Diſtinctio

LIIII.

ſuum accipere verum etiam et ſi legitimo ꝓbatus experimento monachus efficiatur euadit iugum ſeruitutis. Debent enim per trienniuꝫ anteꝙͣ monachi efficiantur in monaſterio ꝑmancre. Poſtea vero ſi monachi effecti fuerint liberi efficiuntur.Ep̄alis enim ordo liberat a fortūaſeruili vel a ſcripticia ſed non a curiali ſiue officiali. Nam et poſt ordinationem durat. ſed etiā ius patriepoteſtatis ſoluit ep̄alis dignitas. Aſcripticios vero in ip̄is poſſeſſionibus clericos etiam preter voluntatēdn̄orum fieri ꝑmittimus. ita tamenut clerici facti impoſitam ſibi agriculturam adimpleant. ¶ Itē Leopapa omnibus ep̄is. De eodēDmittuntur paſſim ad ſacrūordinem quibus nulla natalium nulla moꝝ dignitas ſuffragatur. et qui a dn̄is ſuis conſequi libertatem minime potuerūt ad faſtigiū ſacerdotij tanꝙͣ ſeruilis vilitashunc honorem capiat ꝓuehuntur.Ab hijs itaqꝫ fratres cariſſimi om̄eſveſtre ꝓuincie abſtineant ſacerdotes et non tantum ab hijs. ſed etiamab alijsᵛ originarijs vel qui alicuiꝯditioni obligati ſunt volumus tꝑari niſi forte eorū petitio aut voluntas acceſſerit qui aliquid ſibi in eosvendicant poteſtatis. ¶ De ſeruismonaſterij queritur an eccleſiaſticiſofficijs poſſint aggregari an non. ſꝫfamuli eccleſiarū non ſunt ordinādiſicut ſupra ſcriptū eſt niſi a propriis epiſcopis libertatem conſequant̉Porro ſeruus monaſterij libertateꝫconſequi non valet non ergo ad clericatum ſibi accedere licet. Qd̓ aūtliber fieri non poſſit ꝓbatur autoritate octaue ſinodi in qua ſic ſtatutuꝫlegitur. onaſterij ſeruū abbati vel monacho non licet facere libiberūBbati vl̓ monachoImonaſterij ſeruum nō licebit⁊ facere liberum. qui enim nihil ꝓprium habet libertatem rei aliene dare nō poteſt. Nam ſicut ſeculi leges ſanxerunt non poteſt poſſeſfioᵐ alienari niſi a ꝓprio domino.¶ Hac autem autoritate ꝓhibent̉ſerui adipiſci libertatem recedendiab obſequio monaſterij ſed non ꝓ-

hibentur nanciſci libertatē ꝓmouēdi ad ſacros ordines. poteſt enim inſacris ordinibus conſtitutus monaſterij obſequijſ ꝑpetuo deſeruire. acſic ſeruus monaſterij ⁊ libertatē adipiſci et ſacris officijs aſſociari valetUnde in alio capitulo prefate conſtitutiōnis hec cauſa redditur. Iniuſtum enim ē ut monachis ruraleopus facientibus. ſerui eoꝝ ocō torpeant ac delitijs affluant ¶ Qd̓ autem ſerui eccleſiarū quo noīe etiammonaſterij ſeruos ſignificari intelligimus ad ſacre religionis ꝓpoſituꝫdebeant aſſumi autoritate bt̄i Gregorij ꝓbatur qui in generali ſinodoreſidens dixit. Si ꝓbate vite fueritfamulus eccleſie poteſt ordinari.Ultos de eccleſiaſtica fa.Fmilia nouimuſ ad omnipo. .Itentis dei ſeruitiū feſtinare. ut ab humana ſeruitute liberi indiuino ẜuicio valeant in monaſteriis conuerſari. qd̓ ſi paſſim admittimus omnibus fugiendi eccleſiaſticiiuris dominium occaſionē p̄bemusSi vero feſtinantes ad omnipotentis dei ſeruitiū incaute retinemus illi inuenimur negare q̄dā qui deditomnia. Unde neceſſe eſt ut ſi qͥſ exviris eccleſiaſticis vel ſecularis militie ſeruitute ad dei ſeruitiū cōuerti deſiderat ꝓbetur prius in laicalihabitu conſtitutus et ſi mores eiusatqꝫ conuerſatio bono deſiderio illilius teſtimonium ferūt abſqꝫ vlla retractatōe in monaſterio omni potenti domino ſeruire ꝑmittatur. ut abhumano ſeruitio liber recedat qͥ diuino amore diſtrictiorē appetit ſubire ſeruitutem. Si aūt in monachicohabitu ẜm patrum regulas irrep̄hēſibiliter conuerſatus fuerit poſt p̄fixa a ſacris canonibuſ temꝑa iam adqd̓ libet eccleſiaſticū officiū ꝓuehat̉ſi tn̄ illis nō fuerit criminibus maculatus que in veteri teſtamēto mortemulctantur. ¶ Ecce quomō ẜui acclericatū aſſumi valeant vel quō nōadmittantur. Liberti quoqꝫ nō ſuntꝓmouēdi ad clerū niſi ab obſequijsſui patroni fuerint abſoluti. ¶ Un̄in concilio elibertanoAbſqꝫ patroni voluntate libertusnon ꝓmoueatur ad clerum

penditiōibꝰ io. Ego credo ꝙ ſemꝑ admittitur ꝓbatio incōtrariū niſiiua ſtatuat ꝙ nō admittatur. ut. jͣ. xvij. q. iiij. in venditōnibus. b. de hͦl. di. ferrum.Iſeruus abſente. ſciente. videtur em̄ tūc ep̄us cū eo diſpenſaſſe. ſinle. xxviij. di. diaconi. et eſt ar. ad hoc ꝙepiſcopus ip̄o facto diſpenſat circa notum. utdixi. li. di. qͥ in aliquo.¶ Officio. de diſpenſatiōe fauore libertatisdeponi enim deberet qꝛfurtuꝫ cōmiſit corporisſui. C. de ſer. fu. l. i. ſedqͥd ſi iſtin̄ habeāt vn̄ ſoltūc dico iſta reddēa dn̄o. ut .s. e. ex antiquis. ar. ff. de eo ꝑ quemfactū exit. l. vl.c¶ Recompenſet. ſihabet ꝓprium. ut. xvi. qͥvi. ſi ep̄m. extra de ap.rep̄henſibilis.¶ Supplicauerintet ſic patet ꝙ nō ſemperdeponitur ordinatusoccultat crimē ſuū qd̓ ēcontrah. ut dixi. l. di. expenitentibus.e ¶ Tenentur obnoxijItem patet hic ꝙ ep̄uinon tenetur ꝓuidere ordinato cum alter examnet eū. ut dixi. xxiiij. di.quando niſi epiſcopustradidiſſet eum examinandū ꝑſone ignorantiquia tunc teneretur. ff.de cuſto. et ex. re. l. noneſt facile.Iſeruus nō contradicēte. ar. de taciturnitate. extra dehijs que fi. a prela. ſineꝯſenſu ca. c. ij. et. xxvij.di. diaconus. xxviij. di.diaconi.g ¶ Vnius. ſed qualit̓hoc poteſt ſtare in p̄ſbitero vel diacone. nā epiſcopus debuit obſeruāre interſticia temporuꝫque ſunt. lxxxvij. di. ī ſingulis. ſed ſi obſeruauerit conſtat ꝙ plus ſtetitꝙͣ ꝑ annū. Rn̄. quidamdicunt. ꝙ iſte fuit ordinatus ſine examinatōe⁊ non obſeruatis interſticijs qꝛ forte erat grandeuus. vnde vſqꝫ ad annum potuit ꝓmoueri indiaconem. vt. lxxvij. di.monachuſ. vel dic ꝙ annus iſte incipiat nō a tēpore ordinationis ſed atempore ſcientie. arg.xvij. q. ij. ſi quis incognitub ¶ Seruilem. plus ei valet ordo qͣꝫ ſententia et militia. vt. ff. de libe.auſa. qui de libertate in fine.Suum. cum diſtinctōe .s. e. ex antiquis.f¶ Per triennium. ad monachatum datur triennium. ad clericatuꝫannus. quia clerici ſunt in publico et monachi latent.

l ¶ Epiſcopalis. et etiam ſacerdotalis. ut. s. e. ex antiquis.m Sed non a curiali. quidam dicūt hec verba nō eſſe in ip̄a lege. etverum eſt ꝙ in illa nō ponuntur ſed alibi. ut in auten. de ſanctiſſimisepiſcoꝑis. colla. ix. §. ſed hͦ quidem. ſed ẜm hec iura canonica hoc nōtenet. quia cum ordo liberet a ſeruili fortuna.multo fortius a curialiſoluit ep̄alis dignitas.que auteꝫ dignitas liberet a patria poteſtate.habes in auten. conſti.que de dignit. colla. vi.et. C. de decu. l. vl. li. x.et in auten. ut ordinariep̄fecture. colla. v.n ¶ Adimpleant. hocnō tenet. ut. sͣ. e. quicūqꝫOmittūtur. ori¶ IIginarijs. tales enimliberi ſunt. ut. C. deagri. l. diffinimus. li. xi.et extra de iude. c. ij.Gbati. liberum.¶A quia ſi manumittit̉ſeruus eccleſie duodabuntur loco illius. utxij. q. ij. ep̄us. ſed abbasnil ꝓpriū habet. ut. xij. qi. non dicatis. vnde nōpoteſt facere hanc compenſationem.q ¶ Proprium. qꝛ nēoplus iuris in aliū ⁊cͣ. vtextra de dote pꝰ diuor.reſti. nuper. ff. de re. iur.nemo. jͣ. i. q. vij. daibertum. ſed fallit extra deelec. ſuffraganeis. ff. deacqui. re. do. nō ē nouū.r ¶ Proprio. ſimile eſtextra. de iurepa. quodautem.¶ Alienari. jͣ. xij. diſ. ſiqͥs apprio. ut. ff. de pig.acti. ſi conuenerit. et inſti. quibus alie. nō licet.§. i. ff. de vſufru. l. quodnoſtrum.t¶ Hac autoritate. inalio. jͣ. xviij. q. iiij. in venditionibus.CQVltos. negareex hoc habes ꝙſerui eccleſiarū ẜmpreſcriptū modū ꝓbatinon poſſunt impediri ſivelint promoueri cumopus ſit pietatis manumittere ſeruos. xij. q ij.cum redemptor. ſed dicꝙ grego. non dat ſeruiſꝑᵉ teſtateꝫ hic tranſferēdi ſe ſed prelatos inſtruit ut nō aliter manumittant ꝙͣ ꝓbatōne adhibita. vel dic ꝙ loquit̉ deiam manumiſſis vt etiātales indiſtincte nō ſintrecipiendi niſi ꝓbentur. x ¶ Omnia. et ita non debemus omnes refutare. nec etiam omnes admittere. et ſic media viā tenenda ē.vt. xlv. di. diſciplina. ff. de offi. ꝓcon. ſolent.Militie. non ob. xix. q. iij. monaſterijs. ut dixi. liij. di. legem.¶ Mortę. non tamen omnia nec ſola que tunc puniebātur morte hodie repellunt a ꝓmotione. qꝛ furtū et ſimplex fornicatio nō puniebāt̉.