¶ Sermo centeſimus primus. OHſecro vos e̓go vinctꝰin domino. vt digne ambuletis vocatione qua vocati eſtiꝰ. Eph̓. iiij. Dicit augu.ſtinus Gloria ſanctorum ⁊ merces eorum qua in eternū poſſidētdeum tam magna eſt ꝙ non poteſt menſurari. tam multa ꝙ nōpoteſt numerari. tam copioſa ꝙnon poteſt eſtimari. tam precioſa ꝙ non poteſt recompēſari. tālonga ꝙ non poteſt terminari.Fide non capitur. ſpe non attingitur. Caritate non apprehenditur. deſideria ⁊ vota tranſcēdit.acquiri poteſt. eſtimari non poteſt. Et quia ad tam ſupra modum ineſtimabilem incompreheſibilem ⁊ ineffabilem gloriā nos.viles verniiculi tā miſericorditervocamr̄ dignū eſſet ⁊ omī dignodigniſſimum. vt cum omni ſollicitudīe. cū omī ꝓmptitudīe. cūomni conamīe ⁊ diligentiā ad eandē gl̓am digne ābularemus.⁊ ambulando feſtinaremus Etideo apl̓s hortatur nos in verboꝓpoſito vt ad eandē gl̓am percipiendā et perueniendam digneābulemus dicens. Obſecro vos⁊cͣ. In quibus verbis trīa poſſumus intelligere. ſcꝫ fideleꝫ apl̓iexhortationem. exchortationisſpecificationeꝫ. ſpetificationis regulationē. Primū ibi. Obſecrovpꝰ. ſecundū ibi. vt digne. tercium ibi. vocatiōe qua vocati eſtisDicit ergo obſecro vos ego vinctꝰ in dn̄o. in qͦ ineſtīabil̓ apl̓iſinceritas ⁊ ſinceritatis fidelitaˢintelligitur. qui magis ſollicituˢfuit pro ſalute ſubditorum qͣꝫ deꝓpria p̄ſſurā vīculorū C Fuitautem dupliciter vinctus ꝓpterdeum. corporaliter cathenaruꝫ aſperitate. ſpūaliter interna caritate Et ideo ſic vinculatꝰ obſecratvt digne ambulemus vocationequa vocati ſumus. id eſt ſcd̓maffectum ⁊ gratiā vocantis. hoceſt ſcd̓m dignitatem ad quā vocati ſumus. Et quia affectꝰ ſcilicet dei maximus eſt qui nos ꝑuenit vocationis gratia nichil innobis inueniens ſe mouens. id̓odignum valde eſt vt cum omniſollicitudine ambulemꝰ. ne perdeuia abducamur. per fallaciasdecipiam. aut blandicijs ſeducamur. Sꝫ qͦ ābulabiꝰ aūt vn̄ ibimꝰ vel qͣ trāſibimꝰ? Si aſcēderoin celū ait psͣ tūc illic es. et ſi deſcēdero ad īfernū ades. Si ſūꝑſero penas diluculo ⁊ hītaueroin extremis maris etenī illic manꝰ tua ⁊cͣ. Vn̄ ergo ibimꝰ qͣ trāſibimꝰ et qͦ ābulabimꝰ. Nā in ip̄oviunꝰ mouem et ſumus ¶ DQuo āt ābulabimꝰ vt digne valeamus ambulare ſciendum q̄debemus primo et principaliteret ante omnia in nobiſipſis anibulae̓. Secundo totum iſtū mūdū nr̄is cōſideratioībꝰ peragrare.