dant̉ ī manibꝰ diaboli. qui vaſtatis onibus rebus ſuis percuſſit Iob vlcere peſſimo a plantaped̓ vſqꝫ ad vertice. qui teſtaſamem radebat ſedens in ſterq̄limo. Teptatus āt tandem adplenitudineꝫ ſalutis perduciturDe quo in fine libri dicit̉. ¶ Addidit dominus omnia que fuerāt Iob duplicia. ⁊ dominꝰ benedixit nouiſſimis eius magisqͣꝫ principio Sic itaqꝫ Iob inpricipio diuītijs vallatur. ī medio duriſſimis flagellationibꝰcaſtigatur. vltīo om̄s eꝰ ſbn̄aduplicatur N ¶ Vt at huiꝰmedie ordineꝫ ⁊ ꝓceſſū nouerimus maxime nr̄is nouis tꝑibꝰgeſta ocul̓ ſubiciamus. Sciohoēꝫ in xp̄o que in connerſiōisſue nnitio dominꝰ miris ⁊ magxiſiaautmūnis conſolationibꝰ refouebat. īter quas cū quadaꝫ vice orationis ſue tꝑe magno deuotionisaffcūſe in dominū ſuſpendiſſꝫapparuit ei deus ⁊ exꝑanẜ manibꝰ āplexatus ē eū dicēs Cōſtans eſto et virilit̓ age. quiaego tecum ſū. nec derelinquaꝫte Et hoc dicto diſparuit Neclōge pꝰ Et ecce motꝰ magnꝰtemptationum hominē dei crudeliſſime inuaſit ita vt pene inſingulis victꝰ r̓ligionis hitumabicere decreuiſſet ¶ Erat auteꝫiſte ordo temptationum vt abeo cognouimus viua voce. Primo enim ſuſtinnit carnis temp8tationem. que per trienniū durans commutata eſt in aliumduriorem. ſcilicet incredulitatis impugnationem. q̄ ita acrit̓ deſeuit vt ſoliꝰ ratiōis ſcintilla remanente qua hꝰ modi perfidie quo poterat reſiſtebat. deum ac futuraꝫ vitā male credidit heſitando. cui ſucceſſit deſperationis vaſtatio vt ſe denume̓o crederet r̓proborū. eſtimans vt fixa dei ſuper eum ſtaret dāpnationis ſententia perquam nec bona ſua remuneraret nec mala rel axaret ſed inetnū dāpnaret. et in ōnibꝰ quantu poterat nō minus ſe in bonisoperibus exercebat Que malaomnia cum multo tempore perduraſſent illuxit dies redemptionis noue. et omnnim miſeriarum tenebras tanquam ſolis radiꝰ nebule tenebras diſſipauitVenit enim dies plenus benedictione et in momento et in ictu oculi omnes miſerias priꝰperpeſſaˢ per virtutis ſue illuſtrationem etiam ſi mille anniꝰduraſſent per ineffabilem redibitionem ſuam recompenſauitveritatis ſue promiſſio. confirmanꝰ homineꝫ vt ex illo momento vſqꝫ ineternum nunqͣab eo ſeipſum vellet ad vniuspuncti ſpacium ſiue momētūſeparare. et hoc promiſſum mille vicibus ſignis et ꝓdigijꝰ confirmauit. Nob̓ autem dignet̉