Diſtinctio

.XlII.

Atqꝫ ꝯtra ex qualitateʸʳ palmaꝝ deſignatur ꝓficiens vita iuſtoruꝫ. quinequaqͣꝫ ſunt t̓renis deſiderijs fortes et in celeſtibus debiles. Sed lōgius atqꝫ diſtātius ſtudioſos ſe d̓oexhibent qͣꝫ ſeculo fuiſſe meminerītNam cum quibuſdā ꝑ p̄dicatoremnoſtrum d̓r Humanū dico ꝓpter infirmitatē carnis veſtre. ſicut em̄ exhibuiſtis mēbra veſtra ſeruire īmūdicie ⁊ iniquitati ad iniquitatē. itanunc exhibēte mēbra veſtra ſeruireiuſticie in ſanctificatōem. eoꝝ ꝓculdubio in firmitati cordis cōdeſcenditur ac ſi eis aꝑtius diceret̉ ſi neqͣꝙͣᶻ ampliꝰ poteſtis. ſaltēª tales eſtote in fructu bonoꝝ oꝑmquales fuiſtis dudum in actōe vicioꝝ ne debiliores vos habeat ſancta libertas aeris quos in carne validos habuitvſus terrene voluptatis ¶ Itē grego. ciuibus neapolī. Ad ſacros ordines vſurarij ꝓmoueri non debentEpetro.ª īſuꝑ adnosᵇ ꝑueniſſe cognoſcite. qꝛ ſolidosdederit ad vſuras. qd̓ vosoꝑtet cum omī ſubtilitate ꝑquirere. et ſi ita cōſtiterit alium eligite etab hmōi vos ꝑſona ſuſpendite ſinemora. Nam amatoribꝰ vſuraꝝ nulla rōne manus imponimꝰ. Si veroſubtili habita inquiſitionē. hoc falſum eſſe putaueritiſ qꝛ ꝑſona eiꝰ nobisª ignota eſt. ⁊ vtꝝ ita ſit d̓ ſimplicitate quod ad nos ꝑlatum eſt ignoramꝰ cuꝫᵉ decreto a vobis facto adnos euꝫ venire neceſſe eſt vt vitammoreſqꝫ illiꝰ ſolicitiꝰ requirentesſenſum quoqꝫ parit̉ agnoſcamus etſi huic iudicio aꝑtꝰ extiterit. veſtrain eum adiuuante dn̄o deſiderio cōpleamus ¶ Itē ex conci. eliberta.Degradetur clericus qui vſuras accipere deteg¶Iquis clericoꝝ detectꝰ fuexit vſuras accipere placuitdegradari ⁊º abſtinere. ¶Item leo ep̄s anatholio ep̄o.Non implicari errore nec cupiditate violari ſacerdoter⁊terIrū catholicū ⁊ p̄cipue dn̄iſacerdotem. ſicut nullo errore implicari ita nulla oportꝫcupiditate violari. dicente ſcā ſcriptura poſt cōcu ꝑiſcentias tuas n̄ eas¶ ēs etiaꝫ potētie auida nec abſtinere nouit a vetitis nec gauderecōceſſis nec pietati adhibere ꝯſenſum ¶ Item greg. Qui cupiditatem a ſe non abſcindat bonoꝝ auctotori inherere non valeOonoꝝ autori inherē aliter n̄Fvalemus. niſi cupiditatem rerum a nobis que omnium malorum radix eſt abſcīdamus ¶ Itēamb. de eo quod ſcriptum eſt iu euāgelio homīs cuiuſdā diuitis fructꝰvberes agertulit. Auarus omniumbona inuadit quorum neceſſitatibꝰſubuenire valet.

Icut hij qui ꝑ inſaniam mēte trāſlati ſicut non iā res ipſas ſed paſſionis ſue phantaſias vident. ita etiaꝫ mens auari ſemel vīculis cupiditatis aſtricta ſꝑauꝝ ſemꝑ argentuꝫ videt ſemꝑ redditus cōputat gͣratiꝰ aurum intuet̉qͣꝫ ſolem. ipſa eius or̄o et ſupplicatōad deum aurum querit. et poſt pauca. Interdum etiam vſure arte neqͥſſima ex ipſo auro auruꝫ naſcitur. ſednec ſacietas vnqͣm nec finis aderitcupiditati. et infra. Sed ait auarusquid iniuſtum eſt ſi cum aliena noninuādā ꝓpria diligentiuſ ſeruo. Oimpudens dic tu. ꝓpria dicis. queexquibus recōditis in hunc mūdumdetuliſti. Quādo in hanc ingreſſuses lucem. quando de ventre matrisexiſti. quibꝰ queſo facultatibꝰ quibuſqꝫ ſubſidijs ſtipatꝰ ingreſſus es⁊ poſt pauca ꝓpriuꝫ nemo dicat qd̓eſt cōe quod pluſꝙͣſufficeret ſumptuiʳ ⁊ violenter obtētum eſt ⁊ infraNunquid iniquꝰ eſt deus vt nobisnon eqͣliter diſtribuat vite ſubſidiavt tu quidem eſſes affluens ⁊ habūdans. alijs vero deeſſet et egerent.an idcirco magis quia ⁊ tibi voluitbenignitatis ſue exꝑimēta conferre⁊ alium ꝑ virtutē patientie coronare. Tu vero ſuſceptis de muneribus⁊ in ſinuꝫ tuum redactis nihil reputas te agere iniquū ſi tam multoruꝫvite ſubſidia ſolus obtineas. Quisenim tam iniuſtus tam auarus qͣꝫ qͣmultorum alimēta ſuū nō vſuꝫ. ſedabūdanciā ⁊ delicias facit. neqꝫ enīminus eſt crimīs habenti tollere. qͣꝫcum poſſis et abundas indigētibusdene gareʳ Eſuriētium panis ē quētu detines. nudoꝝ indumnetum eſtquod tu recludis. miſeroꝝ redemptio eſt et abſolutio pecunia quaꝫ tuin terra defodis. Tātoꝝ te ergo ſcias inuadere bona quātis poſſis preſtare quod velis/ ¶ Neceſſe eſt etiāvt ille qui ordinādus eſt ſue domuiſit bene prepoſitus. id eſt ſi in laicalihabitu vxorem habuerit vl̓ filios avicijs ad virtutū ſtudia ⁊ verbo etexemplo ꝓuocet vt quod poſtea preceptum eſt ppl̓is prius exigat a domeſticis. Unde paulus apl̓us epheſijs ſcribens dicit. Ut vxores ſuasſicut ſua corꝑadiligant. et filios ſuos non ad iracundiam ꝓuocēt. ſedenutriāt illos in oī diſciplina et correctōne dn̄i. Unde cum ad thimotheum ſcribens dixiſſet. ſue domuibene prepoſitum. ſtatim. ſubiunxitHabētem filios ſibi ſubditos in oīcaſtitate non in accuſatōne luxurie.non em̄ talium cohabitator frōtemhabet alios redarguendi. Unde debeato iob. d̓r ꝙ ꝓ filijs ſuis quottidiana deo offerebat ſacrificia offerens holocauſta per ſingulos qͦs tanta caritatis perfectōne in vnuꝫ conſtrinxit. vt quiſqꝫ eorum in ſuo die

cibaria tēꝑe neceſſitatꝭſunt omnibus cōmūicāda. vt. ff. ad. l. ro. de iactu. l. ij. §. cū in ead̓ in 5:n ¶ Et violenter. hic dicitur ꝙ ꝑ violētiā d̓r auferre. q̄ vltra neceſſariaſibi retīet. vt. xij. q. i. nōlo. ⁊. q. ij. auꝝ. quod verum eſt ſi hoc tꝑe neceſſitatis facit. Nam al̓spōt quiſ ſibi vltra neceſaria retinere. vt. xij. q. ſexpedit. et. c. habeba. iet. q. ij. c. aurum.o ¶ Minus. alibi innuitur ꝙ magis delīquit qͥaufert ꝙͣqͥ nō dat. vt. xij.ij. et ſi illi.p ¶ Eſurientium. nunquid ergo pauꝑes ipſuꝫpn̄t petere nō directo iudicio. ſed denūciare pn̄teccleſie illuꝫ qui nō dat⁊ſſic eccleſia pōt euꝫ cogere vt det. extra de ſymo. ad apl̓icam.

¶ Heceſſe. hic ꝓſeqͥt̉duodecimū capl̓m apl̓ice regule. oꝑtet ordinādum eē domui ſue bn̄ p̄poſitum. tunc d̓r domuiſue bene quis prepoſitꝰquādo familiam ſuā bn̄gubernauit verbo ⁊ exēlo. quia qui negligenterſuos gubernauit preſumitur circa eum ꝙ cōtraextraneos ſit magis negligens nec haberet frōteꝫ redarguendi alios qͥſuos noluit corrigere tn̄ſi ꝑ eum non ſtaret quinfamilia eiꝰ mala nō eſſetet nollꝫ ſe emēdare n̄ imputaretur ei vt. jͣ. e. c. ꝑenl̓. et vl.