Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

nobis proponeret in exēplū dicit Gre. Incarnatꝰ eſt dn̄s vt īſeipſo one quod priꝰ mādau ērat exemplo ſuaderet. oſtēdendo exhibuit qd̓ p̄cepto mandauerat. nichil in hijꝰ ōnibus aliud intēdens. niſi vt nos ad fuiſimilitudine alliceret. agēs ī medio hominū conuerſatione viteperfectiſſīe volens vt ⁊ nos itafaciamus N In hac auteꝫdiſpenſatiōe vite ſue tria nob̓propoſuit .ſ. operū ſuorum pleniſſimā perfectione. virtutū benigniſſimā exhibitionē. ⁊ tandem amariſſimā paſſionē Decergo tria nobis ꝓpoſuit. ſcꝫ actionem. v̓tutū exchibitione.paſſionem. dices nobis onibuꝰillud Iudic̄. Quod me videtisfacere omnes faciatis Prīo exgo propoſuit nobis in ſuis operibꝰ perfectionē. De qͥbꝰ dicitur Deū. Dei ꝑfecta ſūt oꝑaEt illud Ioh̓ POpꝰ cōſumniaui qd̓ dediſti michi vt faceremIn quibꝰ operibꝰ ſi ei vtcūqꝫaſſimilari cupimꝰ ſalteꝫ ad perfectionē operū noſtroruꝫ cōnemur Nā vt dicit Bern̄. Iugiˢconatus ad perfectione ꝓ perfectione reputatur. Li cet eniꝫopera noſtra ad ſimilitudinē operum ſuorū nullatenꝰ facere valeamꝰ. conemur tamē vt ea cūquāta diligētia poſſumꝰ faciamꝰ. et accipuitur a dn̄o vt perfecta. Dinc Apꝰ Nō arbitror3Ame cōprehendiſſe .ſ. perfectione. ſequar aūt ſi forſitan apprehendaꝫ Sꝫ quō hoc faceret ſubiungit Vnū auteꝫ ē neceſſariū.que retro ſūt oblitꝰ ad ea queſunt priora me extendēs ¶Qd̓exponēs Bern̄. di. In v̓b̓ apoſtoli docemur ꝙ perfecta eorūque retro ſūt obliuio. perfectain anteriora extēſio. ipſa ē hoīſiuſti in hac vitā perfectio Adhāc perfectionem hortat̉ nosdn̄s Mathe. vi. dices. Perfc̄i eſtote ſicut ⁊ pat̓ veſter celeſtiˢperfectus ē Secūdo ꝓpoſuitnobis deus in ſua conuerſatiōevirtutū exhibitionē. oībus hoībus benignū mitē ſupereffluētēviſceribus pietatis ſe exhibēsetiam diſcolis volens vt ⁊ nosita faciamꝰ. Iō diſcipulos ammones Mat̓. di Diſcite a meqꝛ mitis ſum ⁊ huīlis corde. Qd̓etiā om̄s ſancti deo placere cupientes facere ſtuduerūt ymitates eū mōnibus virtutibꝰ ſpiritus ſcī De qͥbodicit Gre. Sācti hoīes vt reſurgere ad ſcītatis v̓tutē valeat ad hominis deiſimilitudinē tendūt. qꝛ nequaqͣꝫ ſancti eēnt ſi huiꝰ hominis ſimilitudinē nō haberet. ⁊ qͥcqͥdde māſuetudinē ſpūſ. qͥcquidde zelo rectitudiniꝰ. quicqͥd decuſtodiā huīlitatis qͥcqͥd de fauore caritatis habuerunt. hocab ip̄o fonte mīe. ab ipſa radi& iuſtitie māſuetudīs caritatisnij