Romanoꝝ.Crij.11
1Crij.
audiar a patre meo Ego ſū filia ſuaſicut ⁊ vos. Reſpōdit iuſticia. Veꝝ ēmulto tēꝑe regnauimꝰ ⁊ adhuc volumꝰ r̄gnare Verūtamē exqͦ int̓ nosē tāta diſcordia vocet̉ frat̓ noſter qͥ ſagax ē in oībꝫ ⁊ int̓ nos iudicet. Et ſicfactū ē. Filiꝰ ꝟo cū veniſſꝫ ⁊ audiſſetaltricationes int̓ eas. qūo iuſticia etveritas ex vna ꝑtevindicta petierūtmīa veniā: ait Rariſſime ſorores ꝓpt̓veſtrā diſcordia ſoror nr̄a a pr̄e nr̄op̄dilecta .ſ. pax totū regnū dimiſit.hͦ nullo mō volo pati qꝛ ꝓ ſpōſa meaadultera ꝑatꝰ ſū pati ſupplicia. Aitiuſticia Si hͦ fecerꝭ tibi ꝯͣdicere nō poſſumꝰ dixit gͦ ad mīaꝫ Tu laboras ꝓſpōſa mea vt reducat̉. Si vero ea reducā ⁊ iteꝝ fornicata fuei̓t ītēdiſ iterato ꝓ ea int̓cede̓ At illa. Nō. niſi penituei̓t Audiēs hͦ filiꝰ pace ſororē fuaꝫ r̄duxit ⁊ fecit ſorores adīuicē oſculari. fcā cōcordia filiꝰ de regͦ deſcēdit⁊ bellū ꝓ ſponſa ſua dedit ⁊ eā cū oīhonore ad r̄gnū prīs ſui reduxit. Etſic ambo in pace vitā finuerūt.¶ Expoſitio ſiue Moralizatio. 3.Ariſſimi rex iſte ē pr̄ celeſtis: fibiꝰ tā ſapiēs ē dn̄s nr̄ Ih̓s xp̄s.ſpōſa tā pulchra eſt aīa ad dei ſimilitudinē creata. qͣtuor ſorores iuſticiaveītas mīa ⁊ pax Anima cū ẜuo dn̄icū dyabolo adulterata ē qn̄ ei ꝯſēſit ⁊ ideo ea dn̄s ſuus dimiſit. Poſthͦ pius ſpōſus dedit ei libellū r̄pudij⁊ dimiſit eā. ⁊ pͥuauit ea oī honoreſuo ī qͦ erat ꝯſtituta ſuꝑ oꝑa manuūdomini. ſic̄ ait pſalmiſta. Oīa ſubieciſti ſub pedibꝫ eiꝰ Dedit etiā ei ducatū . paradiſū ⁊ illū etiā ab ea abſtulit ⁊ in miſeriaꝫ huiꝰ mundi poſuit.Nn̄ dixᵗ In ſudore vultꝰ tui veſcerispane tuo. Vn̄ bernardꝰ ꝯqͣrit̉ ⁊ dicit. Memēto nobilitatis tue. pudeatdeiectōis tue. Ipſe ꝟo dn̄s miſertusſpōſe ſue miſit ad eā nūciū qͥ reuocavet eā ⁊ diceret. Eleuave eleuave ꝯfurge ꝯſurge iheruſalē ſolue vincula colli tui captiua filia ſyon. Illa ꝟ̓o rennuit venire: ⁊ dixit. Dn̄e libēt̓ vedirē
ſꝫ nō poſſū. Quare? Ma tu dixiſti ꝑIeremiā. Si vir habuerit vxorē ⁊ nla fornicata frierit cū altero: dabt illivir ille libellū repudij ⁊ nō reu̓teturad eū vltra. Ergo nō audeo reu̓ti adde Qd gͦ faciā? Tua ſūt v̓ba qͥ iuſtꝰes ⁊ iuſte iudicas oīa. Qūo g ad teredire poteroº Rn̄dit dn̄s ꝑ yſa. ꝓphetā Nūqͥd abbreuiata eſt manꝰ meavt ſaluare nequeā. Abſit Sꝫ ſicut dixi ꝑ ezech̓. In qͣcūqꝫ hora pccor ingeinuerit: oīꝫ iniqͥtatū eiꝰ nō ē cordaborEt lꝫ fornicata ſis tn̄ ad me reu̓tere⁊ ego recipiā te. Vt d̓r ī cāticꝭ. Reu̓te̓reu̓tere ſunamitꝭ ⁊cͣ. Reu̓tere vecōciliādo te deo pr̄i. reu̓tere vecōciliādo tedei filio. veu̓tere r̓cōciliādo te ſpūiſcōreu̓tere recōciliādo te āgel̓: qͦꝝ ꝯſortiū tū p̄didiſti Illa rn̄dit Qd̓ ſignūmͥ dab̓ ꝙ r̄cipias me Ait dn̄s Pete tibi fignū a deo tuo ī ꝓfūdo īferni ſiuein excelſū ſupra At illa dixit Non petam ſed veniat dilectus meus ad meet oſculet̉ me oſculo oris ſui vt ſiniſecura ꝙ me in gͣtīā ſua recipiat. Cuidn̄s. Si mulier oblita fuei̓t infatuliſui ego nūꝙͣ tui obliuiſcar Ego cogito cogitacōes padꝭ̓ ⁊ n̄ afflictōis ⁊ iōꝯſiliū ho Dn̄s ꝟo habuit ꝯſiliū ſecretū cū tota cuia celeſti quē mitteret ꝓlib̓acōe ſpōſe ſue Et neqꝫ int̓ āgl̓osneqꝫ int̓ hoīes inuenit aliquē qͥ velitpoſſet ul̓ qͥ dignꝰ eſſet ſponſā ſuā redime̓. Angelꝰ dicebat. Ego libe̓ ꝯdiciōis ſū illa ẜuil̓. Quae̓ ego deforͣreꝫcōditionē meā?. Hō dicebat Nō ſumdignꝰ pati ꝓ ſpōſa tua. qꝛ hō ſū pctōrHoc vidēs dn̄s miſit ad ſpōſā ſuamdicens. Quid faciā. qꝛ nō eſt qui velit aūt qͥ poſſꝫ te ſaluare Illa hͨ audiens fleuit ꝙ neqꝫ in celo neqꝫ in terra aliquis inuētus eſt qui eam liberaret. Pater ꝟo miſericordiaꝝ ⁊ deꝰtotiꝰ conſolationis ꝯſolabatur ea diorns. Iheruſalē ſponſa mea. ciuitasmea noli ſic flere qꝛ cito veniet ſalustua. Quare merore ꝯſumeris? Nūꝙͣꝯſiliariꝰ n̄ adeſt tibi Quia īnouauitde dolor. ſaluet te ⁊ liberet te. noli ti
d. j.