Romanoꝝ..XV iij.
tū eſt Facies hoīs facies leōis ſed inmorte vilis ab oībꝫ reputat̉. Itē ꝙͣdiuviuit amicos habꝫ. ſꝫ ī morte oēsrecedūt ⁊ ipſū ſolū velinquūt. ꝙͣdiuhō vixit potuit multos ſecū acqͥrere ⁊ducere ſꝫ in morte ab alijs ducet̉ vn̄xp̄s dixit petro Aliꝰ cinget te et ducet quo tu non vis.¶ De inſpiratōe boͣ Ca. xxxij.Efert ſeneca ꝙ ī corꝑibꝰ venenoſis ꝓpt̓ maliciā veneni⁊ nimiā frigiditatē nullꝰ vermiſ naſciʳ ſꝫ ſi ꝑcuſſa fuerīt ſulmīe pꝰpaucoſdies v̓mes ꝓducūt ExpoſitōAriſſimi ꝑ corꝑa venenoſa ītelligo homies in peccato mortalivenenatos tales p̄ frigiditate pctī v̓me ꝓducere n̄ pn̄t. Et iō ꝑcutit eosdeꝰ fulmine dū talibꝫ infūdit gratiāqua ſi peccator reciꝑe voluei̓t cito cōuerti p̄t. Et ideo ſanum ꝯſiliū ē vt cito ꝑ ꝯt̓cōꝫ cōu̓tam̉ ad xp̄ꝫ Qd̓ nob̓De iactātia Capitulū. xxxiij.Efert valeriꝰ ꝙ hō qͥdā noīe ꝑ(atinꝰ flēs dixit filio ſuo ⁊ oībꝫvicinis ſuis. heu heu mihi habeo ī orto meo arborē īfelicē qͣ vxormeā pͥma ſe ſuſpēdit Poſtmodū ſecūdā. Aō t̓cia. ⁊ iō dolor ē mͥ miſerabil̓ Ait vnꝰ cui nomē arrius Mirorte de tātꝭ ſucceſſibꝫ lac̓mas emiſiſſe.da mͥ rogo te tres ſurculos illiꝰ arborl̓ qꝛ ītēdo int̓ vicinos diuide̓ vt qͥlibꝫarborē hēat ad vxoreꝫ ſuā ſuſpēdēdaEt ſic factum eſt Moralizacōriſſimi hͦ arbor ē ſācta crux inqͣ pepedit xp̄s Hec arbor debet poniī orto hoīs dū aīa hꝫ iuge memoriade paſſiōe xp̄i In iſta arbore tres vxores hoīs ſuſpendūt̉ .ſ. ſuꝑbia viteꝯcupiſētiā carnis ⁊ ꝯcupiſcētia oculoꝝ. hō enī datus mūdo tres vxoresducit. vna ē filia carnis q̄ vocat̉ voluptas Alia filia mūdi q̄ vocat̉ cupiditas Tercia filia diaboli que vocat̉ſuꝑbia. ſꝫ cū peccator gratiā dei adheret penitētie: iſte vxores voluntates
ſuas nō habētes ſe ſuſpēdūt Cupiditas ſe ſuſpendit fune elemoſine. ſuꝑbia fune humilitatis. Voluptas ſeſuſpēdit fune ieiunij ⁊ caſtitatis Iſde qͥ q̄ſiuit ſurculos eſt bonꝰ xp̄ianꝰqͥ toto conamine hͦ debet appetere etquere̓ nō tm̄ ꝓ ſe ſꝫ ⁊ ꝓ alijs vicinisIlle qͥ fleuᵗ ē miſer hō qͥ magꝭ̓ diligica̓nē ⁊ ea q̄ ca̓nis ſūt ꝙͣ ea q̄ ſūt ſpiritus ſācti. Tamē ſepius tal̓ ad informatiōꝫ boni viri ad rectā viā poteritduci. ⁊ ſic vitā eternam obtinebit.:De pōdeacōe vite Ca. xxxiiij.1eEgit̉ de rege allexādro qͥ habeat areſtotelem magiſtꝝ decuiꝰ doctrinā multū ꝓfecit ⁊multas v̓tūtes ab eo didicit Int̓ cetera a magiſtro ſuo qͣſiuit aliqͣ ſibi⁊ alijs ꝓficua diciAit magiſter. Filiauſculta diligēter ⁊ ſi meā doctrinātenueris ad magnū honore ꝑuenies. Septē ſūt qͥ te docebo. Primum ēſtaterā ne trāſilias. Secūdū ignē cūgladio ne foueas Terciū coronā necarpas. Qꝛ̄tū cor auicule ne cōedasQuītū cū ꝓfectꝰ fueris non vedeas.Sextū ꝑ viā publicā ne ābules. Septimū yrudinē garrulātē īdomo nō ꝑmittas. Rex ī iſtis. vij. miro mō ſtudebat ⁊ ſic ꝓfecᵗ ꝙͣdiu vixᵗ ExpoſiºAriſſimi ſtatera iſta ē vita humana Duo in penſis ſūt ingreſſus ī mūdū ⁊ egreſſus ab eo. ponảgͦ hō ī vna pēſa .ſ. in pauꝑtate cū qͣ ingreſſus ē. ⁊ī alia pauꝑtate cū qͣ egrediet̉ ⁊ inueniet ꝙ eqꝫ pōderabᵗ Sicutpauꝑ īgredit̉ ſic pauꝑ egr̄dit̉ eccī. ijSicut egreſſus ē nūdꝰ de vtero mr̄isſue ſic reu̓tit̉ ⁊ nihil aufert ſecū de labore ſuo Itē pone ī vnia ꝑte ſtate̓ tēpꝰ in qͦ peccaſti. ⁊ tūc q̄ro. ſicut xp̄sq̄ſiuit a pr̄e filij īfirmātꝭ qn̄ ei acciditRn̄dʳ ei pat̓. ab īfātia. ⁊cͣt. ⁊ ego q̄roa te qn̄ īcepiſti pcc̄ae̓ Heu rn̄deb̓ Nōhei nec pͥdie ſꝫ ab īfātia Pone gͦ tēpꝰpcc̄i ī vna ꝑte ⁊ minꝰ pōderab̉. nō gͦtnͣſilies ſtaterā ſꝫ bn̄ pēſa qūoᵉ ponead aliā tēpꝰ pͥm̄e ſꝫ neſcꝭ ꝙͣdiu poſſisj
c. iij.