verbo. fig. c. Cum clerici. Sꝫ ſi abbas vel aliꝰ p̄latꝰ inferior ab ep̄oſit īfamatꝰ. ꝑuto ī inqͥficōe ⁊ aliosp̄latos dyoc canonicis adiūgedosvt xviij. q. ij. ſi quis abbas. ¶ Inſūma nond eſt ꝙ infamia orta addenūciacōeꝫ paucoꝝ nō niducit inqͥſicōeꝫ vt jͣ. e. c. inqͥſiconi in fi. vnjis ꝯ que mandat̉ inqͥſico fieri poterit exciꝑe vt dicat immicos eſſe denūciatores. Itē ipſū denūciaſſe ſuper eo de qͦ an nō fuerat infamatusvt. jͣ. e. c. c oporteat. multa em̄. falſa pͥncipi referūtur vt n̄. q. v. biduum ī fi. ſub tali em̄ ꝯdicōe cōmiſſiofcā videt̉ vt ſi infamia ⁊ clamor ꝑceſſerit vn̄ de hͦ ē pͥmitꝰ inqͣrendūvt ī illa dec̓. Cum oꝑteat. nec obſtat jͣ. e. c. vlt̓. vbi ad denūciacōeꝫqnͥqꝫ madant inqri qꝛ ⁊ ſi ſuꝑiorrniditucq. exccꝑas ꝑoci mebuominꝰ ſalua manꝫ. ¶ Nūc reſtatvide̓ de tercia ⁊ vltīa ꝑte rub̓ce ſcꝫde denuciacōibꝰ. Eſt igit̉ ſciēduꝫ ꝙad denūciand̓ tenetur oēs ẜᵐ qͦſd.vt. ij. q. i. ſi peccauerit. ⁊. q. vij. q̄ꝓpt. xi. q. iij. p̄cipue. xxxiiij. q. inj. taacdos xlv. di. ſꝫ illd. ꝙ qͣ hug. cocedit ſꝫ dura ē hͨ opīo ⁊ multos cōnait tranſgreſſores. ⁊ ꝓptea Rlijbenignie dicūt ꝙ illud mādatumalagelicū ſi peccauerit ⁊cͣ. nō extenot̓n ad illos qͥ m ingratu ſut poſaſiue ſint clerici ſiue laici ar. ad hͦrrrin q. iij. duo iſta noīa xvij. q. iiij.hͦ veꝝ ē in pctō ꝯmiſſo ſecus in cōmittēdo na qͦ ad illud oībꝰ ē p̄ceptu vt xxij. q. v. hͦ videt̉. q̄cūqꝫ ergohꝫ familiare tenet̉ corrige̓ vt xxxiijq. iiij. duo iſta noīa. xxiij. q. v. nonputes ⁊ ꝙ ītelligat p̄ceptiue quoad p̄latos ꝯſultiue qͦ ad pͥuatos ēar. xxiij. q. iiij. c. ¶ Sꝫ dubitat̓an infamos ⁊ cimnoſi admittāturad denūciand̓ ⁊ videt̉ ꝙ ſic qꝛ oēsad hͦ ex p̄cepto tenetur ẜᵐ vna oꝑrione ⁊ ꝙ infames admittātur arguit̉ ex multis iuribꝰ xxiiij. q. i. qͥſqͥs. s. de ſpōſa. p̄te̓a. ⁊ vbi ad correctionē agit̉ nō reqͥrit̉ tātꝰ rigorvt in pdco. c. hͦ videt. qꝛ vbi de bona fide agitur nō ꝯuenit de iux aꝑicbꝰ diſputare vt. ff. mand. l. ſ̄ ſidiuſſor. 5 q̄dā. ſꝫ econtra videtur qͣꝫt in honeſtiores ꝑſone admittant̉Vt xxxv̓. q. vj. ep̄o in ſynodo ⁊ noninfames. vt. s de teſti. co. pretereaNam ⁊ ad ppl̓ares accuſacōes nōadmittutur nͥ ꝑſone integri ſtatꝰvt. ff. d̓ ppl̓a. ac. l. ppl̓aris. ſcripſerūt̉ Io. ⁊ Tan. ꝙ quilibet admittitur ad denūciandum dumō bonozelo denūciet. vt s de ſen. ⁊ re. iud.Cum I⁊ A. Ad licet admittantur infames ⁊ irregulares non tn̄crimino ſi cum em̄ criminoſi nō correxerit ſua crimina preſumitur ꝙmalo zelo denūcient alienā. Hasſmas approbo vt cum inter denunciacionem ⁊ denūciacionem diſtinguas quia denunciacio que fit de
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten