Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

3tenentis Nā bona poſſeſſio dicitur que eſt ꝓpinqͣ ciuitati. melior autē illa que eſt itra murosciuitatis Sic v̓tus q̄ nō eſt extra ſed in aīma collocatur digniſſine ſeruatur Vnde SenecaPeroptime ſedet virtꝰ que eſtin ſe creto cordis De hijˢ v̓tutibo monuit nos ſaluator Mat.vi. Theꝫ auriſate vob̓ thezauꝝin celo. vbi nec erugo nec tinea demolit̉. ⁊ vbi fures nec effoduit nec furantur. Nam ẜmGreg MVere diuītie nō opes ſꝫvirtutes ſūt Vnde Seneca Sapiēs intra ſe omne bonū ſuumterminabit. Et dicit ꝙ quidaꝫcapta propria vxorē ⁊ liberisamiſſis cum ex incendio nūdꝰexie̓t. interrogatꝰ ſi aliquid ꝑdidiſſꝫ. nichil inquit ꝑdidi bona mea mecum ſunt Quarto bona v̓tus ꝯmendat̉ a dignitate grē decorātis. v̓tus eniꝫōma bona facta ⁊ oꝑa ordīatet decorat Naꝫ vna elemoſinavel quodlibet opus meritoriuꝫvirtutibus decoratū plus valꝫqͣꝫ mille oꝑa que non ſūt v̓tutibus decorata Nō ſolū autē bona oꝑa ſꝫ ⁊ aīa virtutibꝰ adorta efficit̉ glorioſa Vn̄ p̄ꝰ Oīsgl̓a eiꝰ filie regis ab intus Etiterū In me ſunt deus vota tuaPrima enim ⁊ p̄cipua vota deiſūt vt meritoria noſtra ſint virtutibꝰ adornata Et ideo omēꝰqui deo ab mnicio placere cupīebant neglectis exterioribꝰ itexxiirioribus intēdebāt Vn̄ Pern̄.Omnis cura fāctoruꝫ ſpreto ornatū cultūqꝫ ſuperfluo exterioris ſui hoīs qui certe corrūpit̉omni ſe diligentia prebet ⁊ ocinbꝰcupat excolendo ⁊ decorādo interiorem illū hominem qui adimaginem dei eſt ⁊ renouat̉ deruncuadie in dieꝫ Certi em̄ ſūt deo noimner. bpoſſe eſſe quicquam acceptiusimagine ſua ſi ꝓprīo fuerit reſtiiſta pnttuta decori quēe videlicet decoreSicito hurnō niſi virtutibꝰ ꝯſequit̉ Vndepationem. paſubiūgit Quis dabit mihi nonſolū infirmari ſꝫ ⁊ penituˢ deſtitui ac defice̓ a memetip̄o vt domini virtutū virtute ſtabiliaꝫprimi IN Quinto virtꝰ comendat̉ a dignitate finis virtutumordinem ſuſcipientis. Vn̄ adiſputātibꝰ tale ſuſcipitur argum̄tum Vbi finis bonus ibi bōaque ſūt ad finem ordinata. etgo vbi melior finis ibi melioraet vbi optimus ibi optīa Seddeꝰ q̄ ē optimꝰ finis virtutū eſtergo ille virtutes q̄ ad hūc fineordinantur ſūt optime. Prolpibatio minoris ſcꝫ ꝙ deꝰ ſit fisvirtutū Dicit em̄ Aug. Virtꝰeſt diſpō ꝑfecta ad optimumqd̓ eſt deus Idem Premiū virtutis ad quod ipſa virtus tendit eſt qui virtutem ipſam de Sextodit.Ovirtus commendatur ab effectu gratie ſequentis. vntus