et pauore ec terrore cōcuſſum. ⁊ hoc ideo dereliquitme virtus mea id eſt virtus illa quā habui antepeccatum. ſi em̄ hoc manſiſſet nichil terreret. ſedcur hec dereliquit; quia eciam dereliquit me lumenoculorum meorum et ipſum non eſt mecum. quiotu es deus meꝰ qui es lumen verum quod illumi-nat omnem hominem venientem in hūc mundū-tu qui es lumen ſpirituale oculorū meorū intelle-ctualium. nō mecum es per gratiam tuam. ſed de-reliquiſti me propter culpam meam. Sed hatte-nus domine tibi confeſſus mala que interius pa-cior. nūc autem ego plango quibus exterius cru-tior. Nami amūici mei et proximi mei aduerſū meappropinquauerūt et ſteterunt. Hij qui michi de-buerant eſſe ad ſolaciū humanū ſunt michi ad cu-mulum paſſionū. Et qui iuxta me erant tumquāproximi et amici a longe ſteterunt tumꝙͣ hoſteset aduerſarij. et merito receſſerunt a me quia pec-cando receſſi a te. Merito perdidi humanam ami-cicium. quia perdidi diuinam gratiam. nec ſolumcrutior a perſecucōne hominū. ſed a temptacionedemonū. Nan vim faciebant qui querebant ani-mani meam demones enim qui cinimam nieamquerunt ad eternam dampnacōnem michi vimfaciebant per malignam temptacōnem et non ſo-lum per ſeipſos. ſed per miniſtros ſuos de quibus