Druckschrift 
Fasciculus temporum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IN principio creauit deus celū et terrā. Dicit beatusDiesAugꝰ. ſuꝑ gen̄ ꝙ maior eſt huius ſcriptur auctoi̓atas ꝙͣPrimꝰoīs huām ingenij ꝑſpicacitas Et qꝛ de tꝑe pͥncipalit̓ hicIn qͦ fecitdeꝰintendimꝰ pncipiū tꝑis breuit̓ tangere placuit. Vndeadu̓tendꝫ ſcd̓m doctoe̓s ꝙ qͣtuor coeua in pn̓cipio creatalucē et diuiſitſūt a d̓o ex nichilo in qͦ r̓lucꝫ creator̓ ſūma potenͣ. Videlꝫcē a tenebriluscelū empireū. angelica natua̓. mateī̓a qͣtuor elem̄toꝝ ⁊ tp̄s Et hocvocant opꝰ creacōis qd̓ factū fuit ante oēꝫ diē. Poſt ſeqͥt̉ opꝰ diſDiesfictōis. in qͦ r̓lucꝫ creatoi̓s ſumma ſapīa qd̓ factū fuit ī pͥmis t̓bꝰ dieſecūdusbus. Deinde ſeqͥt̉ opꝰ ornatꝰ. in qͦ r̓lucet creatoris ſūma bonitas. qd̓factū ē ī tribꝰ ſeq̄ntibꝰ vt ptꝫ ī textu gen̄ iij Septīo aūt die reqͥeIn qͦ fecit deꝰ firuit deꝰ ab oī oꝑe qd̓ patrarat Nō qͣſi oꝑando laſſus ſꝫ nouā creaturāmnam̄tū ⁊ diuiſitface̓ ceſſauit cuiꝰ maferia vl̓ ſil̓ itudo iā nō exiſte̓t Ꝙ aūt d̓r xv p̄rmeꝰ uſqꝫ mō oꝑat̉ et ego oꝑor ītelligit̉ de ꝯtinua vniu̓ſe creatureaqua ab aquisadmīſtracōe Quia qd̓ cōdidit ad mīſtrare et ꝯtine̓ nō ceſſat et gubDieꝫnare et in hͦ relucꝫ creatoris ſūma ꝑfcō qꝛ ſibi ſoli ſufficit nͤ eget̉creaturis ſꝫ magꝰ econͣ. Quia v̓tus creator̓ eſt cā ſubſiſtēdioī creatureferciusEt ita ē ꝙ ſeptiꝰ dies veſꝑaꝫ nō hꝫ De hijs pleniꝰ vide nigr̄m inIn quo cōgregaſcd̓o ſn̄aꝝ et alios deſuper cōpioſius ſcribētesVndi etates ſil̓itudīarie accipiūt̉ ſcd̓ꝫ etates hoīs ⁊ a diaẜuit deꝰ aqͥs ī vnūdiuerſimode aſignāt̉. et rōibꝰ multis aſtruūt̉ qͣre ſic vellocū ⁊ apꝑuit ariſic ꝯuenienciꝰ īcipiāt ⁊ t̓minēt̉. de qͦ nichil ad pn̄s. Sꝫda.Dies IIC qnͣtū nūc ſufficit ad itēdꝫ ē ꝙ ſex ſunt etates mūdi. Quaꝝ pͥma īciqͣrtuspit a creacōe md̓i. durās vſqꝫ ad diluuiū. Que ſcd̓m hebraicā vei̓tatē hūit ānos. H. viᵉ. lvi. Sd̓m Aō īt̓pretes ſic yſidor ponit ⁊ aliplue̓s qͦs h̓ ſeqͥmur habuit ānos. ijᵐ. ij. .xlij. Sic differūt ī ānisIn qͦ fecit ſolemvͨ. lxxxvi. qͦs hebrei minꝰ hn̄t in hac etate. Et iuxta hūc ꝯputūlunā et ſtellasmathuſalē mortuus ē āno diluuij. Secūda etas incipit a diluuioet poſuit eas indurās vſqꝫ ad natīatem abrahe. que ſcd̓m hebreos habuit ānos.firmamento.ijͨ. xcij. Scd̓m. lxx. ix. .xlij. Et ſic differūt ī ānis vi. l. qͦs iteꝝ heDiesbrei minꝰ hn̄t. ſōeꝫ at̓ tāte diu̓ſitatis īueīre nō potui. Te̓cia etasa nͣtīate abrahe. durās vſqꝫ ad pͥm ānū regni dauid hn̄s ẜᵐ hebqn̓tus.annos ixͨ xli. Scd̓ꝫ 40 ixͨ. 45. Qr̓ta īcipᵗ a pͥo āno regni dauiddurās vſqꝫ ad tranſmigͣcōeꝫ babilonis hn̄s ānos ſcd̓m hebreos.In quo fecit deusiiij. lxxxiiij. Scd̓m Aō iiijͨ lxxxv. Quinta etas īcipit a tnͣſmigͣcōepiſces ⁊ volucresbabilonis. ſcꝫ qn̄ ihrl̓m deſtructa et tēplū īcēſū fuit. durās ſyqꝫ⁊ cete gnͣdia inIIIad bn̄dictā xp̄i natīatē hn̄s ānos ſcd̓m modū nrm̄. vͨ xc. Sextaa quisaūt etas a natiuitate incipit vſqꝫ ad finē mūdi duratua̓. Cuiꝰ terminū ſolꝰ nouit deꝰDiesVnianū genus ideo ex vno hoīe deus inſtituit. vt omēdae̓t ꝙͣ gͣtāſextusſit ei in pluribꝰ vnitas amor ⁊ ꝯcordia qͣ hoīes angel̓ ſcīs aſſociatVeꝝ hoīes ī pͥncipio ab hac vītate ꝓ tāto decl̓auerūt vt pͥmꝰ homoIn qͦ fecit deꝰnatꝰ. ſcd̓m genitū ī t̓fice̓t. Quot pꝰ bella. qͦt ſta̓ges ⁊ excidia factabſtias terre ⁊ſint mia̓ri nō ſufricimꝰ cū beſtie irrōnales ⁊ fere ſcuiſſime ī ſua ſpel oīeꝫcie hmōi bella nō gerāt ⁊ nos qͥ rōe gub̓nai̓ debe̓ꝰ ſic ab vitate ꝙdiligᵗ deꝰ c̓cedīꝰ. Dies Septīꝰ viꝫ dies Sabbati qͦ deꝰ r̓qͥeuit ab omni opere.