Non aꝓppies huc Si ſic in reueretia ſue maieſtatis veniſſet nobis eius aduentus quid profuiſſetᶜ Naꝫ de eodem populo cui dominus ſic terribiliter locutꝰeſt ſcriptum eſt ¶ Audientesmādata domini omnia fecerūtcontraria. Venit ergo dominꝰin carne et in tanta humilitateboībꝰ apparuit. vt ex ſola eiūſcommanſione ⁊ conuerſationemulti ab amaritudīe ſua in māſuetudinem ſint conuerſi Veītin tanta verborum dulcedine.vt conuiciantibus eum ⁊ dicentibus. Hic eſt peccator ⁊ potator vini ⁊ amicus publicanorūv̓ba mitiſſima reſpōderet Alijsdicentibus. Nunqͣꝫ ſic locutuˢeſt homo. Panc dulcedinē verborum guſtanit Petrus cuꝫ diceret. Verba vite eterne habesIta ꝙ tantam operum ſuoruꝫdulcedīeꝫ exhibuit vt etiaꝫ adẜuū ẜui veīre nō ꝯtempne̓t īfirmantem Quorum operum dulcedinem guſtabat populꝰ quianimirando clamabat. Gene ōnia fecit. Ideo dicitur Lu. Denignꝰ eſt ſuper ingratos ⁊ malos. De hac dulcedine bonitatis ſue nobis miſeris exhibita ēſciendum. ꝙ quanto nunc maiorem exhibet bonitatem. tātoaliquando maiorem exhibebitſeueritateꝫ. ⁊ qͣꝫ facilis ē modoad ignoſcendum tanto erit diſtctior ad vlciſcendum2 5¶ Tertioſue incarnationis dignationeꝫexhibuit hominibus per feruentiſſimam caritateꝫ. vt mimicosſicut amicos ⁊ om̄s ad ſinu gratie confugientes affectu ampliſſimo reciperet caritatis beneficia beneficijs cumulans ⁊ ſuperperditos ⁊ ingratos. ¶ De cuiꝰcaritate dicitur Cant. viij. Aque multe non poterūt caritatēextinguere. Gloſa. Aque multe id eſt tribulatioēs quas pronobis pertulit. ¶ Vnde de beneficijs ex caritate profluentibusdicitur Ozee. Traham eos ī funiculo caritatis. Vnde de ſuacaritate dicit ipē Maiore caritarē nēo hꝫ ⁊c̄. Et apl̓us teſtatur eū habuiſſe adhuc maiorēdi. Cū īimici eēmꝰ recōſiliati ſumꝰ deo ꝑ mortē filij eꝰ Sic itaꝫpꝫ 6ꝙ nō ſolū īcarnacōis eiꝰ diḡtiōeꝫ exchibuit in bonitate ſed etiā in caritate. vt ſi quid boītaꝰobaudiſſet vrgens caritas cōegiſſet. Si em̄ paulū vr̄get caritas chriſti. in infinitū magis illum qui eſt caritas ab eterno.¶ Sciendum eſt ꝙquadruplicem caritatem nobiˢexhibuit deus. magnam. maaorem. mapennam. ⁊ mumma.Primo magnam qua corſuū ab et̓no ſuꝑ nos miſeroꝰ inclinauit De qͦ Iob. Quid ē hōqꝛ magnificas eū aūt qd̓ appomis erga euꝫ cor tuū? Suꝑ qd̓