Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

dedit pignus ſpūꝰ in cordibꝰ nōſtris Et ad Ephe. i. Signati ēſtis ſpiritu ſancto qui ē pignushereditatiſ noſtre. Hoc pignuscum acceperimus ſecuri erimusab ira ventura. De qua ſecuritate dicitur Iob. xi. Pabebis fidūciam propoſita tibi ſpē ⁊ defoſſꝰſecurus dormes. requieſces ⁊nerit qui exterreat ⁊ deprecabuntfaciem tuam plurimi. Hoc enimpignore conſecuto oma que ſūtſeruiūt nobis ad ſaluteꝫ Et hoc ēquod dicit̉ Deū. xv. Fenerab̓gētibꝰ multis epſe a nullo accipiēs mutuū. Hic eſt ille ſtatusī tibi donet piobtūs de qͦ dicitur Pro. xi. Secura mens qͣſi iugē ꝯuiuiū Quia vttxobur vite. ſcie lumij. Eſdre iij. d̓r. Serui ac liberiLxinpignus nichil aſxircu ſinctl̓m cordipauperis ac diuitis onē mētē couertit in ſecuritatē ⁊ iocūditateꝫna adttnent pribens heſ⁊ nō memit oriē triſticiaꝫ ⁊ debixiritui noſtio ꝙ ſitū ⁊ōnia p̄cordia facit hōeſtanuū. onſtituīs noſſScdō ſpūs ſcūꝰ cordibꝰ nr̄is adymiſſimma ⁊ intuenies nō ſolū dat pignꝰ ſalutisrimenſꝫ robur vite vt qd̓ ꝑ naturā tibiē īpoſſibile ꝑ graꝫ eꝰ nō ſoluꝫ poſſibile ſꝫ ⁊facile fiat. vt in laboribo in vigilia famē ⁊ ſiti ⁊onibusobſeruatijs iſtis q̄ niſi formula īſta dulcoret̉ ꝓrſus mors in ollaappꝫ delcābilit̓ incedas ſicut in onibꝰ dītijs. Hūc ſpm̄ dātem robur vite acceꝑat pꝰ cū dicebat.Deꝰ qui p̄cinxcit me v̓tute ⁊ poſuit imaculatā viaꝫ meā. qui ꝑfecit pedes meos tāquā certioruꝫ ⁊ſuꝑ excelſa ſtatuēs me Qui docꝫmanꝰ me as ad preliū ⁊ poſuiſtivt arcum ereū brachui meū. Dequibꝰ dicit̉ Yſai. xl. Qui confidūt in dn̄o mutabūt fortitudinēaſſumūt penas vt aquile current⁊ nō laborabūt. laborabūt ⁊ nondeficiēt. Quo abſente nrā fortitudo in fauillā ⁊ cinereꝫ cōuertet̉.Et hoc eſt quod dicitur Yſa. i.Et e̓it fortitudo veſtra vt fauillaſtuppe et opꝰ veſtruꝫ quaſi ſcinulla et ſuccendetur vtrūqꝫ ſimulet non erit qui extiuguat Vndede nobis modo dicit̉ Yſai. xlix.Ecce vos eſtis ex nichilo et opꝰ.veſtrum ex eo quod non ē.Tercio ſpūs ſcus adueīenꝰ infūdit ſcīe lumē In qͦ ſcienius ōniaqͥ ncc̄ia ſūt ad ſalutem In illo enii lumine omnia mala abhominamur. huiꝰ ſeculi deſiderabiliatanquaꝫ vere vilia et omnino cōtemptibilia iudicamus. et futura celeſtia toto deſiderīo affectamus. In hoc autem lumine hocpotiſſimum eſt diſcendum. vtcum hi affectus per ſpiritum ſāctuꝫ illapſuꝫ oblati fuerint̓ nō īde ſuꝑbiat uec intumeſcat. nechoꝰ affectus arroganter ſuis meritiꝰ tribuat ſed illi attribuat a qͦomne bonum procedit. et ſinequo non parum aliquid ſed inchil omnino incipere quiſquampoterit ne perficere dicā Seipſuꝫautē etiā cum omnia benefeceritẜuū īutileꝫ reputet. et hec ē ve̓aſcīa que nobis ī hoc lumine ncc̄a