Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

durū videt̉ vt in ſolis neceſſarijˢnram pouamꝰ ſufficientiam. necmanꝰ porrigamꝰ ad aliquod extra illā Ideo deus pater per cōdimentū paterne ſue ꝓuiſionis eadē ncc̄iā ſapida nobis facit volēsvt ꝓipſa ncc̄itate nullā penitusſollicitudinē hēamꝰ ſꝫ a ſua prouiſiōe ea fiducialit̓ exſpectemꝰVnde ex perſona domini Iudi.xvij. dicit. Dabo tibi oma quead victum ſunt neceſſaria. EtDeube. xv. Non agas quippiaꝫcallide in ncceſſitatibus ſubleuandis vt benedicat tibi dominus deus tuus in omni temporecim cūotis ad que manu miſeris Cui cōſonat illud quod Prouerbiorūxxix. dicit̉ Fideliter age ⁊ muenies in ōni tꝑe quod neceſſariuꝫeſt Vnde Mat. vi. Et Luce. xijſub iuramento veritas ſe cōſtringit dicēs Ne ſolliciti ſitis dicētesaīe vrē Quid manducabimus aquid bibemus. a quo operiemurſubuiges per locuꝫ a minori Reſpicite volatilia celi qūo nō ſerūtneqꝫ metūt neqꝫ cōgregāt ī horr̓aci pr veſter paſcit illa. Nonnevos pluris eſtis illis? Hinc prima Pe. v. Omne vram ſollicitūdine proiciētes in ipſum quonāipſi eſt cura de vobis Terciūad ſtatum peregrini neceſſariuꝫhoc eſt vt nullo retardet̉ ſpectaculo vanitatis. ſiue em̄ choreasſiuc haſtiludia ſiue qūaſcunqꝫvanitates alias videat tranſit. q̄a ad euꝫ non pertinet ea que vident̉. Sic ſpūales peregrini nullis ſe permittunt vanitatibus retardari. Non enim ad eos pertinent gaudia huius inundi. Ethoc eſt qd̓ monet dominus Deūte. vi. dicēs Nō ibitis poſt deosalienos cūctarum gentium quiin circuitu veſtro ſunt. Et ibidēvij. Nō mibis cuꝫ eis fedus nonſociabis cum eis conuuigīa. Et iterum. Caue ne vnquam cumhabitatoribus iugas amiciciasCur hoc qꝛ ſecundi Macba. v.dicitur Omnes qui ad ſpectaculum venerant trūcidabat ſcilicetappollonꝰ id eſt diabolus Sicreligioſorū deuotio qui huius ſeculi vanitatibus ſe cōmmiſcentextinguitur. Sicut enim cumſancto ſancti erimus ſic vtiqꝫ cūperuerſo ꝑuertemur. Teſte pſalmiſta Si ergo volumus peregreproficiſci ab ōnibus mundi vaitatibus oculos auertamus. vtdicere poſſimꝰ illd̓ Zare Tho. t̓cio. Nunquam cum ludentibusmiſcui me. neqꝫ hiꝰ qui in leuitate ābulāt participem me prebuiVn̄ ſi videris aliqͦs leuiter ambulantes ⁊ ī ſeruicio dei ocioſos ⁊ alijs modis vicioſos nō gaudeaste īueīſſe ſocioſ leuitatis di. ī corde tuo. Si alijs hec licent quaremichi non?. Sed econtra dicas icorde tuo Ego non veni propter iſtos ſed pure ⁊ ſimpliciter ꝓpt̓ deum quem imitari dēo ⁊ſequi