Romanoꝝ.Xlv.

indices mortꝭ noſtre. dū ſana gratiaꝯſcīas nrās illuſtr̄t vt lege̓ poſſimuspctā nrā qͥbꝫ mortē eternā meruimꝰEt ideo dū lucē et gratiā ſancti ſpūshabemꝰ lrās iſtaſ legamꝰ ⁊ peccatanrā referamꝰ bono corde ⁊ poſtea ſac̓doti ore. vt ſic legēdo mortē eternameuadere valeamꝰ Ne litterr clauſe idē cōſcīe nrē nō mūdate pꝰ mortē nrāꝫaperiāt̉ ⁊ manifeſtent̉ toti mūdo¶ Ꝙ deus in hac vita placaripoteſt. ¶ Capitulū. xcviij.Arrat̉ ꝙ antiquitꝰ mos eratromanoꝝ ꝙ qn̄ caſtrū vel aliquā ciuitatē obſidebant: vnācandelā in certa mēſura accēdebant ⁊ꝙͣdiu cādela arderet parati erāt ōnesad pacē veciꝑe quātūcūꝫ malefactoreſſꝫSꝫ poſtꝙͣ ꝯſūmata fuea̓t: oīs iuſticie ſeueritatē excercebāt ī hoſtes ſuosnec tamen alicui licet daret oīa bonaſua mīaꝫ facere voluerūt. Applicatiomiī ſic hꝫ deꝰ ſe erga pctōres Nācorda nrā cītates aīe ſūt obſeſſacū vitijs ⁊ ꝯcupiſcētijs ꝑ diabolū mūdū ⁊ carnē deꝰ ex ſua mīa ſtatuit hōihꝫ tp̄s in qūo ſi velint poterīt īuenirecādelā accenſā .i. ꝙͣdiu vita ē in corꝑequātūcūqꝫ peccator mīaꝫ deſideraret:pacē ⁊ ꝯcordiā dei reciperet Tota vitānrā eſt ꝯſtitutā et ꝑmiſſa vt pm̄aꝫ faciamus ⁊ viuamꝰ Vn̄ ſaluator dicitNolo mortē pctōrꝭ ⁊cͣ. Et ideo ꝙͣdiuaīa eſt ī corꝑe petamꝰ veniā: ⁊ mīaꝫobtinebimꝰ Ioh̓. xvj. petite ⁊ accipietis. Sꝫ certe cū vita nrā fuerit terminata ꝑ mortē: tūc nō erit tꝑs mīampete̓ ⁊ licꝫ petiei̓mꝰ nō darẻ nob̓ Ergofaciamꝰ pm̄aꝫ ꝙͣdiu ſumꝰ ī hac vita¶ De virili pugna xp̄i ⁊ eiusvictoria. ¶ Capitulū. xcix.Ęſar regnauit in cuius regnoerat qͥdā miles generoſus acfortis qͥ ſel̓ ꝑ quādā foreſtāeqͥtabat bufonē cū ſerpēte vidit pugnare Sꝫ buſo p̄ualuit ⁊ ſerpentē deuicit hoc vidēs miles ſerpentē iuuit ꝙ

bufonē grauiter vulnerauit. euaſit ⁊fugā accepit tn̄ ꝑ bufonē vulneratꝰgrauiter erat miles. Hº vidēs milesde equo deſcēdit ſꝫ venenū bufonis invulne̓ eꝰ remāſit Miles domū ꝑrexitet longo tꝑe in infirmitate vulnerisremāſit. Teſtamētū ſuū cōdidit ⁊ admortē ſe parauit. Cū ꝟo ſemel iuxtaignē iacuiſſꝫ qͣſi de vita ſua deſperatꝰſerpēs quē a morte ſaluauit intrauitSerui videntes ſerpentē dixer̄t. Dn̄equidā ſerpēs intrauit. Miles cū illūveſpexit agnouit eū ꝙ ſerpēs ille ea̓tpro ciliꝰ defenſione vulnera ⁊ oīa mala ſuſcepit Miles ayt Nolite eū īpedire Credo ꝙ nullū malū mͥ faciet Serpēs ꝟo corā ōnibꝫ ad eū acceſſit ⁊ venenū vulneris cū lingua fuxit qͦuſqꝫos plenū habuiſſꝫ Statī extra domuꝫcucurrit ⁊ venenū exͣ ſeꝓiecit. Redijt⁊ ad vulnꝰ iterato acceſſit bis ter q̄vſqꝫ totū venenū hauſit. hͦ facto miles ſerpēti lac ad bibēndū dedit. Cuꝫꝟo ſic bibiſſꝫ bufo a quo miles vulnus recepit intrͣuit ⁊ ꝯͣ ẜpentē pugͣreincepit ac ſi eſſꝫ in vindictā ꝙ ſerpēsmilitē ſanauit Miles cū hͦ vidiſſꝫ aitẜuis ſuis Rmi ſine dubio iſte ē bufoquē vulnea̓ui ꝓ defenſionē iſtiꝰ ẜpētꝭa qͦ oīa mala recepi. Si ſerpentē deuincat me inuadet ⁊ ideo ſi vitā meā diligitis illū incōtinēti occidatis Serui hͦaudiētes cū gladijs ⁊ fuſtibꝫ illū occiderūt. Serpēs ꝟo qͣſi applaudēdo ⁊ regratiando hincinde circa pedes dn̄i ſeꝯu̓tit ⁊ foras exiuit Miles v̓o ꝑfectāſanitatē recuꝑauit. ¶ Moralizatiomi īꝑator iſte eſt pr̄ celeſtis Miles ē dn̄s nr̄ ih̓s xp̄s Buſo dyabolus; Serpēs hō. Et hͦ ꝓpt̓ duo ẜpēsp̄t dici hō. Primo ꝓpt̓ peccati venenū⁊ ꝓpt̓ antidotū ac ymaginē xp̄i quaꝫportat. Homo em̄ ꝯͣ dyabolū habetpugnae̓ Quia d̓r: nō ē aliꝰ qͥ pugnetꝓ nob̓ niſi tu deꝰ nr̄. Quādo ꝟo totūgenꝰ hūanū ꝓpt̓ peccatū pͥmi parētꝭerat ſuppeditatū: xp̄s ꝓ nob̓ pugnat⁊ dyabolū ſuꝑauit. Et ip̄e gͣuit̓ vulneratꝰ ē nō tm̄ ī vno loco ſꝫ in multꝭ