Romanoꝝ.XLij.
XLij.
eſt iumētis Oa nō recordat̉ de dei beneficijs nec eū viſitat ſicut ſolebat.Deꝰ hͦ vidēs aufert ab homine boͣ tēporalia. ſanitatē ⁊ ꝓſperitatē vt priorē amorē hēat. non ꝙ deus odit illūquē ſic caſtigat ſꝫ qꝛ eū diligit iuxtanlld̓. Flagellat deꝰ oēꝫ quē diligit.Ꝙ oracō nr̄a melodia eſt coradeo ¶ Capitulum C. .lxxxv.Iberiꝰ regnauit. qͥ miro mōmelodiā dilexit audire Vndeſel̓ accidit ꝙ ad venandū ꝑrexit. qnͣdā melodia cithare a ꝑte dextera audiuit ⁊ in tanta dulcedine delectabat̉. ꝙ qͣſi extrͣ ſe raptꝰ ē Equūꝑuertebat v̓ſus locū melodye. ibidē eqͥtauit. Cū aūt ad locū veniſſꝫ qnͣda aquā latā alonge ꝓſpexit ⁊ iuxtaaquā qͥdā pauꝑ ſedebat qͥ citharā inmanū tenebat. De iſta cithara ꝓceſſit tāta melodia ꝙ imꝑator cū gaudio ē refocillatꝰ. Ait ei rex. Rmne dicin quo cithara tua ita dulcit̉ ſonatAit ille. Dn̄e ꝑ triginta ānos ⁊ vltrͣuuxͣ iſtā aquā māſi. Dedit mihi deꝰgͣtīā talē in cithara ꝙ ꝙͣcito cordaseiꝰ tāgo exit tanta melodia ꝙ piſcesiſtiꝰ aq̄ ad manū meā veniūt per qͦsmeipſū ⁊ vxroē ſuſtento cū familia.Sꝫ heū ⁊ prochdolor Iā infra paucosdies ex alia ꝑte aq̄ venit qͥdā ſibilator qͥ in tāta dulcedine ſibilat ꝙ piſces me dimittūt ⁊ ad eū eūt Iō dn̄eqꝛ potēs eſtꝭ ⁊ dn̄s totiꝰ īperij ꝯͣ ſibilatorē p̄beatꝭ mͥ veſtꝝ auxiliū Ait rexRine: ī nullo pote̓o te adiuuare nͥ invno. ⁊ hͦ tibi ſufficiat In loculo meohamū aureū habro. illū tibi dabo ⁊ īſūmitate ꝟge ligari facias. Deindecordas cithare tāgas. ad cuiꝰ tactūad terrā trahe et ſic ſibilator de locopiſces mōuebūt̉. ⁊ ſtatī ꝑ hamū eosrecedet cū ꝯfuſiōe. pauꝑ ꝟ̓o oīa adimpleuit ⁊ piſces āteꝙͣ ad ſibilatorē poterāt accede̓ ꝑ hamū ad ſe eos txͣᵗ Sibilator hͦ vidēs cū ꝯfuſiōe receſſitMoralizatio.riſſimi. iſte imꝑa̓tor ē dn̄s nō̄
Iheſus xp̄s. qͥ miro mō melodyā .ſ.ſāctā oratiōeꝫ audit ⁊ diligit qͥ venatur per ſua certa aīalia .ſ. aīas quasdyabolꝰ conabat̉ auferre qͣ iſta inqua ſūt piſces ē mūdꝰ iſte qͥ ē plenꝰpeccatoribꝰ Pauꝑ iuxta aqua ē p̄dicator qͥ habet citharā .i. ſacram ſcripturā cū qͣ debꝫ piſces . peccatores adterrā ficcam .ſ. ad regnuꝫ celeſte perducere. psͣ In tympano ⁊ choro ⁊cͣSed heū ꝓchdolor diebꝰ iſtis quandop̄dicator incipit citharā ſacre ſcripture tāge̓ ⁊ p̄dicare adeſt ſtatī ſibilator.ſ. dyabolꝰ qͥ ſibilat tā dulcit̉ dū p̄dicator p̄dicat ꝙ homines p̄dicaōeꝫ n̄libēt̓ audiūt ¶ Vn̄ ē notādū ꝙ dyabolꝰ hꝫ diu̓ſas ſibilatōes. Priº facitaliqͦs dormie̓ vt verbū dei nō audiātSecūdo q̓s ad dormiēdū allicere nonp̄t facit eos garrulare. Tercio qͦs nōp̄t facere garrulare facit eos locū dimitte̓ vl̓ nihil ſapere ꝙ p̄dicator p̄dicat. Vn̄ neceſſe ē p̄dicatori hamū diuine gͣtie pete̓ ꝑ quā poterit pctōresad deū duce̓ Et ut ita ſit ſꝑ in pͥncipioſermonis ꝓ gͣtia diuina rogat̉.Ꝙ pcc̄ōribꝰ gͣtia d̓ina expoſcētibꝰ dn̄s miſei cordit̓ ꝯdeſcēdit.Capitulū octuageſimūſextumRat qͥdā imꝑator qui ſtatuᵗꝓ lege ꝙ ſi mulier ſub viroſuo eſſꝫ adulbea̓ta p̄petuo carceri eſſꝫ mācipāda. Accidit ꝙ quidāmiles mulierē nobilem deſpōſauitquā multū dilexit Ille ꝟ̓o ad ꝑegrinādū in ꝑtibꝰ longinqͥs ꝑrexit Vxor ꝟo poſt eiꝰ receſſū adulterata eſt⁊ de adulterio ꝯcepit. Cū vo ꝯͣ eā legittime erat ꝓbatū ex p̄cepto imꝑatoris: carceri ē adiudicata. Que incarce̓ filiū pulch̓riᵐ pepei̓t. Puer ꝟocreuit ⁊ ab oībꝰ ē dilectꝰ qͥ eū viderūtAr̄ ꝟo gemitꝰ ⁊ ſuſpiria ꝯtinue emiſit nec cōſolari poterat. Accidit vnadie. cū puer mr̄eꝫ flētē vidiſſꝫ. dixᵗ ei.Ob quā cāꝫ cai̓ſſiā mr̄ ſic affligỉ aīatua Ait mr̄ O fili dulciſſiē multū hēof. iij.
f. iij.