factus eſt in mari. ¶ Verū quiatempeſtas ſiue motus magnuſmaris non vno ſed ml̓to īpetuprocellarum contingit. non inconuenienter deſignat temptationes que nō in vno impugnationis gene̓ ſed varuꝰ ⁊ diuerſis flagellis caſtigant ¶ XQue quidē diuerſitas vt de ml̓tis pauca ſumamus in quinqueſpeciebus conſiſtit. ſciꝫ in cōſolationiꝰ ſubtractione. boni attediatione. perſecutioīs humiliatione. fidei heſitatione. dapnationis reſpōſione. Ad quasalie temptationis ſpecies redūcunt̉ ¶ Prima ergo tribulationis ſpecies conſiſtit in conſolationis ſubtractione Ipſa em̄eſt aditus aliarum tēptationūQuia ſi conſolatio deuotionisadeſſet ōnes tēptatiōēs poſſētfacile exſufflari. Diceret enimhomo in ꝯſolationibꝰ poſitꝰ cūtribulationibus pulſaretur. dominus mihi adiutor ego deſpiciam inimicos meos Et iterumSi conſiſtant aduerſuꝫ me caſtra ⁊ multitudo temptationuꝫnon timebit cor meū. eo ꝙ ip̄aconſolatio ſit quaſi domus refugij que ab omnibus impugnationibus viriliter nos defenditSubtracto ergo ſingulari r̓fugio quodāmodo inermis exponitur. vt more arundineo quaſi ſingulis temptationibꝰ īcuruetur. Ex hac pͥma tēptatiōeſequitur ſecūda. qꝛ bona exercitia ex pͥma puſillaimes factifaſtidire incipimus. ¶ Secūda ergo ſpeciēs eſt boī attediatio qua faſtidit omne bonuꝫTedet lege̓. orare non delcāt.meditationes non īuenit. necbona audire vel loqui deſide̓atminus auteꝫ operari Ex quoꝝperſona dicit Bern̄. Non ſineca ab heri ⁊ nudinſtercius iuaſit me qͥdā lāguor anie ⁊ metis ebetudo ⁊ inſolita q̄dam inertia ſpūs Hinc iſta ſterilitaˢannne mee ⁊ īdeuotio quaꝫ patior. quomodo ita exaruit cormeum. coagulatum ē ſicut lacfactum eſt ſicut terra ſine aqNō poteſt cōpungi ad lacrīaˢqꝛ tanta eſt duricia cord̓. nōſapiunt pſalmi. legere nō libetorare non delectat. meditationes ſolitas nō inuenit Ideo adopus manuuꝫ pīger ⁊ ad vigilias ſompnolentus. ad irā preceps. ad odiū pertinax. līgue⁊ gule īdulgētior. ſegnior obtuſiorqꝫ ad predicandum Hectēptatio oritur ex prima nō inconueniēter. Qd̓ bene figuratūē Exodi. Quia pꝰ murmur populi qd̓ habuit pro labore ſeq̄tur murmur pro faſtidio manne Qui at ſic bona faſtidit conſolationē querit ab extra cupiēs hominibꝰ complace̓. ⁊ ecceade̓it t̓cia tēptatio p̄cludens eī oīa ne ad exteriora ſe effūdat