Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſtinctio

XIIII.

Erum hoc in vnaeademqꝫ ꝑſona intelligitur Ceteruman in diuerſis eadēdiſpenſatio locumꝑabeat videlicꝫ. vtcommittamus minora ne alij grauioribus implicent̉ merito queritur.De hijs itaqꝫ ſcribit auguſtinꝰ.in libro queſtionū ſuꝑ geneſim.Non ſunt a nobis aliqͣ ꝯmittendadelicta ne alij grauiora ꝯmittantUod ait ſodomitꝭ loth. ſūtmihi due filie que non dumnouerunt viros producamillas ad vos Utimini illis ſicut placuerit vobis. tantum in viros iſtosne faciatꝭ iniquūᵇ qm̄ ꝓſtituere volebat filias ſuas hac ꝯpenſatōne. vtviri hoſpites eius nihil a ſodomitꝭtale paterent̉. Utrum admittendaſit compenſatio flagitiorū vel quorumcūqꝫ peccatoꝝ vt nos faciamꝰmali aliquid ne alius grauius malūfaciat. an potius perturbatōni lothnon conſilio tribuēdum ſit qui hocdixerit merito queritur. et nimiruꝫꝑiculoſiſſime admittit̉ hecº cōpenſatio. Si aūt perturbatōni humanetribuitur et menti tanto malo ꝑmote. nullo modo imitanda eſt. ¶¶ Cōſuetudinis autē vel conſtitutōis rigor non nunqͣꝫ relaxatur Undeleo papa alt̓. Que conſtitutionesaleant temperari vel que non.Icut quedam ſunt que nulla poſſunt rōne conuelli. itaCmulta ſunt que aūt ꝓ neceſſitatē temporū aūt ꝓ cōſiderationeetatum oꝑtet tꝑari illa ſemꝑ cōditione ſeruata vt in hijs que vel dubia fuerīt aut obſcura id nouerimꝰſequenduꝫ quod nec preceptis euāgelicis contrarium nec decretis ſanctoꝝ patrum inueniatur aduerſumDiſtinctioE naturali. iure etꝯſtitutōe vel cōſuetudine hactenꝰ diſſeruimꝰ dr̄am quaab inuicem diſcernuntur aſſignantesNunc ad eccīaſticas ꝯſtōes ſtilumvertamus eorumqꝫ originem ⁊ auctoritatē ꝓut ex libris ſcōꝝ colligere poſſumus breuiter aſſignantes.Quo tempore ceperunt canonesteneralium conciliorurAnones generalium conciliorum. vt yſodorus ait in ſextolibro ethimo. ca. xvij. a tꝑibus con

ſtantini imꝑatoris ceperunt. In p̄cedentibus nanqꝫ annis ꝑſecutōneferuente docendaꝝ plebium minime dabatur facultas. Inde xp̄ianitas in diuerſas hereſes ſciſſa eſt qꝛnon erat ep̄is licentia conueniendiin vnum niſi tꝑe ſupradicti imꝑatoris. Hic em̄ dedit facultatem xp̄ianis libere ꝯgregari. Sub hoc etiaꝫſancti patres in concilio niceno deomni orbe terraꝝ ꝯuenientes iuxtafidē euāgelicam ⁊ apl̓icam. ſecūduꝫpoſt apl̓os ſymbolum tradider̄tInter cetera autē concilia quatuorſunt venerabiles ſynodi que totamprincipaliter fidem complectūturquaſi quatuor euangelia vel totidēparadiſi flumina. Harū prior nicena ſynodusʳ tricentoꝝ decē et octoep̄oꝝ conſtantino imꝑante auguſtoperacta eſt. In qua arriane ꝑfidiecondemnata eſt blaſphemia. quamde ineqͣlitate ſancte trinitatꝭ idemarrius aſſerebat ꝯſubſtantialeꝫ deopatri dei filium. eadeꝫ ſancta̓ ſynodus per ſymbolum diffiniuit. Secūda ſynodus numero centū quinquaginta pr̄m ſub theodoſio ſeniore conſtantinopolim cōgregata eſt.que macedonium ſpūm ſcꝫ deumeſſe negantē cōdemnans conſubſtātialem patri et filio ſpūm ſanctū demonſtrauit. dans ſimboli formamquam tota grecoꝝ ⁊ latinoꝝ confeſſio in eccleſijs predicat. Tercia ſynodus epheſina prima ducentorūep̄oruꝫ ſub iuniore theodoſio auguſto edita eſt. que neſtoriuꝫ duas̉ ꝑſonas aſſerentē in xp̄o. iuſto anathemate cōdemnauit. on̄dens manerein duabus naturisᵇ. vnam domininr̄i iheſu xp̄i ꝑſonam. Quarta ſynodus calcedonenſis ſexcentorum triginta ſacerdotū ſub marciano princiꝑe habita eſt? in qua euticē ꝯſtantinopolitanum abbatem verbi deiet carnis vnam naturā ꝓnunciantēet eiuſdeꝫ dioſcorum defenſorē qͦndam alexādrinum ep̄m. et ip̄m rurſum neſtorium ep̄m cuꝫ reliquis hereticis vna pr̄m ſententia p̄dānauitpredicans eadem ſynodus xp̄m deum ſic natum de virgine vt ī eo ſubſtantiam et diuine ⁊ hūane confiteamur nature. Hec ſunt ſynodi principales quatuorſ fidei natura pleniſſime predicantes. Sed et ſi quaſunt alia concilia que ſancti patresſpū dei pleni ſanxerunt poſt iſtorūquatuor auctoritates manēt omniſtabilita vigore quoruꝫ geſta in hoc

Erum. in hac diſtinctione. xiiij. querit̉ an aliquis debeat minus malum committere vt alius euitet grauiꝰ malum. et dicendum ꝙ non vt. jͣ. ꝓxi. et continuatur iſte. §.ad id quod dixerat in ſuꝑiori diſtinctione. ſcilicet ꝙ cumduo mala nobis inſtant minus eſt eligenduꝫ. ſed hoc verum non eſt circa diuerſas perſonas.am proſtituereVod ait. quoniverba ſunt augu. etincipe ibi merito queritur.Periculoſiſſime:hic dicit augu ꝙ nemodebet minus malū committere vt aliꝰ euitꝫ maius malum. ⁊ intelligūthoc quidam ꝙ nemo debet minus mortale committere. vt alius euitetmaius mortale ſed veniale debꝫ committere vtalius euitet mortale. nāetiam aīam quis dꝫ ponere ꝓ ꝓximo de pe. di..ij. qui vult. et. c. ſequēti⁊ ſic mortem tꝑalē pōtaliquis ſubire ne alt̓ incurrat penam eternamde pe. di. ij. caritas. ſedꝓ veniali debetur tātūpena tꝑalis. xxv. diſ. §.peccata. ꝓ mortali eterna. xi. q. iij. nemo. .xxv.di. §. alias. ergo aliquiſpoteſt peccare venialit̓vt alter non peccet mortaliter. Item qꝛ apl̓usdicit optabam eſſe anathema ꝓ fratribus meis. ſed nemo anathematizat̉ niſi ꝓ mortali vt..xi. q. iij. nemo ergo ⁊cͣ.Item cum virtus ⁊ viium ſint contraria. necſeſe ꝯpaciūtur vt. xxxij.q. i. c. cum renunciatur.Sed venialia ſimul cumvirtutibus inſunt homīnon ergo ꝓprie dicunturvicia. vt de pe. di. iij. ſeꝑties. Alij dicunt ꝙ nullum peccatum debet homō facere vel ꝓ ſuo bonō vel alterius. vt. xxiij.q. v. cum homo. ꝟ. quidfi alius. Non enim vultdeus tale damnum cumtali lucro compēſari. vtxxxiij. q. v. ſi dicat Nonem̄ debet quis crimē ſuum alienis comodis impendere. v txlvi. diſ. ſic̄non ſuo. preterea neqꝫ ꝓſalute alteriua tꝑali veleterna debꝫ quis peccare venialiter. quia nullꝰperducendus eſt ad ſalutem opitulāte mendatōvt. xxij. q. ij. faciat. et. c.primum Io. Sed quare redarguitur hic lothab augu. cum alibi commendetur ab ambroſiovt. xxxij. q. vij. offerebatSed ambroſius cōſiderauit pietatem quam ha

XIIII.buit ad hoſpites aug. vero delictum filiaꝝ ſic. xxvi. di. c. i. et. ij. Compenſatio. ar. ꝙ non admittēda eſt hic cōpenſatio in malisvt. xiiij. q. v. forte: ⁊. xxxiij. q. v. c. i. ⁊. xxxij. q. viij. non ſolum. ⁊ .i. q. j.non eſt putanda. admittitur tamen compenſatio in criminibus vel excipiendo vel replicando. vt. xxxij. q. vi. nihil. ⁊. ff. ſolu. ma. viro. veruꝫeſt in iudicijs admittitur compenſatio non in foro penitentiali. xxxiij.q. v. quod deo.Icut quedam.vt precepta decalogi et forma baptiſmiet forma conficiendi corpus chriſti. vt de conſe.di. iiij. ꝓprie. ꝟ. actio. etdi. ij. accipite. Temporum. vt .i. q.vij. quod ꝓ remedio. et.lxxxij. diſ. preſbiter. etxxxiiij. di. fraternitas.g¶ Conſiderationexxix. di. ſciendum.h Etatum. vt. xxxiij..q. ij. in adoleſcentia. etlxxxvi. di. tanta. Dubia. extra d̓ ſpō.iuuenis.Diſtinctio. xv.70Eiure naturali. hactenustractauit magiſter de iure naturalinunc incipit tractare deiure canonico. aſſignatitaqꝫ rationem et originem ipſius et oſtendit q̄opuſcula recipiātur abeccleſia et que non.Anones. conſtātini. jͣ. xvi. di. yſid̓orus contra ibi diciturꝙ a tempore clementisfuerunt celebrata concilia. ℟n̄ ꝙ ante fueruntcelebrata. ſed non ita generaliter et ita hoc verbum generaliter ſoluitcontrarium.m Poſt apoſtolos:apl̓i em̄ pͥmum feceruntſymboluꝫ .ſ. credo ī deūSed nicena ſynodus fecit credo in vnum deumet d̓r a ſin quod eſt con.⁊ bolus quod eſt morſel̓lus. quia quilibet apl̓usde ſuo morſello aliquidappoſuit.n Tricentorum. alibi d̓r de tricentis ep̄is.vt. x. q. i. hanc conſuetudinem. ſed dic ꝙ minornumerus non excluditmaiorē. ff. de in litē iur̄.cum furti.o Inequalitate. dicebat em̄ pr̄em maioremfilio. et filiū maiorē ſpūſancto. xxiiij. q. iij. c. quidam vt arriani.p Synodus. in ꝯſtantinopoli. jͣ. e. ſicut.q Que macedoniūqui dixit ſpm̄ ſanctū ſeruū pr̄is et filij. vt. i. q. i.eos qui. xxiiij. q vl. c. qͦdem. ꝟ. macedonianum