qui relinquitur. Infidelis auteꝫ diſcedens ⁊ in deum peccat et in matrimoniuꝫ. nec eſt fides ei ſeruandaconiugij que ꝓpterea diſcēdit ne audiret xp̄m eſſe deum xp̄ianoꝝ coniugioꝝ. ¶ Hicᵇ diſtinguendū eſt aliud eſſe dimittere volenteꝫ cohabitare atqꝫ aliud diſcedentē non ſeqͥ volentem em̄ cohabitare licet quidemdimittere ſed non ea viuente aliamſuꝑducere. diſcedentem vero non oportet ſequi et ea viuente aliam ducere licet. verum hoc nō niſi de hijsintelligendum eſt qui in infidelitateſibi copulati ſunt. Ceterum ſi ad fidem vterqꝫ conuerſus eſt vel ſi vterqꝫ fidelis matrimonio ꝯiunctus eſtet ꝓcedente temꝑe alter eorū a fidediſceſſerit. et odio fidei xp̄iane cōiugem dereliquerit. derelictus diſcedentem non ꝯmitabitur. non tamēilla viuente alteram ducere poteritquia ratum ꝯiugium fuerat int̓ eosquod nullo modo ſolui poteſt.ercia.ATrumᵉ vero bigamuſſit reputandus qui ante baptiſmum habuitnum alteram. auctorivnam. et poſt baptiſtate iheronimi patet.¶ Ait em̄ ſuper epl̓am pauli ad thigmotheum.Non eſt bigamus quiante baptiſmū habuit vnam. ⁊ poſtbaptiſmum habuit alteram.Portet ep̄m vnius eſſe vxoFFris virum. verum hoc poſtbaptiſma. Ceterū ſi ante baptiſmuꝫ habuit vnam ⁊ poſt baptiſmum alteram non eſt reputandusbigamꝰ. cui ꝓrſus innouato per baptiſmum omīa vetera ſunt dimiſſa?.¶ Auḡ. vero ꝯtra teſtat̉ et innocētiusait em̄ aug. ſuꝑ epl̓am pauli ad titū.Non dꝫ fieri ep̄s qui an̄ baptiſmuhabuit vnā ⁊ poſt baptiſmū altera.Cutius vero intelligunt quinec eum ordinandum eſſe cēſuerunt qui ante baptiſmumhabuit vnam et poſt baptiſmū alte

ram. In baptiſmate enim criminaabſoluunt̉ non federatio cōiugij diſſoluitur. ſicut illa que cathecuminaviciata eſt inter dei virgines ꝯſecrari non poteſt. ſic et qui ante baptiſmum habuit vnaꝫ et poſt baptiſmūalteram. non niſi bigamus reputandus eſt. a miſit enim quidam non advite meritum ſed ad ſignaculi ſacramentū. ¶ Item innocentins rufo⁊ euſebio ep̄is macedouie multis argumentis ꝓbat talem bigamum reputari. ¶ Quia gͦ iſte cuius cauſain pn̄ti agitur ante baptiſmuꝫ habuit vnam et poſt baptiſmuꝫ alterambigamus iudicatur. ⁊ licet vite merito et induſtria ſcīe polleat in ep̄m tn̄ordinari non poteſt.Incipit. cauſa. XXIX.

illa qua vxor viro bene poteſt vna ſeruitus eſſe ſublata et non alia. ſicff. de ſerui. vrb. pre. ſi domus. extra de conuer. coniug. quidem.a ¶ Matrimonium. id eſt infractione primi matrimonij. non dicasin ſcd̓m matrimonium ſi ꝯtrahat illud poſtꝙͣ conuerſus cum alia contraxerit vt premiſi. ar. tamen ꝙ peccaret ꝯtrahendo ſecundum matrimonium. extra de teſtib. . ſicut.b ¶ Hic. hec diſtincō megiſter eſt canonica et bona et ꝓbat̉. extra de didiuor. quanto.ueſtiextim̉ vero. hic intitulatur queſtio tercia invua quid iuris ſit diximus. xxvi. di.deinde. nec valet quodhic d̓r a iheronimo.☞Cutius. cen¶Ts nulus.ſuerunt .s. di.a. xxidāpſliīpariacōiigia tribus modis dn̄r.Uno modo quando cōtrahit fidelis cū infidelide quibus in ſuperioricauſa audiuimus. aliomodo quando vnus liber eſt. alius ſeruus. diquibꝰ in hac cauſa videbimꝰ. tercio modo quādo vnus maior alter minor. de quibus in ſequēti tractatur. hic de errore perſone conditions.qualitatꝭ et fortune tractat.QueſtioimaVod auteꝫ.hic depingiturprima queſtioan ſcilicet matrimoniuꝫcōtrahatur inter eos inter quos īteruenit errorꝑſone. hoc eſt dicere anerror perſone impediatmatrimonium contrahēdum et dirimat iam contractum. gra. allegat ꝓet contra diſtinguendoquatuor errores. fortūequalitatis. perſone. et ꝯditionis. duo vltimi dirimunt matrimoniū nōex ſui natura ſed ex conſtitutione eccleſie. naꝫ ſimiliter et papa poſſet ꝯſtituere ꝙ error qualitatis impediret et ꝙ nullus error impediret et ꝙ eſſet matrimoniū vbi eſſet error perſone ſicutet tenet pignus licet ibi ſit error. ff. de pigno. act. l. i. vnde ex natura nōhabet error ꝙ impediat ar. tn̄ eſt contra de iacob et lya. quia nondumeccleſia tunc conſtituerat ⁊ tamen impediebat. et eſt etiam ar. contra.quia error impedit emptionem. ⁊. ff. de contrahen. emp. l. quod tamenEt nota ꝙ ẜm hug̓. et lau. nunꝙͣ erratur in perſona niſi priꝰ habitaⁱ nōticia aliqua ex eo cuius nomine alius ſe rep̄ſentet. vnde ſi aliquis ſe offert ſub nomine regis francie alicui mulieri que non audierat aliqͦd de

ipſo rege nec aliquam noticiam de eo habet per famam vel alio modeet putat hunc eſſe regem francie non errat in perſona ſed in fortuna vin qualitate vel in nomine. ſed ſi aliqua conſentit in aliquem viſum vnon viſum tamen aliquo modo ſibi cognitum ſcilicꝫ famā vel alioyſi poſtea per errorem accipiat alium etiā ſi ab eo fuerit cognita reddtur primo. ſi tamen ille in eam conſenſerit per nuncium vel alio modoſi vero nullo modo fuerit ſibi cognituſ qͣꝫuis ꝑerrorem accipiat aliumnunqͣꝫ reddetur prinquia inter eam ⁊ primuꝫnon fuit matrinnam in penitus incogrtum nec amorem nec cōſenſum dirigere poſſumus. vnde aiſtinusnon viſos dirigere poſtmus qui nobiſ per favel alio mō cogniti ſuIncognitos autem diligere nequimus. ſed cete licet poſſet hoc concdi ꝙ non ſit reſtituendapriori nec tamē dico ꝙdebeat ſtare cum ſecundo. cum ibi ſit error. nāerrare eſt vnum pro alioputare. xxij. q. ij. in quibus. et. xxxviij. di. ꝙͣuisItem eadem ratiōe quiemit auricalcum pro aīro conſentit in auricalcum quod falſum eſt. ff.de contrahen. emp. aliquin. et. lquid tamē. nālicet non erret circa illuꝫcuius nullam noticihabuit errat tamen circa preſentem. h. et lauīdicunt ꝙ ſit matrimoum cum iſta. ſed hoc nōcredo. cuꝫ enim ibi ſit eror ergo non eſt ibi conſenſuſ quia nihil eſt tamcontrarium conſenſui ſicut error. ff. de iudi. l.¶ Conſenſus. vt. xxvij. q. ij. ſufficiat. intelligit̉ aūt conſentire niſi expreſſe diſſentiat. vt. ff. ſolu. ma. l. ij. §. voluntatem. et extra de hijs quefiunt a prela. ſine cōſen.ca. c. ij. ff. de ſpon. l. ſeque patris. extra d̓ ſpō.h ¶ Errauit. quia aliuꝫſicut ex litterisꝓ alio putauit. hoc ē errare. xxij. q. ij. in quibꝰvel ꝓ vero falſum putare. xxxviij. di. qͣꝫuisi ¶ Non ergo conſenſit. nichil enim eſt tā cōtrarium conſenſui vt exror. ff. de cōtrahē. emalioquin. ff. de iuriſdiom. iudi. l. ij.Ordinandus. vt. lxviij. di. preſbiteri.l ¶ Aliam. quaſi diceret non. nam iſte error venditionem nam imflicet error ſexus impediat. vt. ff. de contrahen. emp. alioquin. §. i. tamtdicit lex quia ſoluitur emptio per actionem ex empto. ff. de act. emp. exm ¶ Perſone. perſona ẜm. b̓. ē rōnabilis creature indiuidua eſſentia.empto. §. ſi quis virginem.n ¶ Quando hic putat̉. Rdicit ꝙ in hac littera non debet eſſe ſpeſed hic. et hec vox hic non eſt ꝓnomen ſed aduerbium. vt ſit ſenſus: eror perſone eſt quando putatur eſſe virgilius hic id eſt hoc loco ⁊ ibi e

b