de pctō ꝯmiſſa ē euāgelica ſꝫ illo qͦſit de ꝯmithrdo ē canonica ad haccanonica quilibet admittit̉. ut. sͣ.de ꝯgnacͣ. ſpi. Tua. ad hāc qͣliſcūqꝫ noticia ſufficit ut̉ in. c. hͦ videt̉ īqua turpitudo ꝓpͥa non abſiſtit vtsͣ. de ſpōſa. p̄terra qua nō impeditiuramētū pacedens. ut xiij. di. neruiad quā nō faciendā ſi qͥs ſe iuramto aſtrinxerit iuramētū nō tꝫ. s. deiure iura. quēadmod̓. q̄ oīa ī denūciacōe euangelica non ꝯtingerit utſupiꝰ dictum eſt. Quauis at poſſitquilibet dūmo non cimnoſus vtſupiꝰ notatū eſt pcm̄ denūciare cōimi ſum ut in aūcͣ qūo oꝑ. epiſ. §. licēcia coll̓. i. ⁊ ī autn̄ de nō alie. autꝑmū. §. vlt̓. coll̓. ij. ⁊ c̄ca accuſacionū ſolēpnia. ut iiij. q. iiij. §. aliqn̄ ⁊Ede accu. ⁊ inſcrip. l. Ea q̄ tn̄ nūciatores hijs q̄ nūciant aſſiſte̓ dn̄t.vt. ff. ad turpil. l. Ab accuſacōneI. nūciatores. ⁊. Ede accu. ⁊ iſcrip.l. ſingl̓i. ⁊ ſi n̄ ꝓbauerit ꝙ dnuciatpuniēt̉. ut jͣ. ti. ꝓx. c. Cū dilcūs.¶ De calūpmatoribꝰIctū ē. sͣ. de accuſa. ⁊ accuſatoribꝰ ſꝫ qꝛ plerūqꝫ accuſatores calūpmatur idc̓co ſubicit̉ hͨ rub̓ca de calūpmatoribꝰ. ¶ Videaꝰ igit̉. qͥd ſit calūmari. qͣlit̓ qͥs de calūpma ꝯu̓icat̉. ⁊ q̄lit̓ puniat̉. ¶ Eſt āt ſciend̓ ꝙ accuſatoꝝ temeritas tribꝰ modis detegit̉ ⁊ tribꝰ penis ſubicit̉. Aut eicalūpniātur. aut puaricātur. a̓ tergiuſant̉. Calūmari ē falſa c̓mīa ītende. Priuaricai vera cmīa abſcōdere. Tergiu̓ſari in vniu̓ſū ab accuſacōe deſiſte̓. ut ij. q. iij. §. nond ffad ſenatus ꝯſultu. l. i. ℟. i. Et qd̓dixi calūniai ē flā c̓mīa ītēde̓ ſb̓audi ſciēt̓ ⁊ aīo calūniādi ut jͣ. et c. ijCalūpmatōibꝰ pena lege reima irrogat̉ ut. ff. e. t. l. i. §. i. Na calūpmantes ad vīdictā poſcit ſimilitudo ſupplicij. ut no. s. ti. ꝓx. §. dꝫ ataccuſator īſcribe̓. ¶ Cōuicit̉ qͥs decalūpnia ẜᵐ qͦſd̓ eo ipſo ꝙ non ꝓbat qd̓ intēdit. ut ij. q. iij. calūpniator. ⁊. c. qͥ nō ꝓbat. Ede aduo. diu̓ſo. iud. l. i. ff. de teſtibꝰ. l. iij. §. idediuꝰ adrianus. Ede famo. libel. l. i.in fi. Ead le. iul̓. de vi. pub. l. ſi qͥsad ſe. ⁊ C de fruc̄. ⁊ liti. ex. l. non ignoret. ſꝫ non ē ita qꝛ nō ꝓtinꝰ calūniari videt̉ qͥ nō ꝓbat qd̓ intenditvn̄ eiꝰ rei inqͥſicio ſpectat ad iudicem qͥ reo abſoluto aī deſtinacōear. ff. de v̓bo. ſigni. l. fugitiuꝰ quiapꝰ ſm̄aꝫ abſoluconis hͦ nō licet. vtEde calump. l. i. de accuſatoris incipit conſilio querere qua menteductus ad accuſacionem proceſſit ⁊ tunc condempnabit eum velabſoluet quorum alterum ex fornia ſentencie apparebit. vt. ij. q.iij. F. notandum. ff. e. titu. l. i. §. j. poteſt enim eſſe ꝙ accuſator qui nonprobat iuſtam habuit cauſam veniendi ad crimen. vt. Ce. titu. l.qui non probaſſe. ſi vero iudex.