Romanoꝝ.KXV ij.

cōſiliariꝰ meꝰ: ad eū ꝑgā ⁊ neceſſitatē ei oſtēda ꝑ quē potero indi ⁊ adpalaciū meū reu̓ti. Cū ꝟo ad ianuamducꝭ veniſſꝫ: pulſauit Ianitor audiēspulſatione ianuā aperuit ⁊ cū hoīemnudū vidiſſꝫ admirabatur ⁊ aīebatRmne qͣlis es tuꝰ ⁊ qͣre ſic totalit̓ nudꝰ veniſti? Et ille. Ego ſū imꝑatora caſu equū ⁊ veſtimenta ꝑdidi. Etideo ad ducē veni vt mihi in hac neceſſitate ſuccurrat Ideo te rogo vt negociū meū corā dn̄o tuo facias. Ianitor cū v̓ba eiꝰ audiſſꝫ admirabat̉: aulā intrauit et dn̄o ſuo oīa retulit Aitdux Introducat̉ Cū ītroductꝰ fuiſſꝫnullus noticiam eius hēbat. Et duxait ad illum. Qualis es tu?. Et illeImꝑator ſū ego. ⁊ te ad diuitias ethonores ꝓmoui. quādo te ducē feci⁊ꝯſiliariū meū te ꝯſtitui Ayt dux. Inſane miſer: ꝑrexi paꝝ ate te cū dn̄omeo imꝑatore v̓ſus palaciū ⁊ venerſꝰ ſū. Et qꝛ talē hōrē tibi appropͥaſtiimpune nō trāſibis Fecit eū in carcere recludi ⁊ pane ⁊ aqͣ ſuſtētari. Deinde ex carcere extr̄xit. ⁊ egregie v̓berari ⁊ a tota t̓ra poſt hͦ eici fecit. Illeſic eiectꝰ vltra ꝙͣ credi poterit gemitꝰ⁊ ſuſpiria emittebat ⁊ intra ſe dixit.Heu mihi qͥd faciā qꝛ factꝰ ſū obprobriū ⁊ abiectō plebis? Meliꝰ ē mihiad palaciū meū ꝑge̓ ⁊ mei d̓ palaciomeo noticiā habebūt Saltē ſi nō: vxor meā noticiā meaꝫ habebit ꝑ certaſigna. Solꝰ ad palaciū acceſſit. adianuā pulſauit. audita pulſatione:ianitor ianuā aperuit. quē cū vidiſſꝫdixit Dic mihi qͣl̓ es tū. Et ille. Myror de te ꝙ non nouiſti me. Ꝙa ꝑ tottꝑa mecū fuiſti. Qui ait Mētiris tuCū dn̄o imꝑatore diu ſtēti. Et illeEgo ſū ille. Et ſi dictis nō credis. Rogo te dei amore vt ad impatricē accedas ⁊ per iſta ſigna: illa mihi veſtesimperiales ꝑ te mithet qꝛ a caſu ꝑdidi oīa Iſta figna q̄ ꝑ te ei mitto: nullꝰ niſi nos duo nouit ſub celo. Ait ianitor. Non dubito: quin inſanꝰ ſis.Quia iā dn̄s meꝰ īperator ī mēſa ſe

det ⁊ iuxta eū imperatrix Verutn̄ exqͦ dicis te imꝑatorē eſſe imperatriciintimabo. ⁊ certꝰ ſū ꝙ grauit̓ punieris Ianitor ad imꝑatrice perrexit ⁊oīa audita ei intimauit. Illa nō modicū ꝯtriſtata ad dn̄m ſuū cōu̓ſa ē. etait. O dn̄e mi audite mirabilia. figna pͥuata int̓ nos ſepius acta vnꝰ ribaldꝰ in porta mihi per ianitorē recitat et cū hͦ dicit ſe īꝑatorē ⁊ dn̄ꝫ meūeſſe. Ipſe cū hͦ audiſſꝫ p̄cepit ianitori vt introduceret̉ in conſpectu oīmQui cū talit̓ nūdꝰ introductus fuiſſꝫcanis qͥdā qͥ ātea multū eū dilexeratad gutt̉ ſuū ſaltabat vt occideret Sꝫꝑ familiā īpeditꝰ ē. ſic ꝙ nullū ab eorecepit malū Itē quēdā falconē habebat ī partica. qui cū eū vidiſſꝫ ligaturā fregᵗ ⁊ extrͣ aulā aduolaūᵗ Ait miperator oībꝰ in aula ſedētibꝰ. Rm̄iaudite v̓bā mea q̄ de iſto ribaldo dicāDic mͥ qͣlis es tu ⁊ ob quā cauſā veniſti?. At ille. O dn̄e iſta ē mirabilisq̄ſtio. imperator ſū ⁊ dn̄s iſtiꝰ lociAit imperator oībꝰ ſedētibꝰ in mēſa⁊ circūſtātibꝰ Dicite mihi ꝑ iuramētū vr̄m quod mihi feciſtꝭ. qͥs nr̄m īꝑator ē ⁊ dn̄s. Ayūt illi. O dn̄e leuit̓reſpondemus per iuramentuꝫ ꝙuodvobis fecimus. Iſtū ribaldū nunꝙͣvidimꝰ. Sꝫ vos eſtis dn̄s noſter ⁊ īpator quem a iuuētute nouimꝰ. Etideo rogamꝰ vna voce vt puniat̉ vtoēs exēplū ab eo capiāt ⁊ de tali preſūpcōe nō attēptēt. Imꝑator ille ꝯu̓ſus ad impatricē ait. Dic dn̄a mihiꝑ fidē qua beneis. noſti tu iſtū hoīeꝫqͥ ſe dicit imꝑatorē ⁊ dn̄m tuū eſſeˢAt illa O bone dn̄e:cur talia a me qris Nōne plus ꝙͣ. xxx. ānis in ſocietate tuā ſtēti ⁊ ꝓlē ꝑ te genui Sꝫ vnūē qd̓ miror qūo iſte ribaldꝰ ꝑuenitad noſtra ſecreta int̓ nos p̄petrata.Imperator ille dixit illi qͥ ītrodūctꝰfuerat Rm̄e qͣre auſus fuiſti teipſumimꝑatorē noī areº Damꝰ pro iudiciovt ad caudā equi hodie ſis tractꝰ. etſi itoꝝ auſus ſis hͦ dicere: te ꝯdēnabomorte turpiſſima Vocauᵗ ſatellites

d. iiij.