Queſtio

⁊ iram dei grauiter ineternum incurriſſe niſi eccleſiaſtica penitentia emēdatus deo reconcilietur. Dicit eniꝫapl̓us ſiue manducatis ſiue bibitisſiue aliquid aliud faciatis in nomīedn̄i noſtri hieſu xp̄i facite. in quo viuimus mouemur ⁊ ſumꝰ. ¶. De tēporuꝫ qͦͣꝫ obſeruatoribus ſcribit auguſtinꝰ in encheridiō. Graue peccatum eſt obſeruare menſes ⁊ annosN Uis extimaret ꝙͣ magnumpeccatum ſit dies obſeruare⁊ menſes ⁊ annos ⁊ tꝑa ſicutobſeruant qui certis diebꝰ ſiue menſibus ſiue annis volunt vel nolunt īchoare aliquid. eo ꝙ ẜm vanas doctrinas hominum fauſta vel īfauſtaexiſtimāt tꝑa. niſi huius mali magnitudinem ex timore apoſtoli penſaremus qui talibus ait. Timeo ne forteſine cauſa laborauerim in vobis.¶ Idem ſuꝑ epl̓am ad galathas¶ Ntelligat lector datm̄ ꝑiculumanime ꝑtinere ſuꝑſtitioſas temporū obẜuationes vt dicat apoſtolus. Timeo ne forte ſine cā laborauerim in vobis. Quod qͣꝫuis tantacelebritate vel auctoritate per orbeꝫterraꝝ in eccleſijs legatur. plena ſūttn̄ conuenticula noſtra hominibusqui temꝑa rerum augendarum a mathematicis accipiunt. Iam vero nealiquid inchoetur. aut edificiorumaut huiuſmōi quorumlibꝫ opeꝝ diebus quos egypciacos vocant. ſepeeniꝫ nos monere nō dubitāt. ¶ Itēhieronimus. Sine incantatōne herbas vel petras licet habere.N Emonium ſuſtinenti licꝫ petras vel herbas habere ſineincantatōe

Incipit cauA. XXVII.Aidā votum caſtitatis habensdeſponſauitſibi vxoremIilla pͥori conditōi renunVtians trāſtuVIlit ſe ad aliūa nupſit ſe illi. Ille cui prius deſpōſata fuerat repetit eam. ¶ Sic primum querit̉ an̄ ꝯiugiū poſſit eſſe int̓vouentes ¶ Secundo an liceat ſpōAſe a ſponſo recedere ⁊ alij nubere.Queſtio primaUod veroʰ vouentesmatrimonia cōtraherenon poſſunt multis auXctoritatibus ꝓbatur:In ꝯcilio nāqꝫ carthaginenſi capitulo quarto ſtatutum inuenitur de viduis que poſt ꝓfeſſamꝯtinentiam p̄uaricate ſuntExcōicentur vidue que religioſo habitu abiecto nuptias elegerintIcut bonuꝫ eſt caſtitatis premiuꝫ ita ⁊ maiori obſeruātia⁊ p̄ceptōe cuſtodiendum eſt.vt ſi queᶜ vidue quālibꝫ adhuc īª minoribus annis poſite ⁊ʰ īmatura etate a viro relicte ſe deuouerūt deo. etveſte laicali abiectaᵉ ſub teſtimonioepiſcopi ⁊ eccl̓eq in religioſo habituapparuerūt poſtea vero ad ſecl̓arestrāſierint nuptias ẜm apl̓m dānatōnem habebunt. quia fideꝫ caſtitatis

ptīaci. quod egipcij inuenerunt. vt qui aliquod opus die tali inchoaret malum haberet exitū tn̄ ex antiquitate eccl̓a ſignat hos dies in kalendarijs ſuis.Vidam votum caſtitatis. tractato de negocijs ⁊ miſterijſeccleſiaſticis.de ſixamentis ⁊ primo de matrimoniolicet alia ſint d̓a ⁊ hoc ideo quia matrimoniummagnum eſt in criſto eeccleſia ſacramentum.tempore antiquius eſt⁊ vſu cōmunius. ꝙ antiquiuſ quia ante peccatum inſtitutum eſt. communius qꝛ cum oīa ſacͣmenta ſint in eccl̓ia deꝫhoc tn̄ apud gētes oēseſt. ſanctitas āt eiꝰ noneſt niſi in monte ſanctoeius id eſt vbi eccleſiaedificata eſt ⁊ qꝛ de matrimonio ſepe queriturin iudicio ideo aſſignāda multiplicia eius impedimenta tractaui deeo ꝯtinuans decem cauſas. Ad eiꝰ gͦ euidētiamidā vidend̓ eſt qͥdſit matrimoniū. ⁊ vndedicatur ⁊ vbi ⁊ qn̄ ⁊ qͥbus verbis fuerit inſtitutum. Que ſint cauſematrimonij q̄ vel quotſint eius bona. que velquot eius impedimētaquid ſit matrimoniumhabes. jͣ. e. q. ij. §. i. vbiexplicauimꝰ ſingula peſita in deſcriautem matqͣſimatris muniumdeſtofficium. ſed quare dicitur potius a matre qͣꝫ apatre qui eſt actor generationis ut diceretur patrimonium. ℟n̄. qꝛ pl̓aonera matrimonij ſubit⁊ tollerat mulier. ē em̄ īconceptu grauida in ꝑtu doloroſa in lactādolaborioſa. exͣd̓ ꝯuer. infide. c. ij. fuit aūt inſtitutum in paradiſo. xxxij.q. ij. §. hijs ita. ⁊ an̄ peccatum de pe. di. ij.manos. ꝟ. adā. Cauſtm̄ ſobolis ꝓcreide vtreꝑaretur lapſu aloꝝ de hoc. de cō. di. i.hij duo. ⁊ fuit inſtitutūhijs verbis. hoc nunc os ⁊cͣ. extra de biga. debitum. Ulij dicunt ꝙ alijsverbis ſcꝫ hijs. creſcite ⁊ multiplicamini. ſed credo ꝙ illis verbis vſuſeſt dominus tm̄ vt p̄ciperet ꝑ carnalem commixtionem ſicut ptꝫ ex eoqd̓ etiā pꝰ diluuium eiſdem verbis vſus eſt dominꝰ ad noe ⁊ filios eiꝰiam pridem vxoratis. Fuit etiam matrimonium ſecūdo inſtitutū poſtpeccatū ad remedium vt vitaretur fornicatō. vt. xxxij. q. ij. §. hijs itaCauſe autem matrimonij quedam ſunt ꝑ quās ꝯtrahitur matrimoniūvt ſponſalia ⁊ ꝯſenſus. quedam ꝓpter quās. ⁊ harum quedaꝫ ſunt pͥnciꝑales vt vitatio fornicationis ſuſceptō ſobolis. alie ſecundarie queſunt multe vt pulcritudo femine. diuicie. amicoꝝ copia. pacis r̄formatio. Gona matrimonij ſunt tria. fides ꝓles ſacramentū. jͣ. e. q. ij. om̄e.Am pedimenta matrimonij ſunt. xvj. que dicunt̉ in gloſa. hec ſunt cāeq̄ impediunt matrimoniū ſcꝫ votum ordo habitus diſpar cultus errorꝑſone error ꝯdicōnis cognatō ligatō. publice honeſtatis iuſticia enormitas delicti impoſſibilitas coeundi tempꝰ feriaꝝ interdictū eccleſiecoacto etas furor. verūtam̄ q̄dam ex hijs impediunt ꝯtrahendū ſꝫ cōcta: tu non dirimūt vt infra dicet̉. ⁊ hec omīa hijs verſibꝰ denotanturDotum ꝯdicō violentia ſpūalis. ꝓximitas error diſſil̓iſqꝫ fides. Cul

pa dies vetitus honor ordo ligatō ſanguis. Qui ſit affinis qd̓qꝫ coirenequit. Hijs habitū iungas etatem ſicqꝫ futorem. hec ſi canonico visꝯſentire rigori. Te de iure vetant iura ſubire thori. habitus impeditſed non dirimit. extra qui cleri. vel vo. ꝯſuluit. b. ꝯtra qꝛ nec impeditẜm eum. ſiſtit etas impedit matrimoniū ⁊ furor carens interuallo. xxxij. q. vij. neqꝫueſtio poVod vouētesO hic intitulaturq̄ſtio prima quā queritur an teneat matrimonium a vouente contractuꝫ ⁊ ꝙ non teneatꝓbat vſqꝫ ad. §. ihijs oībus auctoritatibus. poſtea allegat in contrarium vſqꝫ ad. §. vl. et hācꝯtrarietateꝫ ſoluit ſatiſbene. s. xxvij. di. §. vlti.ꝙ videlicꝫ pͥma capitl̓aintelliguntur d̓ voto ſolenni. alia de ſimplici.ar exͣ qui cle. vel vo. meminimus. jͣ. e. c. i. vbi dicit ⁊ veſte laicali ſub teſtimonio ep̄i. h. dicit ꝙnō refert an votum ſitſimplex an ſolenne. qͦavtrūqꝫ dirimit mr̄imoniuꝫ. ſolennitateſ em̄ ipſe non ſunt de ſubſtātiavoti. ſed hͦ refert an ſitvotuꝫ de pn̄ti ſiue cumſolennitate ſiue ſine illavt voueo ꝯtinētiā hocimpedit ⁊ dirimit ⁊ ſicintelligit hec capitl̓a pͥma vſqꝫ ad capitulumnuptiarū an ſit de futuro qd̓ imꝓprie dicit̉ votum. id eſt quedam promiſſio de futuro voto ēmittendo vt ſi dico egoꝓmitto qd̓ vouebo ꝯtīnentiam poſt annū mortua vxore mea. vl̓ ꝓmitto ꝙ intrabo religionēvel cōſimile hͦ impeditſꝫ nō dirimit ut. c. nuptiarum. ⁊. c. ſequentibusAlij dicunt ꝙ nullū votum diximit quia qͣ rōediximeret votum ſolenne ⁊ ſimplex cum idemſit in ſubſtautia ſolennitātes enim non ſunt deſubſtantia. ſed ipſa ꝯſtitutio eccleſie dirimit ſipoſt votum ſolenne factum contrahatur. ego dico ꝙ nullum votum eſt ſolenne niſi cuꝫ quisdeuouet ſe religioni alicui. vel alijs duobus modis in ſequenti capitulo. vnde ſi coram tota eccleſia diceret quis hec verba voueo ꝯtinētiam ſi contraheret teneret matrimonium. q̄ eſt em̄ ratio quare ꝯſtitutioeccleſie magis debeat ſpectare ad illa vota que ſolenniter fiunt ꝙͣ adp̓uata dummodo poſſit eccleſie conſtare ſiue ꝑ teſtes ſiue ꝑ confeſſiēꝓpriam alicuius quod votum fecerit ꝙͣcito em̄ conſtat eccl̓ie ꝑ ꝯfeſſionem vel ꝑ teſtes dicit̉ notorium ⁊ ſic deberet eccl̓a diximere matrimonium poſt illud votum ꝯtractum. Ao. tu breuit̓ dicas ꝙ ꝓfeſſio tacitavel exp̄ſſa alicuius religionis impedit ꝯtractum ⁊ ꝯtrahendum. vt exͣde regula. vidua. .xxvij. di. quod interrogaſti. ⁊ exͣ de regul̓. conſulti. etc. ſtatuimus. ⁊ p̄cedenti capl̓o. que exp̄ſſe hec dicunt. ⁊ cū aliquis dideuoueo me huic religioni ibi ꝓfeſſio ꝯtinentie tacite intelligit̉ ⁊ religionis exp̄ſſa. ordo ſimilit̓ impedit ſi. eſt ſacer. nam ibi intelligit̉ tacitaꝯtinentia facta cū ſolennitate ⁊ ex ꝯſtitutōe eccl̓e. ⁊ illa ſꝑ tacita cōdicio vel exp̄ſſa vel ꝯſtitutio eccleſie ſolēniſat votum. ſic michi barth̓.brix. videtur dicendum.Icut bonū. vidue. lꝫ de iſtis ſpecificet d̓ omībꝰ intelllgi debꝫ2

f f 3