Titulus. XX.
ſeruādū eſt: ſi pōt ſine interitu ſalutis eterne ſeruari de iureiurā. ſi vero. Nā ſi eſt ꝯͣ bonos mores: n̄dꝫ ſeruari nec obligat: verbi gratia. Iurat ꝗs n̄ ſumere clericatū vel non intrare religionem: ⁊ hiꝰ: qͣꝫuis iſtud poſſet ſeruari ſine interitu ſalutis: tn̄ qꝛ īpedit maiorē profectuꝫ ſalutis: ſeruari non dꝫ: ẜmTho. Idē ī quolibet temerario iuramento. e. ti. ſic̄ ⁊qn̄ vi vl̓ dolo p̄ſtitū ē de iureiurā. lꝫ. li. vi. qd̓ dic vtqd̓ metus cā. abbas: ⁊. xv. q. vi. c. ij. ⁊ facit ad hāc regulā ſupra ī malis ⁊c̄. Non ergotꝫ turpe pactū velcōtra bonos mores: de pac. c. vlti. ergo nec iuramētū quod acceſſoriū ē. Et nota ꝙ debemus rebusvti ad quod ſunt īſtitute vt. xxij. q. ij. his aūt. Si iuramētum n̄ eſt inſtitutū vt ſit vinculum iniꝗtatis:dicit Aug. xxij. q. iiij. inter cetera. ergo iniꝗtatem n̄vīculat vel obligat vt hic. Io. an̄. ¶ Hic multa pn̄tdici de iuramēto: q̄ vide. jͣ. ī ſecunda ꝑte. Si ꝗs ergo iurat ſeruare ſtatuta ciuitatis: īteligitur de licitis. Sic qui iurat ſeruare ſecretū aliquod: ītelligit̉ſi non erit alias p̄iudiciū. Et ſi ītellexiſſet ſeruareēt illicita q̄ peterent̉: tūc peccauit mortaliter. Sꝫ n̄dꝫ ſeruare: qꝛ tūc ēt peccaret. Un̄ herodes ꝗ ꝓpteriuſiurandum decollari fecit baptiſtam: peſſime ſecit. xxij. q. iiij. vnuſquiſqꝫ. Pauid ꝗ iurautt īterficere. Nabal ſancte mutauit propoſitum. q. e. Quoddauid.Nullus ex conſilio dummodo fraudulentū nō fuerit obligat̉. Hec regulaſūpta ē ex. l. ff. e. ti. l. confilij. Rō huiꝰ regule colligitur ex canone. xiij. q. i. Quod p̄cipit̉. ⁊ ex decreta. d̓arbi. cū olim. ꝑ quā exēplificare potes ⁊ ibi de hocNullus enī tenet̉ ſeꝗ ꝯſiliū: īmo explorare dꝫ apd̓ſemetip̄m: an ſibi expediat necne. Si aūt ꝯſiliū ſitfraudulētū: bene obligat̉ cōſulens: lꝫ durat rō ſupradicta ⁊ hoc rōne fraudis. Exēplifica ꝑ canoneꝫdi. lxxxvi. tāta. ⁊ de renūcia. ſane. Nota igit̉ breuiter circa hoc: aut cōſiliū dat̉ circa ꝯtractu vel qͣſi: aut circa maleficiū vel quaſi. Primo caſu ſubdiſtingue: aut nō ē fraudulentū: ⁊ tūc nō tenet̉: vt hic⁊ ī ſupradictis iuribus. Aut ē fraudulētū: ⁊ tunc tenetur actōe de dolo ip̄i cui ꝯſiliū dedit: vt. ff. de dolo: ſi cū ſcires. Ubi ille ꝗ mihi conſuluit: vt forte lucri ſui cā mutuarē debitori nō idoneo: tenet̉ mihiactione de dolo. In ſecūdo caſu .ſ. cum datur circamaleficiū: tenet̉ cōſulens: nō tn̄ ei: ſed illi ꝯtra quēꝯſiliū dedit nec tūc tenet̉ actōe de dolo: ſꝫ eius maleficij noīe. Nā ſi ꝯſuluit occidi: homicida ē: di. l. ſiꝗs vidnā: ⁊ de homici. ſic̄ dignū. Si ꝯſuluit ſeruovt fugeret vel furtū ſaceret: tenet̉ furti vl̓ ſerui corrupti. ff. de ſeruo corrup. l. i. Si ꝯſuluit ticio mihi īturiā facere: tenetur mihi actione iniuriaꝝ: de pe.di .i. non ſolū. Differentia ē ergo īter mādatū ⁊ ꝯſiluꝫ. Nā mādator obligat̉ mādādo: ſꝫ n̄ ꝯſulēs. ꝯſulēdo Io. an. Ex hoc ſeꝗt̉. ꝙ ſi qꝙ ꝯſuluit alicui: ꝙītret religione cū debitis circūſtātijs ſi īde ille nōperſeueret vel male ſe hēat: ī nullo tenet̉ corā deo.Sil̓r ſi ꝗs conſuluit alicui vt ꝯtrahat cū tali pu-
ra intentōe motus: ſi īde malū ſeꝗtur: non ei īputatur: ⁊ ſic de ſil̓ibꝰ. Sil̓r in foro ꝯſcīe ꝯſulendo: nonex toto. Sed hic dꝫ bene cauere vt ſit ꝑitus in talimateria: al̓s male conſulēdo non ex toto excuſaretur de ꝯſilio malo. Conſiliū Architoſel fuit peſſimū: quod dedit abſolōi. Conſiliū chuſi qͣꝫuis ſuerit fraudulētum quo ad ītentionē ⁊ propoſitū Abſolonis: tn̄ qꝛ iniuſte vſurpauerat regnū ꝯtra pr̄eꝫiō videtur male feciſſe. ij. Re. Sed ⁊ rebecca de coſilio ſuo quaſi fraudulento quod dedit iacob nonmale fecit: familiari conſilio ſpirituſſancti ad hoc īducta.Nemo poteſt plus iuriſtrāſferre in alium: qͣꝫ ſibi competere dinoſcat̉. Hecregula ſūpta ē ex. l. ff. e. ti. l. nemo. Pone caſū. i. q. vij. daibertū: de dona. īter vi. ⁊ vxo. Nuper. Cōcorcū hoc qd̓ dr̄. Nemo dat quod nō habꝫ de iurepaQuod aūt. Sed ꝯtra de cōſe. di. iiij. ſolet. vbi datbaptiſmū ꝗ nō hꝫ: ⁊ de elec. ſuffraganeis. So. Hocquod dicit regula ē generale. Illa vero ſūt ſpālia: ⁊ſpālitatis rōnem facile videre poteris. Et iō notatBer. in p̄dicta decre. Nup. de do. īter vi. ⁊ vxo. ⁊c̄.vide in glo. io. an. ¶ Ex hac regula ſeꝗtur ꝙ emēsre furatā: nullū ius ibi hꝫ: qꝛ nec ꝗ vendidit: habebat. Recipiens a religioſo ſine licentia ſuperiorisnō pōt illud tenere: cum ille nil hēat. Suſpenſusab officio ꝓpter excōicationē vel hiꝰ. ep̄s ordinē dare pōt de facto: ſꝫ non dat executionē. Prelatus ꝙdat auctoritatē quā non hꝫ: nil dat.Odia reſtringi et fauores ꝯuenit āpl̓iari. Pone caſū ī pͥmo dicto. xxxv. oiij. ꝙ ſcripſi. vbi pͥuilegiū odioſu de ꝯtrahendo ingradu ꝓhibito reſtringit̉. ⁊ de deci. tua. vbi decimenoualiū non accreſcūt laicis hn̄tibus decimas infeudū. In ſecundo pone caſū. xvi. q. ij. c. i. ⁊ de pͥuile. lꝫ li. vi. At ꝯcor. ad hāc regulā. xvi. q. iij. §. pōt. Siergo ius vl̓ pͥuilegiū odioſū ē reſtringet̉: dū ē fauorabile āpliandū eſt. Si fauorabile ⁊ odioſū vt macedonianū: āpliat̉: qꝛ illi iuri renunciari non pōt. ff.ad macedo. Sꝫ ⁊ ſi pr̄ in fi. Itē extēditur nō ſoluꝫad pecuniā: ſed ad rē aliā datam ī fraudē. ff. e. ti. ſꝫiulianus. Hoſti. de p̄ſcrip. cum ex officij. q̄rit de p̄lato ꝗ p̄ſcripſit viſitatōem ⁊ nūqͣꝫ fuit ꝓcuratus: mēpetit ꝓcuratōem: an ſit audiendus? ⁊ dicit ꝙ nonPreſcriptio enim odioſa ē: ⁊ iō vnū ſine altero accri pōt ꝑ eā nec tūc viſitatio eſt ānexa procuratōi: ſꝫius cōe fauorabile Io. an. ¶ Extēdi pōt ſic: qꝛ queſūt prouocatiua odioꝝ: vt īferre ꝯtumelias: detractōes: exercere vindictas ſeueritas iuſticie: ſunt reſtringenda ⁊ āputāda. Et que ſūt prouocatiua fatioris ⁊ amoris: vt remiſſio iniuriarū: obſeꝗa īpenſa: largitas miẜ cordie: ſūt āpliāda. Sic Dauid cutot ꝑſecutōes iniuſtas recepiſſet a ſaule: hēigne remiſit: nec voluit vīdicare cū potuit. Sil̓r ī expl̓ſiōeſui ⁊ coniuratione populi contra euꝫ. Sic ⁊ ioſepherga fratres: qui vendiderat eum: benigniſſime ſe