3 13M LIII.Beſta.
capite īꝑaboris erat ſcriptū ꝙ miſeri ſūt qͥ variāt a via veī̓tatis Et aliꝰdicit. Ceſari īꝑio .i. īꝑiū dn̄i nr̄i ih̓uxp̄i ei̓t nr̄a cuſtodia ⁊ domꝰ ſēpit̓na.De reuocatiōe peccatridaīe: ī exiliūſatiſfactiōis miſſe.Capitulū Quīqͣgeſimūquītū.Ex qͥdā nobil̓: quēdā filiumformoſū. ſapiētiſſimū ſtrenuiſſimū grōſū. ⁊ moroſū habebat Et qͣtuor filias habuit qͣꝝ noīahͦ erāt: Iuſtitia. veritas. mīa ⁊ paxRex iſte voluit filio ſuo vnico ſpōſātrͣde̓ Deſtīauit nūciū ꝓ v̓gine q̄ eſſꝫ decora Tāde īuenit filia regꝭ iheruſaleꝫpulchrā valde q̄ ē tradita filio ſuo. qͥea miro mō dilexit. Filiꝰ iſte quedāẜuū hēbat ⁊ ex magna ꝯfidētia vnūducatū ad cuſtodiēdū ei trͣdidᵗ Ipſeꝟo ꝓditor ſeduxᵗ ſpoſā dn̄i ſui ac violauit ac ducatū deuaſtauit Filiꝰ cūde adulbeio vxoris audiſſꝫ ꝯtriſtatꝰē valde ⁊ dimiſit eā ⁊ dedit ei libellūrepudij ⁊ pͥuauit eam oī honore ſuoIp̄a ſic pͥuata ad magnaꝫ egeſtatēꝑuenit ītātū ꝙ qͣſi deſperata hincin̄ābulabat ⁊ pane ſuū mendicabat.Hoc audies ſpōſꝰ eiꝰ miſertꝰ eſt eiuūciū ad eā miſit qͥ eā reuocaret ⁊ei diceret. Veni dn̄a ad dn̄m tuū ſecure: noli timere Illa vero renuit ⁊dixit. Dic dn̄o meo Ad eū venirē libēter: ſꝫ non poſſū. Si q̄rat dn̄s meꝰ qͣrer̓cuſo. dic ei qꝛ lex ē tal̓. Si vir vxorēhabuerit. ⁊ fornicata fuerit cū alterō dabᵗ ille ei libellū repudij. ⁊ nō reuertet̉ ad eū vltrͣ Ego v̓o iā libellū repudij recepi qꝛ fornicatōnē commiſiideo redire non potero ad eū. Ait nūcius. Dominus nieꝰ eſt vltra legemexqͦ legē ꝯſtituit. ⁊ ideo exqͦ miſertꝰ ētui ſecure ad eū venire poteris. At illa. Quale fignū dabᵗ ipſe mͥ: ꝙ ſecūve ad eū venire potero. Si tm̄ iſtudoſtēderet ſecura eſſē videlicꝫ ꝙ veīretdilectꝰ meꝰ ad me oſculẻqꝫ me oſcl̓ooris ſui. tūc ſū ſecura ꝙ r̄cepit me ingratiā ſuā. Dn̄s cū ꝑ nūciū hͦ audiſſꝫ
ꝯfiliū ſuꝑ hͦ habebat cū oībꝫ ſatr̄piscui̓e ſue ⁊ regni. Tandem ꝯſultū ē vtmitteret viꝝ ſapiētē ꝓ ea vt reduceret ea. Et nō ē inuētꝰ vnꝰ in toto regnō qͥ ſe de hac ve ītromitte̓ vellet Vireiꝰ cū hͦ audiſſꝫ ad ea nūcium deſtinauit qͥ diceret. Quid faciā tibi? Nō ēīuetꝰ aliqͥs qͥ te vellet ad me reduceve. Illa hͦ audiēs: fleuit amare ꝙ nōeſt īuētꝰ qͥea reduceret Vir eꝰ cū audiſſꝫ de eiꝰ lamētatiōe? ꝑrexit ad patrē ſuū ⁊ ait Dn̄e mi ſi vob̓ placꝫ egoibo ad ſpōſā meā ⁊ a miſeia ⁊ doloreſuo libea̓bo eā ad placiuꝫ veſtrū redūcam. Myt pater. Vade in fortitudinetua ⁊ r̄dūc eā Tūc miſit nūciū ad eāqͥ ei diceret Iā gaude qꝛ ecce ego vēioad te ⁊ veducam te. Soror ſemior .ſ.iuſtia cū hoc audiſſꝫ proceſſit āte regē. ⁊ ayt Dn̄e: iuſtꝰ eſtꝭ ⁊ rectū iudiciū vr̄ꝫ Ego ſū iuſticia filia vr̄a rectetudicaſtis illā me̓t̓cē vt āpliꝰ nō eſſꝫſpōſa frat̓s mei ⁊ ei libellū r̄pudij dediſtꝭ iuſticiā gͦ beneatꝭ Et ſi ꝯͣ iuſticiāoꝑatꝰ fueritꝭ: dico vob̓ nō e̓o filia veſtra iuſticia. Hijs dictꝭ venit ſecūdaſoror .ſ. veritas ⁊ ait. Pat̓ mi. veraciter illā me̓tricē iudicaſtis. q̄ cubilefratris nr̄i ꝑ adulteriū violauit. Siea velitꝭ reducere facitꝭ ꝯͣ veītatē. ⁊ ſiſic ſine dubio nō ero filia veſtra veritas. Hec audiēs t̓cia ſoror .. miſericordia veīt ad patrē ⁊ ait Dn̄e: egoſū miſei̓cordia filia tua Fac gͦ miſericordiā cū peccatrice q̄ deliquit Ma ꝓcōmiſſo multū dolet. ⁊ ſi ei miſericordiam nō feceris: nō ero miſericordiafilia tua Qua̓ta ſoror .ſ. pax cū audiſſꝫ tantā diſcordiam inter ſorores: totā terrā voluit derelinque̓ et fugā petijt. Hoc facto iuſticia ⁊ veītas exhibuerunt gladium et regi tradideruntdicentes Domine ecce gladius iuſticie ad occidendum illam mneretricemque nos ⁊ fratrem noſtrum ꝯfunditMyſericordia hoc videns: gladiuma manibꝰ earum arripuit et ait Satꝭdiu regͣſtis. ⁊ veſtram voluntatemobtinuiſtis. modo tempus eſt vt ex