AlphabetumXXI
⁊c̄. Dico ꝙ mortale pctm̄ intelligitur finitūvl̓ infinitū. vl̓ rōne obiecti ꝑuipeſi. ſeu illiꝰqui offenditur. et ſic qd̓libꝫ pctm̄ mortale ēinfinitū. qꝛ peccās mortal̓r auertit ſe a bonō infinito .ſ. deo. et ceteris ꝑibꝰ tātoguioreſt offenſa. qͥntomaior ē ille qui offendituret ſic qd̓libꝫ pctm̄ ē īfinitū ſiue volūtatis ſiue oꝑis nec vnū excedit alterū. Alio modopoteſt intelligi īfinuū īfinitate actꝰ ẜm ītentocꝫ. et ſic nullū pctm̄ ē infinitū. et ita vnupoteſt eſſe grauiꝰ altero. et ſic bene actꝰ peccati ītendit volūtate qd̓ etiā ē grauiꝰ peccatuꝫ cordis ⁊ oꝑis ſimul. ꝙͣ ſit ſolū peccatūcordis. Tertio mō pōt intelligi īfinitū ꝙ tuad app̄ciatōꝫ 2 deteſtatōꝫ. ſic ꝙ priꝰ debuiſſet d̓teſtari ⁊ reſpuere. ꝙ cōmittere illud peccatu. et plus dobuiſſet app̄ciari caꝝ. vel noeſſe oditū a deo ꝑ peccatū. ꝙ infinita alia ſieſſent. Et illo primo modo om̄e pctm̄ mortale eſt īfinitū. qꝛ auertit ſe a bono qd̓ debꝫinfinite app̄ciari. et prius infinita reſpuere.ab illo ſe auertere. Quarto mō pōt intelligiꝙtū ad exteſiua īfinitate pene vel punitōisdebue peccato. et om̄e mortale ē infinitū infinitate pene. qꝛ ſibi debet̉ punito īfinita 2eterna. et ſic nō ē ꝓporto iter peccatu mortale 2 veniale. Quinto mō pōt intelligi īfinite pene ⁊ punitōis debite inteſiue: et ſic peccatu mortale nō ē īfinitū et vnū pōt eſſe grauius altero. qꝛ punitur intenſius altero. Adraiōnem in oppoſitum. patet ex dictis quiddicendum ſit ⁊cͣ.Ieria quinta poſt Oculi.Urges iheſusde ſynagoga intrauit ī domū ſynonis. luce. iiij. U Scd̓mqd̓ aſtrologi dicūt. Sol cōtinue mouet̉. velab orielē ī occidēs vel ecōtra. et nūꝙͣ qͥeſcit⁊cū venerit ī lcōne: ē ī ꝓpria domo. et maxime v̓tūtis. cū aut exit 2º cōiugit ſe cū alterobeniuolo planeta. ſicut ē venꝰ 2º mercuriꝰ.cū eo oꝑatur beniuole ſi aūt cū maliuolo cōiugatur. ſicut ē ſaturnꝰ mars. nō mali ſecudū naturā. ſꝫ ẜm effectu teꝑat malicia eoꝝ.S. c ꝑfectꝰ hō cōtinue moueri debꝫ de vtūle ī viute. nec qe ſcere nec ſtare. qꝛ ẜm grego.in via deī ſtare ē retrocedere. Si igit̉ e ī domo .i. eccl̓ia. q̄ ē domꝰ ꝓpriā oīm fideliū. d̓be̓t oraibi 2º ꝯtēplatōi vacare feruētiſſime.ſi ex cū bonis debet cos cōfortare. et oꝑibꝰ
pictatis conſolari 2 hm̄ōi. et malos correctione fraterna tꝑate. et a malo cohibere. ſicin cōtinuo exercitio vel aſcēdēdo ad deuꝫ ꝑcōtēplatōeꝫ. aut deſcēdēdo ad ꝓximū ꝑ cōpaſſiōem eſſe debet ſicut etiā ſcribit dn̄s bonauē. de ſcraphico viro patre noſtro franciſco. c. de ſtigmatibꝰ ſacris in eius legenda.Mos inquit erat angelico vtro franciſco.nūꝙͣ ociari a bono: qͥnpotiꝰ īſtar ſpūuꝫ ſuꝑnoꝝ ī ſcala iacob. aut aſcedebat ad deū. autdeſcēdebat ad ꝓximū. ſic eliā vt het̉ ex de reinūeratōe. niſi cū pridē. xp̄s legiſlator nūcaſcēdebat ī mōiē. vt ibi gratiā dn̄i cerneretcū maiori libertate. nūc vero deſcēdebat incaſtra. vt cū vtilitate maiori neceſſitatibusppl̓i ꝓuideret̉. qd̓ etiā notāt verba thematis⁊cͣ. ꝙ poſtꝙͣ in ſynagoga iudeos docuiſſetoratōi vacanet. ꝯtinuo ſurrexit 2º doniū ſymonis ītroiuit. vt ibi ex cōpaſſione febriciꝰtātē ſanaret. Dicūt igit̉ vba thematis. Suigens ⁊cͣ. X Querit̉ an̄ qͥs poſſit ſimulhēte vitā cōtēplatiuā 2actiua. tia ꝙ vnan īpediat alterā. Et videt̉ ꝙ no. qꝛ vnū ꝯͣriorūīpedit̉ ꝑ alierū. ed vitā actiua ⁊ꝯtēplatiuavidēt̉ ꝯͣrietate here adinuice. qꝛ vita actiuaoccupat̉ circa plurima. vita aūt cōtēplatiuacōſiſtit ad cōrēplādū vnū. Cōtra grego. vi.mora. dic̄. Cui cōtēplatōis arcē tenere deſiderat. priꝰ ſe ī capo ꝑ exercitiū oꝑis ꝓbet. reſpondit sͣ. tho ſcd̓a ſcd̓e. q. clxxxij. ꝙ vitaactiua pōt cōſiderari ꝙtū ad duo. Uno mōꝙͣtū ad ip̄m ſtudiū ⁊ exercitiū exterioꝝ actionū. et ſic maīfeſtū ē ꝙ vitā actiua īpedit cōtēplatiuā īquātu īp̄onibile ē ꝙ aliqͥs ſimuloccupet̉ circa exteriores actōes. et diuīe ꝯtēplatōi vacet. Alio mō pōt conſiderari vitaactiua ꝙtu ad hoc. ꝙ īteriores aie paſſiōescōponit 2º ordīat. et ꝙͣ tu ad hͦ vitā actiua adcōtēplatōeꝫ ꝓmouet qͥ īpedit̉ ꝑ iordīaioemexterioꝝ panionū. Et de illo loqͥtur beatusgrego. di. Cuꝫ cōtēplatōis arce aliqͥ tenerediicerat: priꝰ ſe ī cāpo ꝑ exercitiū oꝑis ꝓbetvt ſoliciie ſciāt. ſi nulla iā mala ꝓximis i:. rogant. ſꝫ irrogata a ꝓximis eqͦnimiter portatſi oblatis bonis teꝑalibꝰ nequaꝙͣ mes leticia ſoluitur ſi ſubtractis iam nō nimio errore ſauciatur aut deinde ꝑpendāt. vt cuꝫ adſemetipos introrſus redocūt. in eo ꝙ ſpūalia rimātur nequaꝙͣ ſecū rem corꝑaliū vnibras trahant vt fortaſſe tractas manu diſcretionis ambigāt. Et hoc ergo exercitiū vite
n 2