Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

licias filiorum hominum ⁊ ſupergreſſus ſum opibus omnes qui āte me fuerunt in iheruſalem. Sapientia quoqꝫ perſeuerauit mecū⁊ omnia que deſiderauerunt ocuſi mei nō negaui eis. nec prohibui cor meum quin omni voluptate frueret̉ ⁊ oblectae̓t ſe ī hiꝰque paraueram. Cunqꝫ conuertiſſeꝫ me ad vniuerſa opera que fecerunt manus mee ⁊ ad labores īquibus fruſtra fudaueram. vidiin omnibus vanitatem ⁊ afflictionem anmii ⁊ nichil permanereſub ſole In quibus omnibus ⁊ eorum inſufficientia ⁊ ꝙ cum hocnon ſunt permanentia deſignat̉Et hoc eſt qd̓ ait ſaluator Quidꝓdeſt homīni ſi vniuerſum mundum lucretur aniie auteꝫ ſue detrimentum faciat. De hac materia pulchram ponit quidam ſententiam dicens. Si fortuna fauete omniſ mundi ſubſtantia ad vnum bominem conflueret. moxcupiditatis ſue lege qua in rebꝰcaris non habita pre habitis eſurire. pro nō habitis habita faſtidire ſolebat. mox omnibus queſub celo ⁊ que in terra ſunt obtentis et contentis tandem ad ipſumproculdubio curreret qui ſolumdeeſſet omnium deus. Porro ibiquieſceret Quia ſicut citra nullaacquiſitio quietat ita vltra nl̓lainquietudo ſollicitat. diceretqꝫpro certo Michi adherere deo bonum eſt. Cauſa autem huius inſufficientie hec eſt. quia animaad imaginem et ſimilitudineꝫ deī glorioſi creata eſt. et ideo eamnichil replere pote̓it niſi ipſe deꝰglorioſus. Secundo noſolum ſūt inſufficientia ſed et cito tranſeuntia. aut enim nos oblectamenta huius mundi deſerimus. vel illa a nobis tranſeunt.De nobis nanqꝫ dicit Iob. Pomio natus de muliere breui viueˢtempore repletur multis miſerijsQui quaſi flos egreditur et cōteritur et fugit velut vmbra. Itēſapientie quinto capitulo dieiturSic et nos nati continuo deſimmus eſſe Cui concordat propheta. Mane floret homo et ſtatimtranſit et veſpere decidit et areſcit. De rebus autem dicitur ſapientie ſexto. Spes impij quaſi lanugo que a vento tollit. et tanquam ſpumia gracilis que a procella diſpergitur. et tanqꝫ fumꝰqui a vento diffuſus eſt. et tanquaꝫ memoria hoſpitis vnius diei pretereuntiˢ Gregoriꝰ dicit Inrebus diu manere nō poſſumꝰ.a aūt nos illas deſerimus moriedo aūt ille nos viuētes deſerūt pereundo De qͦ dr̄ Iob. xxi. Quare ip̄ij viuūt ſublimati ſūt ꝯfortatiqꝫ diuitijs? Seme eoruꝫ ꝑmanet coram eis. propinquorū turba et nepotū ī conſpectu eorumDomꝰ eoꝝ ſecure ſūtet pacate etne virga dei ſuꝑ eos Hoſ eoꝝ ꝯcepit et n̄ abortiuit. vacca peꝑit