TC Liij.C11.Beſta
aſcendit ⁊cͣt. In via v̓ſus infernū ſūttres militeſ .ſ. ſuꝑbia vite. ꝯcupīa oculoꝝ ⁊ ꝯcupīa carnis. ꝓpt̓ q̄ tria pctōrinuenit corꝑi ſuo delectabilia ꝓ tꝑe.Vi a v̓ſus infernū ē plana ad ābulādū Sꝫ anteꝙͣ homo ꝑcipiat: ſeneſcallus ſcꝫ mors emittit exploratores .ſ.infirmitates qͥ eū capiat qn̄ aīa interim in inferno incarcerabitur corpusligat̉ ⁊ in ſepultua̓ ponit̉ Sꝫ in die iudicij cū dn̄s apparuei̓t iudicae̓ viuos⁊ mortuos: tūc aīa cōtra corpꝰ ⁊ ecōuerſo corpꝰ ꝯͣ aīaꝫ allegabit ⁊ iudex.ſ. deꝰ ſētētiā dabit. ſi in pctō īuēti fuerimꝰ ſine dubio ad infernū ibimꝰ. Aquo nos defendat qͥ fine fine viuit ⁊cͣ¶ De non ſubticenda veritatevſqꝫ ad mortē. ¶ Capit. lxviij.Ordianus regnauit. In cuiꝰregno erat qͥdam miles generoſus qͥ pulchrā vxorē hebatq̄ ſub viro ſepius erat adulbea̓ta Accidit ſemel ꝙ maritus ad peregrinādū ꝑrexit. Illa vero incōtinēti vouitamaſiū ſuū Dn̄a illa quādā ancillaꝫhbat q̄ cātus auiū ītellexit. Cū veroamaſius veniret: erāt tunc tꝑis tresgalli in curia. Media nocte cū amaſius iuxͣ dominā iacuiſſꝫ: pͥmꝰ galluscātare cepit Dn̄a cū hoc audiſſet: aytancille Dic mͥ kariſſima? qͥd dicit gallus in cātu? Illa reſpōdit Gallꝰ dicitin cātu ſuo ꝙ tu facis īiuriā dn̄o tuoAyt dn̄a. Occidat̉ gallus iſte. Et ſicfactū eſt. Tempoe̓ debito poſt hͦ ſcd̓sgallus cātat̉. Nyt dn̄a ancille Quiddicit gallus in cātu ſuoᵉ Ayt ancillaSocius meꝰ mortuꝰ eſt pro veritateet ego paratus ſū mori pro eius veritate Ayt dn̄a. Occidat̉ gallus Et ſicfactū eſt. poſt hͦ terciꝰ gallus cātauitDn̄a cū audiſſꝫ dixit ācille. Quid dicit gallus in cantū ſuo? Illa reſpōdᵗAudi vide tace ſi tu vis viuere paceRyt domina. Non occidatur gallusiſte. ¶ Moralizatiom̄i imꝑator iſte ē pater celeſtismiles xp̄s. vxor eiꝰ aīa ꝑ bap-
tiſmū deſpōſata Ille qͥ eā ſeducit eſtdyabolꝰ qͥ ꝑ mundi fallacias decipitVn̄ qͦtiens pctō ꝯſētimꝰ adulteramꝰxp̄o. Ancilla eſt tua cōſcīa q̄ ꝯͣ pctm̄murmurat ⁊ ꝯtinue hpinē ad bonumſtimulat. Primꝰ gallus qͥ cantauitcerte xp̄s eſt qͥ pͥmo ꝯtra peccatū arguebat hoc vidētes iudei ipſū occider̄tEt ſil̓r nos ipſū occidimꝰ ꝙͣtū in nob̓eſt ꝙͣdiu in pctīs delectam̉. Per ſcd̓ꝫdēmꝰ martires intelligere. Sic erāt ⁊alij multi qͥ viā et doctrinā eiꝰ p̄dicauerūt ideo ꝓ xp̄i noīe et v̓itate necatiſunt. Per terciū gallū qͥ dixit. Audivide ⁊cͣ. p̄t intelligi p̄dicator qͥ debeteſſe ſolicitꝰ v̓itatē ꝓnūciādo Sꝫ diebꝫiſtis n̄ audet v̓itatē dice̓ qͥ pacē cupithr̄e Studeaꝰ gͦ magꝭ deū time̓ ꝟitatēꝓnūciādo ⁊ ſic ad xᵐ qͥ ē ꝟ̓itas venieꝰDe caſtitate Capitulū. lxix.Allus regͣuit prudēs valde. qͥquoddā palaciū ꝯſtruere volebat Erat tūc in īperio qͥdā carpētarius ſubtil̓ valde cū qūo īꝑatorꝓ palacio ꝯſtruēdo ꝯuenit Tūc tꝑiserat quidā miles in regno qͥ pulchrāfiliā hēbat Vidēs prudētiā carpētarijintra ſe cogitabat filiā meā ei ī vxorēdabo qꝛ per ſapiētiā ſuā ⁊ artēſatislaute eā ꝓmouebᵗ. vocauit eū ⁊ ait eiRm̄e pete a me quid tibi placuerit ⁊tibi dabo Si mͥ poſſibile ſit ita vt filiāmeā in vxorē accipias. At ille. Mihibene placet. Cōuenerūt in vnū. Carpētarius eā in vxorē duxit. Hoc fcōmater filie generū ſuū vocauit ⁊ aytei. Fili mi iā filiā meā ī vxorē duxiſtiEcce iſtā camiſiā dabo tibi quā ⁊ ſatꝭpulchrā oſtēdit ⁊ ayt. Camiſia iſtavirtuteꝫ habet ꝙ nūꝙͣ toto tꝑe vitetue lotione indiget nec frangi poteſtnec cōſumi; nec calore mutari: quamdiu inter te ⁊ filiā meā ſit amor fidel̓Si vero quod abſit aliquis ex vobismatrimoniū violauerit ſtatim camiſia oēs eius v̓tutes āmittet. Carpentarius hec audiens gauiſus eſt valde. Camiſiam recepit ⁊ ayt. O mater