maior eſt qui recūbit qͣꝫ qui miniſtrat? Ego aūt in medio vr̄mſū tāquā qui miniſtrat Hanc exercebat ī ſe dauid cuꝫ diſcoopertus ſaltauit ate archā dnn̄ dicēs.Ludā ⁊ vilior fiā in oculis meisplus qͣꝫ factus Secundū exercitiū eſt ſubiectionis. vt ſēper hōſit cū aliquo qui maioris ſit conditionis quem vereatur ⁊ timeatTerciū eſt comparatio meliorishoc eſt vt hō ſemper in corde ſuocollocet homine ſuo ⁊ omni iudicio meliore. ad cuiꝰ vite conſiderationem totiens in ocul̓ ſuis humiliet̉ quotiens eius recordatus fuerit Bern̄. Elige hominem meoconſilio qui tuo cordi inſideat.vt quotiēs eius recordatꝰ fuerisad reuerentiaꝫ cogitati aſſurgaˢ⁊ tāquā preſēs ſit te ordines ⁊componas Vnde Gre. Magnaq̄agimꝰ tāquā minima reputamꝰcum fortioruꝫ exēpla penſamꝰ.⁊ tunc creſcimꝰ apud deum permerita cum apud noſmetipſosper huīlitatē decreſcimꝰ Quartaconſideratio eſt aſſidua meditatio ꝓpe condiconis vt ad onem elationis motuꝫ ſtatim occurrat ⁊dicat Quid ſuperb̓ terra ⁊ cinisᵉPāc conſideracōem ſancti ſuperius poſiti in ſe veracit̉ hēbat Vnde Gre. Quia prīa ſtulticia āgeli elatio cord̓ fuit vera ſapīa hoīsefficit̉ humilitas ſue eſtimatioīˢAuguſtinus Bonum eſt ſcire ꝓpriam infirmitatem que eſt aſſiduitas deficiendi. impoſſibilitaˢſtandi. facilitas cadendi. difficultas reſurgēdi. vilitas naſcēdi. certitudo moriendi. Quicqd̓habes boni aliunde habes. quicxiquid habes imperfecte habes.iquicquid habes amittere potes.xxiQuinta conſideratio valenꝰ ad2ihumilitatem eſt conſideratio occulti iudicij inſpectoriꝰ dei. qd̓Irucali.ixjnon ſolum vtile eſt contra ſuperxibiam. ſed contra vniuerſa viciaxiiitivalde vtile ē homini ſemper vidextſre videntē ſe. Boeciꝰ dicit Magptiumnlai ccna vobis eſt ſi diſſimulare nō vulIHilrp ſatis indicta neceſſitas ꝓbitatis.xriiliarntihecum āte oculos agitis iudicis cūiitargecta cernentis Z ¶ Quarmnipji tiſtta. xito loco vidēdum ē de ſpēbus huini AIniliſlitatis qͥbꝰ viri ſācti gͣdatim ꝓfilinimituxri. cd.ciūt. ⁊ ſūt quinqꝫ ſpēs eiuſ Prīaiir apuiuila: iē coactiōiſ Secunda rōis Terciiilcpucipita ve̓itatis Quarta caritatis Quiini uticxta ē exc vehem̄ti deſiderio placēdiliplijliatodeo ꝓueniens. Prīa ergo ſpēs ēcōactiōīs qn̄ hō opprobrijs ⁊ cōtumelijs nolens huiliat̉ qd̓ tamēnō huīlitas ꝓpe ſꝫ huīliatio nuncupatur. De qua dicit Berna.Huīliatio nō eſt huīlitas ſꝫ viaad huilitateꝫ eo ꝙ noōniꝰ q̄ humiliat̉ exaltabit̉ De hac huīliatiōe dicit̉ in pͣs Bonuꝫmihi quiahumiliaſti me. Veꝝ ſi talit̓ huiliato accederet pacia ⁊ volūtasiā nō hn̄miliatio ſꝫ humilitas vocaret̉ Hec āt humilitaˢ vel ex diflagellis vel ob ꝓbrijˢ hominum