fiduciam in deum eſt caritas volentis Cogitans em̄ ꝙ in infinitū diligit nos deus vt plus promouere nos deſideret qꝫ noſipſi.merito ex hoc ſpes noſtra ſe erigit. ⁊ ad dn̄m roboratur Vndeaugͥ. ſuꝑ hoc verbo. Et in verbūtuū ſuperſperaui Speremꝰ ⁊ ſuperſperemꝰ. qm̄ deꝰ cogente paterne caritatiˢ affectū plꝰ profectū noſtrū deſiderat qꝫ nofipſi.nec pebere nos rogaret ſi ea quepetimꝰ intenderet denegare. Decuiꝰ caritate dicitur . ioh̓is. iij.Vidēte qualē caritatē dedit nob̓deꝰ pater. vt filij dei nominemur⁊ ſimꝰ. Qd̓ ſi filij quis dubitae̓poderit. vt orantes nō exaudiatquos dilex erat nondū natos.¶ Terciū fiduciā orātiū erigesad deū eſt facilis poſſibilitas omnipotentis. Cū emī conſideramꝰyeque faciliter ſoluit vt promittit. merito ex hoc ſpēs nr̄a erigit̉ſine heſitatione. vt quicquid ꝓmiſit hoc exſoluat. Vn̄ ecci. viijOmē quod voluerit faciet. ⁊ ſermō illius poteſtate plenꝰ eſt.Veritas ergo ꝓmittētiꝰ. caritaˢdiligentiꝰ. facilitas omnipotētiˢſpem nrām merito fortificant. ⁊ad deū erigūt ad ſperada omīaq̄ nobis neceſſaria ſunt ad ſalutēTercia habilitas ad orandūeſt ꝓfunda humilitas. quā tūcfaciliter cōſequimur ſi ante dei oculos miſerias expādimꝰ qͣs habemꝰ. Vnde facere debemꝰ ſicutpriuperes. quia ve̓ pauperes ſumꝰ. qui cū petunt elemoſinas.miſerabiliora membra exponūt⁊ detegunt ad vidēdum. vt perhec hoīes ad cōpaſſione ſui ꝓuocent Sic ⁊ nos cum d̓m petimꝰmiſerabiliora nr̄adebemꝰ dei obtutibꝰ preſentare Et hec ſine orambiguo in corde dei miſericordiam prouocant. Sic em̄ dicitecci. xxxv. Oratio humiliantieſe nubes penetrat donec ꝓpīquetglo. ad deū. nō ꝯſolabit̉ nec diſcedet donec aſpiciat altiſſimis.Et hoc intēdebat iudith. xi. dicens. Vnmiliū ⁊ māſuetoꝝ tibiſemper placuit deprecatio Dicyſayas. lxvi. Ad que reſpiciaꝫniſi ad humilem ⁊ quietum ⁊ trimentē ſermones meos? Licet eiin omni ſtatu. in omni vita. ī oīexercitio neceſſaria ſit huīlitas.maxime tamen neceſſaria eſt cūdeo ſupplicamꝰ. Tunc humilit̓ei nos exhibeamꝰ tanqͣꝫ gens q̄ſemper fecit iniquitatem Dincgreg. Ille veram orationem d̓oexhibet. qui ſemetipſū quia puluis eſt humiliter videt. qui nihilv̓tutis ſibi tribuit. qui bona queagit de miſericordiā conditoriseſſe cognoſcit. A ¶ Quarta habilitas orantibꝰ neceſſariaeſt ignoſcibilitas. vt ſi q̄rimusnob̓ miſereri. ⁊ que in deuꝫ peccauimus remitti. ⁊ nos omnibꝰ innobis peccantibus remittamus.De hoc monemur ecc̄i. xxviij