Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

de futuris peccatis veniam nonmerebitur. ſed etiam preteritaque iā ſibi dimiſſa credebat advindictam ei replicabuntur.deꝫ Gregorius dicit Ex dictiseuangelicis conſtat. quia ſi noex corde dimittamus quod innos delinquitur. et hoc rurſuꝫexigitur quod iam nobis ꝑ peintentiam dimiſſum gaudebaꝰAlij autem hanc materiaꝫ profundius intuentes que obſcuraeſt ⁊ perplexa dicunt. Si qͥspro peccato quod iam penituitet indulgentiam accepit iberūpunitur non videtur iuſtum.quod nephas ē de ipſo deo credere inſto vel ſentire QQuia vtdicitur per Nau prophetam.Non conſurgit duplex tribulatio Idem Afflixi te ⁊ non affligam te vltra Quod autem perpenitentiam eſt afflictum noneſt iterum affligendum. quiadeus non punibbis in idipſumPanc controuerſiam videt̉ ſoluere magiſter ſententiaruꝫ permedium eius caute tranſiens.Vnde ſic dicit Peccata ſemeldimiſſa redire ⁊ imputari iteꝝdicuntur. quia propter ingratitudinem ita reus peccator coſtituitur ſicut ante fuerat Ideꝫtamen magiſter ſententiarumvolens caute pertranſire ſubiungit. vtriqꝫ ꝑti q̄ſtiōis probatifauent doctores Ideoqꝫ alicuiꝑti non preiudicans ſtudioſolectori iudicium relinquo nostamē de noſtra ſimplicitate adijcimꝰ. ꝙ peccatum quod poſtperceptam indulgentiā ideruma nobis committitur ex adiuncta ingratitudine grauiꝰ erit omnibus dimiſſis prius Quod exverbis domini euidenter colligitur Iohannis quinto. vbi dicitcuidam ſanato. Ecce iam ſanꝰfactus es. iaꝫ noli peccare ne deterius tibi aliquid contingat.Dinc ſecunda petri ſecundo.Refugientes coinquinationesmundi in cognitione domini noſtri iheſu chriſti. ⁊ hijs rurſuꝫiplicati ſuꝑantur. facta ſūt eispoſteriora deteriora prioribꝰ.Telius enim erat illis nō ꝯgnoſcē viā iuſticie qͣꝫ pꝰ agnncōeꝫretrorſum conuerti Vnde Gregorius Vbi maior domini gratia ibi tranſgreſſor maiori ſubiacet culpe. Quinta penitentia falſa dicitur cum quis penibet ꝙ peccauit. ⁊ tamen propt̓peccatorum multitudinem velſuijpſius delicatam naturam vl̓peccatorum malam conſuetudineꝫ diffidit ſe poſſe ſatiſfacere.⁊ per conſequens veniam conſe qui poſſe. dicens verbo vel affectū. penitet quideꝫ me peccaſſe. ſed tam debilis ſuꝫ et delicate nature ꝙ non poſſum ſtrenuē agere penitentiam. Et ſic̄ mnquadaꝫ viuūt diffidentia ſatiſfactioneꝫ īgredi diſſil̓ ātes De