enim meretur preſentis vite perfectioneꝫ. dei ⁊ anime vnioeꝫ.eterne vite glorificationē. Vitus enim que in hac vita bominem perfectum faciat tria docꝫCriio rectam rerum eſtimationem Vnde Seneca ¶ Virtusdocet rationalem creaturam vnumquanqꝫ rem iuſto precioeſtimare. Et quid tam neceſſarium. quid tam ſcientiſicuꝫ qͣꝫiuſta precia rebus imponere ?Secundo docet viciorū expugnationem. Pabent enim viciuꝫet virtus legem oppoſitorum.Et ideo cum virtꝰ perfecte mētem noſtram poſſidet viciū nonadmittit. Uercio regulat hominis actionem docens quantumvnūqͥdqꝫ ⁊ vbi ⁊ quemadmodum agi debeat Vnde Sapīe.viij. Virtutibus nihil eſt vtiliipi haituim ſtifus in hac vita hominis In hijˢergo videlicet recta rerum eſtiqut ſit ad fnemdirga rbimūy ſuno llunumatione. viciorum expugnati⁊ vn apimitidupitſone. ⁊ actuum regulatiōe. plena conſiſtit hominis perfectioin hac vita. P ¶ Secunppilemidus vero effectus eſt in dei ⁊ aſrdinantunime viione Sicut em̄ nulli anime ſe tribuit deus nudate virtutibus ita nulli animie ſe denegat v̓tutibus adornate Per.Quantumlibet de crucies. quātūlibet te affliges. nō tibi copiam ſui tribuit qui virtutū dominꝰ dr̄ niſi fueris virtutibꝰ adortꝰ Augꝰ Premiū virtutis ē ip̄eT.qui virtutem dedit Et ſiu biungit Cum pauperrimꝰ eē voluitcriſtus quātuꝫ ad bona temporalia voluit tamē eſſe ditiſſimꝰin virtutibus. quippe qui ſibinullam deeſſe voluit Vnde ī ſāctis ſuis premiſit virtutes particulareˢ. ſed veniens in mund̓omnes ſecum tulit Vnde Gre.Ad oſtendendam innocentiaꝫvenit Abel. Ad oſtendendammundiciam venit Enoch. Adinſinuandam longannitatemſpiritus ⁊ operis venit Noe.Ad manifeſtandam conuigalis vite caſtimoniaꝫ venit Yſaac ¶ Ad inſinuandam laboristolerantiam venit Iacob. Ad r̓pendendam pro malo bone retributionis gratiam venit Ioſeph ¶ Ad oſtendendam manſuetudinem venit Moyſes Adinſinuandam contra aduerſa fiduciam venit Ioſue. Ad oſtendendam inter flagella patientiam venit Iob. Deus autemveniens omnes tulit. Vnde Iohannis prino Vidimus gloriāeius gloriam quaſi vnigeniti apatre plenū gratīa ⁊ veritatisItem Iohannis tetcio. Paterdiligit filium ⁊ omnia dedit inmanꝰ eius Et iterū Qui de furſuꝫ venit ſuper omnes eſt Gloſa. in virtutū ⁊ gratiarum plemitudine. Et licet in omni plenitudīe om̄s virrutes ꝑfectiſſīepoſſidet. duas tam̄ p̄cipue ī ſe