Druckschrift 
1 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus. XX.

ſeruādū eſt: ſi pōt ſine interitu ſalutis eterne ſeruari de iureiurā. ſi vero. ſi eſt ꝯͣ bonos mores:dꝫ ſeruari nec obligat: verbi gratia. Iurat ꝗs ſumere clericatū vel non intrare religionem: hiꝰ: qͣꝫuis iſtud poſſet ſeruari ſine interitu ſalutis: tn̄ qꝛ īpedit maiorē profectuꝫ ſalutis: ſeruari non dꝫ: ẜmTho. Idē ī quolibet temerario iuramento. e. ti. ſic̄qn̄ vi vl̓ dolo p̄ſtitū ē de iureiurā. lꝫ. li. vi. qd̓ dic vtqd̓ metus. abbas:. xv. q. vi. c. ij. facit ad hāc regulā ſupra ī malis ⁊c̄. Non ergotꝫ turpe pactū velcōtra bonos mores: de pac. c. vlti. ergo nec iuramē quod acceſſoriū ē. Et nota debemus rebusvti ad quod ſunt īſtitute vt. xxij. q. ij. his aūt. Si iuramētum eſt inſtitutū vt ſit vinculum iniꝗtatis:dicit Aug. xxij. q. iiij. inter cetera. ergo iniꝗtatemvīculat vel obligat vt hic. Io. an̄. Hic multa pn̄tdici de iuramēto: vide.. ī ſecunda ꝑte. Si ꝗs ergo iurat ſeruare ſtatuta ciuitatis: īteligitur de licitis. Sic qui iurat ſeruare ſecretū aliquod: ītelligit̉ſi non erit alias p̄iudiciū. Et ſi ītellexiſſet ſeruareēt illicita peterent̉: tūc peccauit mortaliter. Sꝫdꝫ ſeruare: qꝛ tūc ēt peccaret. Un̄ herodes ꝓpteriuſiurandum decollari fecit baptiſtam: peſſime ſecit. xxij. q. iiij. vnuſquiſqꝫ. Pauid iurautt īterficere. Nabal ſancte mutauit propoſitum. q. e. Quoddauid.Nullus ex conſilio dummodo fraudulentū fuerit obligat̉. Hec regulaſūpta ē ex. l. ff. e. ti. l. confilij. huiꝰ regule colligitur ex canone. xiij. q. i. Quod p̄cipit̉. ex decreta.arbi. olim. quā exēplificare potes ibi de hocNullus enī tenet̉ ſeꝗ ꝯſiliū: īmo explorare dꝫ apd̓ſemetip̄m: an ſibi expediat necne. Si aūt ꝯſiliū ſitfraudulētū: bene obligat̉ cōſulens: lꝫ durat ſupradicta hoc rōne fraudis. Exēplifica canoneꝫdi. lxxxvi. tāta. de renūcia. ſane. Nota igit̉ breuiter circa hoc: aut cōſiliū dat̉ circa ꝯtractu velſi: aut circa maleficiū vel quaſi. Primo caſu ſubdiſtingue: aut ē fraudulentū: tūc tenet̉: vt hic ī ſupradictis iuribus. Aut ē fraudulētū: tunc tenetur actōe de dolo ip̄i cui ꝯſiliū dedit: vt. ff. de dolo: ſi ſcires. Ubi ille mihi conſuluit: vt forte lucri ſui mutuarē debitori idoneo: tenet̉ mihiactione de dolo. In ſecūdo caſu .ſ. cum datur circamaleficiū: tenet̉ cōſulens: tn̄ ei: ſed illi ꝯtra quēꝯſiliū dedit nec tūc tenet̉ actōe de dolo: ſꝫ eius maleficij noīe. ſi ꝯſuluit occidi: homicida ē: di. l. ſiꝗs vidnā: de homici. ſic̄ dignū. Si ꝯſuluit ſeruovt fugeret vel furtū ſaceret: tenet̉ furti vl̓ ſerui corrupti. ff. de ſeruo corrup. l. i. Si ꝯſuluit ticio mihi īturiā facere: tenetur mihi actione iniuriaꝝ: de pe.di .i. non ſolū. Differentia ē ergo īter mādatū ꝯſiluꝫ. mādator obligat̉ mādādo: ſꝫ ꝯſulēs. ꝯſulēdo Io. an. Ex hoc ſeꝗt̉. ſi qꝙ ꝯſuluit alicui:ītret religione debitis circūſtātijs ſi īde illeperſeueret vel male ſe hēat: ī nullo tenet̉ corā deo.Sil̓r ſi ꝗs conſuluit alicui vt ꝯtrahat tali pu-

ra intentōe motus: ſi īde malū ſeꝗtur: non ei īputatur: ſic de ſil̓ibꝰ. Sil̓r in foro ꝯſcīe ꝯſulendo: nonex toto. Sed hic dꝫ bene cauere vt ſit ꝑitus in talimateria: al̓s male conſulēdo non ex toto excuſaretur de ꝯſilio malo. Conſiliū Architoſel fuit peſſi: quod dedit abſolōi. Conſiliū chuſi qͣꝫuis ſuerit fraudulētum quo ad ītentionē propoſitū Abſolonis: tn̄ qꝛ iniuſte vſurpauerat regnū ꝯtra pr̄eꝫ videtur male feciſſe. ij. Re. Sed rebecca de coſilio ſuo quaſi fraudulento quod dedit iacob nonmale fecit: familiari conſilio ſpirituſſancti ad hoc īducta.Nemo poteſt plus iuriſtrāſferre in alium: qͣꝫ ſibi competere dinoſcat̉. Hecregula ſūpta ē ex. l. ff. e. ti. l. nemo. Pone caſū. i. q. vij. daibertū: de dona. īter vi. vxo. Nuper. Cōcor hoc qd̓ dr̄. Nemo dat quod habꝫ de iurepaQuod aūt. Sed ꝯtra de cōſe. di. iiij. ſolet. vbi datbaptiſmū hꝫ: de elec. ſuffraganeis. So. Hocquod dicit regula ē generale. Illa vero ſūt ſpālia:ſpālitatis rōnem facile videre poteris. Et notatBer. in p̄dicta decre. Nup. de do. īter vi. vxo. ⁊c̄.vide in glo. io. an. Ex hac regula ſeꝗtur emēsre furatā: nullū ius ibi hꝫ: qꝛ nec vendidit: habebat. Recipiens a religioſo ſine licentia ſuperioris pōt illud tenere: cum ille nil hēat. Suſpenſusab officio ꝓpter excōicationē vel hiꝰ. ep̄s ordinē dare pōt de facto: ſꝫ non dat executionē. Prelatusdat auctoritatē quā non hꝫ: nil dat.Odia reſtringi et fauores ꝯuenit āpl̓iari. Pone caſū ī pͥmo dicto. xxxv. oiij. ſcripſi. vbi pͥuilegiū odioſu de ꝯtrahendo ingradu ꝓhibito reſtringit̉. de deci. tua. vbi decimenoualiū non accreſcūt laicis hn̄tibus decimas infeudū. In ſecundo pone caſū. xvi. q. ij. c. i. de pͥuile. lꝫ li. vi. At ꝯcor. ad hāc regulā. xvi. q. iij. §. pōt. Siergo ius vl̓ pͥuilegiū odioſū ē reſtringet̉: ē fauorabile āpliandū eſt. Si fauorabile odioſū vt macedonianū: āpliat̉: qꝛ illi iuri renunciari non pōt. ff.ad macedo. Sꝫ ſi pr̄ in fi. Itē extēditur ſoluꝫad pecuniā: ſed ad aliā datam ī fraudē. ff. e. ti. ſꝫiulianus. Hoſti. de p̄ſcrip. cum ex officij. q̄rit de p̄lato p̄ſcripſit viſitatōem nūqͣꝫ fuit ꝓcuratus:petit ꝓcuratōem: an ſit audiendus? dicit nonPreſcriptio enim odioſa ē: vnū ſine altero accri pōt nec tūc viſitatio eſt ānexa procuratōi: ſꝫius cōe fauorabile Io. an. Extēdi pōt ſic: qꝛ queſūt prouocatiua odioꝝ: vt īferre ꝯtumelias: detractōes: exercere vindictas ſeueritas iuſticie: ſunt reſtringenda āputāda. Et que ſūt prouocatiua fatioris amoris: vt remiſſio iniuriarū: obſeꝗa īpenſa: largitas miẜ cordie: ſūt āpliāda. Sic Dauid cutot ꝑſecutōes iniuſtas recepiſſet a ſaule: hēigne remiſit: nec voluit vīdicare potuit. Sil̓r ī expl̓ſiōeſui coniuratione populi contra euꝫ. Sic ioſepherga fratres: qui vendiderat eum: benigniſſime ſe