CLV.Beſta

Ꝙ vita preſens eſt vita remiſſionis et gratie. ¶ Capi. xcvj.Ex alexād̓ poſuit cādelā ardētē ī aula ſua ⁊ miſit p̄cōnes ꝑtotū regnū ſuū qͥ clamauerūt⁊ dixer̄t. Si aliqͥs forefecea̓t ꝯͣ regē ꝙaudacter veniret ꝙͣdiu cādela arderetrex forefactū dimitte̓t. Et ſi qͥs forefactū haberet ⁊ n̄ veniret cādela extīcta: morte mala periret Iſtd̓ audiētibꝰ populis ī regno multi vanerūt adregē ⁊ mīaꝫ petierūt. Rex benigne recepit eos Et inulti fuerūt qͥ noluerūtvenire ⁊ neglexerūt. Sꝫ qn̄ cādela fuᵗextīcta Rex fect̄ eos ꝑ violētiā afferri⁊ mala morte occidi. ¶ Moralizaº.Ariſſimi ꝑ regē allexādrū poſſumꝰ intellige̓ xp̄m qͥ ē rex regū etdn̄s dominātiū. poſuᵗ cādelā ardētēpn̄tē vitā q̄ trāſit tāꝙͣ cādela ardēs p̄coēs miſſi ſūt .. p̄dicatores qͥ qͦtidieclamāt Si aliqͥs forefecerit ꝯͣ r̄gē. ꝯͣxp̄ꝫ ꝙ audactar veniat ꝙͣdiu cādelaardet. vp̄ſēs vita durat qꝛ xp̄s eſt nimis iīors. Vnde d̓dīa eius ſuperoīa oꝑa eiꝰ. ſicut patet in latrōe ⁊cͣAodo aliqͥ audiūt ⁊ veniūt ad regē⁊ miſericordiā petūt vt ſūt illi qͥ peccata ſua dimittūt mādata dei tenet ⁊viuūt ſicut boni xp̄iani Illos benigne recipit. Et ꝑ illos qͦ noluer̄t venirepoſſumꝰ intellige̓ malos xp̄ianos ſcꝫraptores vſurarios ⁊ ceteroſ pcc̄oresQn̄ cādela ē extincta ⁊ pꝰ iſtā vitāxp̄s faciet eos vonire corā ſe ī die iudicij ⁊mala morte occidi id ē eternāmortē pati qn̄ dicet eis. Ibe mabedioti in ignē eternū. ⁊cͣtDe morte ¶ Capitulū. xcvij.Egit̉ in cronicis ꝙ āno. xxij.ab vrbe romana cōdita populꝰ romanꝰ colūnā marmoreāin foro romano ſtatuerūt Et ibi imaginē iulij ceſaris fecerūt ⁊ ſuꝑ caputeiꝰ nomē iulij ſcripſerūt qͥa ī honoveipſiꝰ factū fuit. Sꝫ iſte iuliꝰ ceſar triaſigna ī morbe vl̓ āteꝙͣ more̓t̉ accepit

Cēte ſimo em̄ die āte mortē ſuā cecidᵗfulmē ante ymaginē in foro ⁊ in noīeſubſcripto: litterā pͥmā abraſit Nocte ꝟo p̄cedēte diē mortis ſue feneſtrethalami eꝰ cū tāto ſtrepitū ⁊ īpetuſūtaꝑte vt domū ruiturā eſtimarꝫ. Ęade ꝟ̓o die mortis ſue cū ad capitoliūivet dabe ſūt ei littere indices mortisſue imiminentis quas ſi ſtatī legiſſmortē euaſiſſꝫ ¶ MoralizatioAriſſimi ſic ē de nob̓ ⁊ de deo. vtmortē et̓nā euademꝰ tria ſignanob̓ deꝰ facit. pͥmū ē deletio littere capitaliſ de noīe ꝑ iſtā litterā q̄ in pͥncipio noīs ponit̉ intelligit̉ habūdāciadiuiciarū hͦ em̄ ē q̄ facit hoīeꝫ haberenon ī t̓ra. Nemo em̄ ī iſtꝭ diebꝰ noīnat̉ ī t̓ra niſi habuei̓t diuitias. hͦ patet. Nā ſi q̄rat̉ qͥs ſit melior ville l̓citatꝭ ſtatī p̄ponit̉ qͥ plures diuitiashēt ꝙͣuis ſit peſſimꝰ Ecce qūo diuitiedāt hoīm non qꝛ ſi diues nō eſſꝫ. nō eſſꝫ noīatꝰ. Et qꝛ aliquādo diuitie ſūtoccaſio mortis et̓ne ideo deꝰdat pͥmūfignū ꝙ talē vult ſaluare ⁊ aufert pͥmā litterā noīs ſui .ſ. diuicias ab eo ⁊facit eū pauꝑē. Vt ſic qͥ per diuitiasab eo receſſerat ꝑ pauꝑtatē ad eū vedeat. Secūdū ſignū qd̓ iuliꝰ ceſar accepit ꝙ iuxta camera ſuā fuit magnꝰ ſtrepitꝰ. Hec camera ē corpꝰ hūanū qꝛ cū hō videt ſe eē pulchrū ⁊ fortē ſtatī cadit ī peccatū ꝑ quod morset̓na ſibi p̄parat̉ Et ideo volēs eū deꝰa morte et̓na reuocare facit 2ᵐ fignū.ſ. magnū ſtrepitū c̓ca corpꝰ ſuū mittēdo .ſ. talē ⁊ tātā īfirmitatē ⁊ debilitatē ꝙ ad mortō credit̉ ruere ⁊ cadere vt ſic qͥ ꝑ pulchritudinē ⁊ fortitudinē a deo receſſerāt ꝑ infirmitatē ⁊debilitatē r̄uocēt̉ ⁊ peniteāt psͣ Multiplicate ſūt infirmitates eoꝝ. Exēplū de beato paulo dicēte. Libēt̓ gloriabor in īfirmitatibꝰ meis. Terᵐ fignū qd̓ Iuliꝰ ceſar accepit fuit. ꝙ littere īdices mortis imiminētis ſibi trͣdite fuerāt qͣs ſi legiſſꝫ mortē euaſiſſꝫHoc ſignū facit deus nobis peccatoribus. qͥ tunc dicitur tradere litteras