Druckschrift 
1 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus. XIIII.

p̄dictā īduebantur veſtimentis p̄noīatis: ad deſibatur ptās ꝯſecrandi in alios: ſicut oleū a capitederiuatur in īferiora iuxͣ illud p̄s. Sicut vnguētum ī capite. Leuite vero hēbant aliā ꝯſecrationem: niſi offerebātur dn̄o a filiis iſrl̓ manꝰpontificis orabat eis. Minoꝝ vero ſacerdo ſole manus ꝯſecrabātur: erant applicāde acſacrificia. Et de ſāguine aīalis īmolati tingebat̉extremū auricule dextre eoꝝ pollicē pedis detri: vt .ſ. eſſent obedientes legi dei ī oblatōnibꝰ ſacrificiorū qd̓ ſignat̉ ī intīctōe dextre auricule:eſſent ſoliciti ꝓmpti in executōe ſacrificiorum in ſignum huiꝰ ītingebat extremū pedis et manus. Ipſi ēt veſtimenta eorū aſpergebāt̉ ſāguine aīalis īmoliti: ī memoriā ſāguīs agni per quefuerunt liberati ex egypto. Offerebant̉ aūt inſecratione eoꝝ iſta ſacrificia. Uitulus pctō ī memoriam remiſſionis pctī Laron circa vitulūflatilem. Aries in holocauſtū in memoriā oblationis abrahe: cuius obedientiā deberet imitari.Aries ꝯſecratōis erat qͣſi hoſtia pacifica: in memoriā liberationis de egypto ſanguinem agni.Caniſtrū pannum ī memoriā manne date. Bertinebat āt adpplicatōeꝫ mīſterij: imporebaturſuꝑ manꝰ eoꝝ adeps arietis torta panis armꝰdexter: vt on̄deretur accipiebāt ptātem hiꝰ offerendi. Leuite vero applicabant̉ ex hoc ītroducebāt̉ in tabernacl̓m federis: qͣſi ad mīſtrādicirca vaſa ſanctuarij. figuralis horum eſtqꝛ illi ſunt ꝯſecrandi ad ſpuale mīſterium chriſti: debent pͥmo purgari aquam baptiſmi et lachrymaꝝ in fide paſſionis chriſti: debēt radereoēs pilos carni ſue .i. oēs prauas cogitatiōes a ſeremouere: debent vngi oleo gr̄e ſp̄s ſctī: aſꝑſione ſanguīs xp̄i memoriā paſſionis: ſic accedere ad mīſtrandū obedientia ad legem dei diligētia agēdorum. Inunctio aūt in capitibꝰ pōtificū manibꝰ ſacerdotū: adhuc ſit in eccl̓a: ſꝫ obaliam cām: vt exͣ de ſacra. vnc. c. i. Sacerdotes ergo induatur iuſticia iſto: ſancti facti illaꝫꝯſecratōis figuratōem habitam in ſe: exultabūtin gloria. De preceptis iudicialibus ipſius legis. Capitulum ſextum.Ertia pars legis.moſayce eſt de p̄ceptis iudicialibꝰ: īhn̄tur exod̓. xxi. xxij. c. de ꝗbus pōt intelligi illd̓ pͣs. Iudicia dn̄i vera iuſtiſicata ī femetipſa: deſiderabilia ſuꝑ auꝝ lapidem p̄cioſū: ml̓tum hoc ꝓpter maxima eꝗtatem humanitatēquā ꝯtinēt. Iudicia .i. p̄cepta iudiciaria dn̄i: qꝛ adn̄o inſtituta: v̓a qꝛ non pn̄t ꝯtinere erroreꝫ ſicutiudicia hoīum in ſuis ſtatutis. Iuſtificata ī ſemet

ipſa: qꝛ hn̄t cās rōnes valde iuſtas: qͣre ſic īſtituta ſunt. Et nota vt dicit. b. Tho. pͥª. 2ᵉ. q. ciij. Sitan̄ legem moſaycā fuerūt habita ẜuata q̄daꝫ cerimonialia ad cultū dei a ſanctis hoībꝰ: vt pꝫ deſacrificijs factis noe Abraā alios altaribuserectis. Ita ēt fuerūt habita q̄dam iudicialia ītereos: ſed non erāt illa iudicialia ex īſtitutōe diuīaſed humana vt ſūt ſtatuta ciuitatū. Sic etianilla cerimonialia non fuerūt īſtitutōem dei: ſed deuotōem colentiū deum: ad hoc īſtigatoꝝ exſtinctu dīno. Pifſerunt āt iudicialia a cerimōialibꝰ in tribꝰ: in determīatōe: in figuratōe: in obẜuatōe. Et pͥmo .ſ. determinatione ſt̓ ī ſe iuſtificataqꝛ a deo ordinata. Ex ſcd̓o .ſ. obſeruatione: vt qꝛab hoībꝰ aſſumit̉: ſunt deſiderabilia ſuꝑ auꝝ: qꝛvalde vtilia reipublice. Ex tertio .ſ. figuratiōe ſūtdulciora ſuꝑ mel fauū: qͣꝫtum ad expoſitōeꝫ mſticam moralē. Primo differūt: qꝛ cerimonialia ordināt hoīem ad debitum cultū dei. Iudicalia at ordinant ad debitū ꝯuictū ꝓximo. Sꝫ huiꝰ maiori declaratōe dicit. b. tho. pͥª 2ᵉ. q. ciiijar .i. p̄ceptoꝝ cuiuſlꝫ legis: quedā hn̄t vim obligandi ex ipſo dictamine rōis: qꝛ .ſ. ipſa natrralis dictat hoc debitum fieri vel vitari: hdicuntur p̄cepta moralia: eo a rōe dicūtur mores humani. Alia v̓o p̄cepta ſunt non hn̄t vimobligandi ex dictamine rōnis: qꝛ in ſe ꝯſideratanon habent abſolutam rationem debiti vel indibiti: ſꝫ hn̄t v̓uꝫ obligādi ipſa īſtitutiōe dīna vl̓ himana hiꝰ p̄cepta ſūt d̓t̓mīatōes moraliū p̄cepto. Et ſi determinent moralia ex inſtitōe dīna inhis que ordinat̉ ad deum: talia dicūtur cerimonialia: ſi āt determināt moralia ī his ꝑtinētad ordinatōem hoīum ad inuicem: talia dicūturiudicialia. Et in his duobꝰ conſiſtit ratio iudicialium p̄ceptoꝝ: vt .ſ. non hēant vim obligādi ex ipſa naturali ratione ſed ex inſtitutōe: per hoc diſferunt a moralibus. Scd̓o vt ꝑtineāt ad ordinatōem hoīum ad inuicem: ſic differūt a cerimōialibus p̄ceptis: hoc aūt dr̄unt iudicialia iſta a legibꝰ ſtatutꝭ ciuitatū: qꝛ illa ſūt ex inſtitutōe dehec āt ex īſtitutōe hoīuꝫ. Et dn̄r iudicialia: ſolūꝑtinēt ad lites iudicioꝝ: ſꝫ ēt q̄cūqꝫ ꝑtinēt ad ordinatōem hoīum ad inuiceꝫ que ſubeſt ordinationi prīcipis alicuius ſeu officialis. Scd̓o diſferunt iudicialia a cerimonialibꝰ in figurationeqꝛ .ſ. cerimonialia figurabant pͥmo per ſe: iudicialia āt ſecundario ex ꝯn̄ti. Pro cuius declaretione dicit Tho. pͥª 2ᵉ. q. ciiij. arti. ij. dupl̓r dicitaliqd̓ preceptuꝫ ſigurale. Uno pͥmo ſe: qꝛ.ſ. pͥncipaliter eſt inſtitutum ad aliquid figurādi hoc modo cerimonialia ſunt figuralia. Ad hocetiam ſunt inſtituta vt figurant aliquid pertinēsad cultum dei ad myſteria chriſti. Alio mododicitur preceptum aliquod figurale: non pͥmo eper ſe ſed ex conſequenti: hoc modo iudicialiſunt figuralia: non enim fuerunt prīcipaliter iſſtituta ad aliquid figuranduꝫ ſed ad ordinanda