Romanoꝝ..XX Lij.r

cū exercitu qͥ oēs intrātes expugnātoccidūt ⁊ ſpoliāt. ſꝫ altera viā ē ſatꝭplana In qͣ ſūt tres milites qͥ oēs intnͣtes benigne recipiūt ⁊ ibi oīa neceſſaria īueniū? Et hͦ ſatꝭ aꝑte videoEt ideo magꝭ ocul̓ meis credo ꝙͣ tibiAit ſapiēs. Licet vna via ad abulādū ſit mala tn̄ alia ī r̄ſpcū qͦad ſuū t̓miᵐ ē pryor quia ducet nos ad ſēpiternū obprob̓ū ⁊ dūcti eimꝰ ad patibulū Si ꝑ viā ſt̓ctā ꝓpt̓ pugnā ā latºnes timeſ ābularere tibi obprobriūꝓ ꝑpetuo qꝛ miles es tu Et militibꝰincubit ꝯͣ hoſtes pugnare Aliud ē. fimecū voluei̓s ꝑ iſtā viā ꝑgere: firmiter ꝓmitto āte te ad bellu ꝑgere. ⁊quotqͦt ſūt penetrare ſi velis me iuuave. At ille. Amē dico tibi: ꝑ viā illā nolo ꝑge̓ ſꝫ potiꝰ ꝑ iſtā. Ait ſapiens Exqͦ fidē meā tibi dedi ⁊ in fignūfidelitatis ſāguinē tuū bibā ſolū nōderelinqͦ te ābulare tecū ꝑgā. Amboꝑ eādē viā ābulauerūt AMulta ſolacia ſcd̓m volūtatē eorū inuenerūt ꝑviā donec ad hoſpituum triuꝫ militūvenerūt qͥ ſatꝭ honorifice ſūt receptiac ſplēdi de miniſtrati In qͣlibꝫ refectiōe miles ſtultꝰ ſapiēti dixit. Rm̄enōne tibi p̄dixiº. Ecce qͦt ⁊ quāta habemꝰ ſolacia ī iſta via. De oībꝰ hijsin alia via defeciſſemꝰ. Ille veſpōdit̉Si finiſ bonꝰ ē totū bonū eit quod nōſpero. Cū illis militibꝰ ꝑ aliqͣ tꝑamorā traxerūt: Seneſcallꝰ cītatis audiēs ꝙ duo milites ꝯͣ ꝓhibicōeꝫ regis ꝓpe ciuitatē eſſēt: ſtatī ſateſtitesſuos ibi miſit qͥ eos caperēt ⁊ ad cītatē ducerēt. Seneſcallꝰ vidēs vnūſtultū illū ligatꝭ manibꝰ ⁊ pedibꝰ inquādā foueā ꝓici iuſſit ⁊ aliū incarcerauit. Cū ꝟo iudex ad cītatē veniſſꝫoēs malefactores cītatis in ꝯſpcū eiꝰſūt p̄ſentati ⁊ inter ceteros iſti duomilitos. Ait ſapiēs miles corā iudiceDn̄e: de ſocio meo ꝯqͣror qꝛ ipſe ē cauſa mortꝭ mee. Legē iſtiꝰ cītatꝭ p̄dixi⁊ ꝑicula: nullo modo volebat dictismeis crede̓ nec acqͥeſce̓ et ꝯſilijs meisadhereve. ſꝫ mihi rn̄dit. Olus credo

ocul̓ meis ꝙͣ dictis tuis. Cū v̓o fide aciuramēto adīuicē ligati tā in ꝓſpeitate ꝙͣ in adu̓ſitate eramꝰ: ideo qn̄ ipſū ſolū vidi ꝑge̓ ꝓpt̓ iuramētū cū eoābulaui ⁊ ideo cauſa mortis mee iſteē Da gͦ rectū iudiciū. Ait alter milesſtultꝰ iudici. Ipſe cauſa mortis meeē. Cōſtat toti mūdo ꝙ ipſe ē ſapiēs ⁊ego naturaliter ſtultꝰ Vn̄ ꝑ ſaprētiāſuā nō debuiſſꝫ tā leuit̓ adheſiſſe ſtulticie mee. Sꝫ qn̄ ſolus ābulaui ſi illeinſecutꝰ me n̄ fuiſſꝫ ego ꝑ viā ꝑ quāvolebat ābulae̓ reu̓ſus fuiſſē ⁊ ſecūābulaſſē ꝓpt̓ iuramētū qd̓ ei p̄ſtitiEt ideo cū ipſe ſapiēſ ſit ego ꝟo ſtultꝰipſe ē cauſa mortis mee Ait iudex ābobꝰ ⁊ pͥmo ſapiēti. Tū ſapiēs qꝛ tāleuiter ſtulticie ſue adheſiſti­ ⁊ ſecutꝰ es eū Et tu ſtulte qꝛ dictis ſapiētꝭnō credidiſti ſꝫ ꝓpͥā ſtulticiā ꝑpetrͣſtivos ābos in patibulo ſuſpēſuros hodie iudico Et ſic factū ē.oralizatio.Ariſſimi vex iſte eſt dn̄s nr̄ ih̓sxp̄s. duo milites aīa ⁊ corpꝰAīa ē ſapiēs. corpꝰ ē ſtultꝰ Iſti duo ībaptiſmō erāt cōfedea̓ti adinuicē ꝙqͥlibꝫ ſāguinē alteriꝰ biberet. Sāguinē alteriꝰ bibere ē quēlibꝫ ꝓ alio inꝑiculo ſe pone̓. vt ſi caro ſuas voluptātes voluei̓t habere pͥus debet aīa ꝑpenitētiā ꝯſume̓: ꝙͣ cū caro ī tali periculo ſe pone̓. Si ꝟ̓o aīa qd̓ abſit labat̉: caro debet ꝓ e a ieiunijs ⁊ vigilijs pati. Et hͦ ē ſāguinē alteriꝰ bibere nūꝙͣ aliū ī neceſſitate dimittere.Due vie ſunt ꝑ quas veniunt. Vnaeſt penitentia. Alia mundi gloriadue cītates. vna in monte: hͦ eſt celūſuꝑ firmamētū. Alia in valle hͦ ē infernꝰ. Ad celū ē via ſtricta. ſicut viapenitentie. et pauci ambulant eamIn iſta via ſunt tres milites ſcꝫ dyabolus mundus et caro. ꝙ quicūqꝫvoluei̓t ad celum ꝑge̓ debet ꝯͣ iſtospugͣre Et ꝑ viā pm̄e ābulae̓ In iſtacītate ē qͥdā ſeneſcallꝰ .ſ. deꝰ qͥ oīa oībꝫ ſcd̓m merita ſua affluēt̓ dat Vndebtūs gregorius In cor hominis non

e. j.