teprimetur. Ita mens noſtra ſiaccidentibus vicijs curis qͣꝫ mundais aggͣuata n̄ fuerit. velut naturali puritade ſubleuata leuiſſīoſpiritalis meditationis afflatuſublimatur ad ſuperna.L¶ Secunda habilitas orantiūeſt erecte ſpei ad deuꝫ fiducialitas. vt videlicet ſine omni heſitatione ſperemus a dn̄o ꝯſequi qd̓oramus. Ad hanc autē fiduciaꝫad deū fortiter erigendā tria ſūtfrequentius meditāda. videlicꝫveritas ꝓmittentis. carias volētis. facilis poſſibilitas omnipotētis. Primū oſtendūt ea que prius dicta ſunt de dei promiſſioneneceſſe eſt ve⁊ eius iuramentis. quibus ⁊ illd̓ali eiuuadbit̉ quod primi regum nonopt̄ qd̓ dicidicitur. Omne quod loquiturtatem q̄ eſt inabſqꝫ ambiguitate veniet. Etuleris. ⁊ nō maſenquia in ore duorum vel trium tel tuo miuſticia. tūcſtium ſtat omne verbum. Ideotuam abſveritas que deus eſt tam in veorōne. Peteri qͣꝫ in nouo teſtamento proria inuimiſit nobis omīa que ſperare poſdeſcutſumus ſe daturū. Et primo ī vepene luuteri teſtamēto hoc ꝓmiſit Ioſueoris cuiuiprimo cum dicit. Omnem locuꝫintis corrupiquem calcauerit veſtigiuꝫ pedisveſtri vobis tradam. Quod nōbis exponens beatus bernardusdicit Quatenus pedē fiducie ī bona dn̄i porrexeris eabenus poſſidebis Similiter in nouo teſtamto ꝓmiſſionibꝰ ⁊ iuramentiꝰ addandā hanc largam gratiam ſeconſtrinxit. Vn̄ math̓. xi. Omnia que orando petitis credite qꝛaccipietis ⁊ fient vobis. Ibidē.xxi. Quecuūqꝫ petieritis in oratione credentes accipietis. Vnd̓iacobus. Poſtulet auteꝫ in fidenichil heſitans. Ex hijs ergo ꝓmiſſis bernardus animatus ⁊ zelans pro veritate dei nobis fiducialiter promiſit. ꝙ ſumus omīaque petimus accepturi dicēs Nemo fratres paruipendat orationem ſuam. dico enim vobis quomami is quem oramus nō paruipendet eam. ſed priuſqͣꝫ egreſſaſit de ore noſtro ipſe ſcribi eamiubet in libro ſuo. Et ideo vnuꝫde duobus indubitanter ſperaredebemus. quoniam dabit nobiˢhoc quod petimꝰ. aut quod nouit vtilius nobis eſſe. Nos em̄quid oremus ſicut oportet neſcimus. ſed miſeretur ille ſuper ignorantia noſtra. ⁊ orationem benigͣnus accipiens quod nobisaut omnino nō eſt vtile. aut nōtam cito dari neceſſe eſt minimetribuit. oratio tamen infructuoſa non erit. commutans exauditionis affectum. ⁊ exaudiensnos. ⁊ ſi non ad voluntatem tāmen ad vtilitateꝫ. nec habes vnde cauſeris. ſed vnde magis toto cordis affectu in gratiarumactione verſeris. quand tantaſuper te cura eſt deo. vt quotiēsignorans petis quod inutile eſtnō te audiat. ſꝫ mutat illd̓ vtiliori dono ¶ Scd̓m erigēs orantis