nomine euſtachius nūcūyat̉ quē ſaluator ꝯu̓tit talē talē