regula ne quod d̓i eſt in nobiˢdemus nobis putantes verbi viſitationem noſtram eſſe cogitationem. Ergo quantum bonūdiſtat a malo tantum iſta duo a ſe diſtāt. quoniā nō de verbo malū nec de corde bonū exiet niſi quod prius forte de v̓boconcepit. quia nō poteſt arbormala fructꝰ bonos facere ¶ Tercia differentia eſt quia ſponſꝰv̓ba ſua bonā et vera ī ardoe caritatis loquit̉. Vn̄ Prouerbiorum dr̄. Omnis ſermo dominiignitus Et Eccleſiaſtici. Verbum illiꝰ quaſi facula ardebatIere. ¶ Ad vocem grādīs loquele exarſit ignis in ea. Idē. Nūquid verba mea ſunt quaſi ignis ⁊ quaſi malleus cou̓terenspetras? Vnde pſalmi ſta Ignitum eloquium tuum vehementer ⁊c̓. Noſter autem ſermo frēgidus eſt et durus. De quo inProuer. Propter frigꝰ pigerararenoluit De quo Ecci. dr̄.Corduꝝ male habebit ¶ Tercio dicendum eſt de verbis quibus ſe mutuo alloquūtur. Loquitur autem deꝰ tria verboruꝫgenera. Quedam em̄ loquiturvirtutes inſtruentia. in qui bobortatur aīaꝫ ad virtutes. Secundo loqͥt̉ q̄dā verba ad ſolāꝯſolacōeꝫ ꝑtinentia. Tercio q̄dā ad deſideriū ſuꝑnorū incitatia.OPrimo dico loqͥt̉ v̓ba ad vircutes nos in2 3ſtruentia. Monens vt virtutibus nniſiſtamus. per quas ei q̄dominus virtutum eſt placeaꝰDe hijs in Cāticis dr̄. Surgeꝓpera amica mea et veni. Qd̓ ēdicere. Surge ab om niperfectione tepore ⁊ negligentia. ꝓpera in operatione feruore ⁊ amore. ⁊ veni ad perfectum ornijatuꝫ virtutum qui eſt ſtatꝰ perfectionisRSecundo loquitur quedā v̓baad ꝯſolationem ſolam pertinetia. que nullam informationeꝫſed ſolam ꝯmendationem continent vt eſt illud in CanticisEcce tu pulchra es amica mea.formoſa mea. mmimaculata me¶ In quibus verbis nichil aliud innuitur niſi q̄dam tenerriedilectionis commendatio Qd̓enim vocat eam pulchram commendat eius puritatē. ꝙ vocateam amicam inſinuat amicabilitatē. ꝙ vocat eā formoſā ſonatacceptabilitatē. ꝙ dicit īmaculata inſinuat ab oībꝰ maculis⁊ malis īmutacōeꝫ Ad ſupͥmūāt cumūluꝫdeliciaꝝ non ꝓpriaverba ſꝫ ipſiꝰ aīe replicat verbavt qͥcqͥmd illa dixerit ille ſimiliter dicat. in qͦ illas vberuimaˢconſolatiōes inſnuat ꝙ nichilarbitrat̉ ſe ſcie̓ vel poſſe vel velle niſi qd̓ ip̄a velit. Qd̓ cū prudens aīa aduertit debet ire ad illū affectū et dicere talia verbaque maxīe deſiderat in ea ꝯple̓inij