oris ſui hominis omni ſe diligentia prebet ⁊ occupat ad excolendum interiorem hominem. quiad mmaginem dei eſt. Certi em̄ſunt deo non poſſe quicquam eēacceptius imagine ſua ſi proprio fuerit reſtituta decoriP ¶ Secundo ad ſtatumet vitā peregrim neceſſariuꝫ eſtvictus neceſſariuꝰ ⁊ modeſtꝰ.non enim libenter ſuperfluis ſe onerant. ſed ſolum ea que ad victum ſunt neceſſarīa ſecū portātvt iter ſuum expeditius poſſintexplere Sic q̄ propter deum vitam ꝑegrini habere voluerint ſuper terram nullis ſuperfluis ſe oneret ſed ſolis nccͣijs ſint contētine ſuperfluis irretiti onuſti ⁊ pregrauati in via remaneant. necpoſſint proficere illuc quo tendebant. Ad hoc hortatur Apoſtolus Paulꝰ prima ad Thimotheum ſexto vbi dicit. Nichil intulimꝰ in hunc mūduꝫ haud dubiu nec auferre qd̓ poſſumus Vn̄tes ergo alimenta ⁊ quibus legamur his contenti ſumus. Nam q̄volunt diuites fieri incidūt in tēptationem ⁊ laqueum diaboli. ⁊in deſideria multa ⁊ mnutilia et nociua que inergunt homines in interitum ⁊ perditionem ¶ In quibus verbis tria nocumenta tangit. Per hoc enim ꝙ dicit inutilia inſinuat ꝙ non ſufficiunt Perhoc ꝙ dicit nociua innuit ꝙ inficiunt. Per hoc autem ꝙ concludit que mergunt homines in interitum ⁊ perditionem dat intelligere ꝙ interficiunt facile. Ergodebet perſuaderi illa poſt tergūrelinquere que peregrinis huiꝰvie nec ſufficiunt. ſed inficiuntet occidunt. Si ergo per hancvitam vt peregrini tranſire volumus omnia nobis ſuperflua aputemus ſolis neceſſarijs contenti. Vnde beatus bernardus Quiexultantem vt gigaˢ ad currendam viam ſequi deſiderat neceſſeeſt vt ſarcinas omnium ſuperfluorum abiciat vt currere valeatcum currente. Nec ſolum poſſeſſiones exteriores ſed ⁊ cupiditates interiores et maxime illaꝰ.Plus enim nocet mundi concupiſcentiaqꝫ mundi ſubſtātia. nōenim male ſunt de quibus diciturin Geneſi. Erant valde bona. ſꝫabuſus exterior ⁊ concupiſcentia interior inculpatur. limoſa ſiquidem ⁊ glutinoſa minis nō modo exterior ſed interior noſtra videtur ſubſtantia ⁊ facile cor humanum omnibꝰ que frequentatadheret. Vnde Criſoſtimus dicit ſuper illo verbo. Aſpicientesin auctorem fidei. Omnia bonaterrena contempſit chriſtus vtomnia contempnenda monſtraret. ⁊ omnia terrena mala ſuſtinuit vt omnia mala propter euꝫſufferenda inſinuaret. vt nec inillis q̄reretur felicitas. nec in illis timeret̉ aduerſitas. Verū qͥa