Titulus. XIIII.
p̄dictā īduebantur veſtimentis p̄noīatis: ad deſibatur ptās ꝯſecrandi in alios: ſicut oleū a capitederiuatur in īferiora iuxͣ illud p̄s. Sicut vnguētum ī capite. Leuite vero n̄ hēbant aliā ꝯſecrationem: niſi ꝙ offerebātur dn̄o a filiis iſrl̓ ꝑ manꝰpontificis ꝗ orabat ꝓ eis. Minoꝝ vero ſacerdotū ſole manus ꝯſecrabātur: q̄ erant applicāde acſacrificia. Et de ſāguine aīalis īmolati tingebat̉extremū auricule dextre eoꝝ ⁊ pollicē pedis detri: vt .ſ. eſſent obedientes legi dei ī oblatōnibꝰ ſacrificiorū qd̓ ſignat̉ ī intīctōe dextre auricule: ꝙeſſent ſoliciti ⁊ ꝓmpti in executōe ſacrificiorum⁊ in ſignum huiꝰ ītingebat extremū pedis et manus. Ipſi ēt ⁊ veſtimenta eorū aſpergebāt̉ ſāguine aīalis īmoliti: ī memoriā ſāguīs agni per quefuerunt liberati ex egypto. Offerebant̉ aūt in cōſecratione eoꝝ iſta ſacrificia. Uitulus ꝓ pctō ī memoriam remiſſionis pctī Laron circa vitulū cōflatilem. Aries in holocauſtū in memoriā oblationis abrahe: cuius obedientiā deberet imitari.Aries ꝯſecratōis ꝗ erat qͣſi hoſtia pacifica: in memoriā liberationis de egypto ꝑ ſanguinem agni.Caniſtrū pannum ī memoriā manne date. Bertinebat āt adpplicatōeꝫ mīſterij: ꝙ imporebaturſuꝑ manꝰ eoꝝ adeps arietis ⁊ torta panis ⁊ armꝰdexter: vt on̄deretur ꝙ accipiebāt ptātem hiꝰ offerendi. Leuite vero applicabant̉ ex hoc ꝙ ītroducebāt̉ in tabernacl̓m federis: qͣſi ad mīſtrādicirca vaſa ſanctuarij. Rō figuralis horum eſtqꝛ illi ꝗ ſunt ꝯſecrandi ad ſpuale mīſterium chriſti: debent pͥmo purgari ꝑ aquam baptiſmi et lachrymaꝝ in fide paſſionis chriſti: ⁊ debēt radereoēs pilos carni ſue .i. oēs prauas cogitatiōes a ſeremouere: debent vngi oleo gr̄e ſp̄s ſctī: ⁊ aſꝑſione ſanguīs xp̄i ꝑ memoriā paſſionis: ⁊ ſic accedere ad mīſtrandū cū obedientia ad legem dei ⁊ diligētia agēdorum. Inunctio aūt in capitibꝰ pōtificū ⁊ manibꝰ ſacerdotū: adhuc ſit in eccl̓a: ſꝫ obaliam cām: vt exͣ de ſacra. vnc. c. i. Sacerdotes ergo induatur iuſticia iſto mō: ⁊ ſancti facti ꝑ illaꝫꝯſecratōis figuratōem habitam in ſe: exultabūtin gloria.¶ De preceptis iudicialibus ipſius legis. Capitulum ſextum.Ertia pars legis.moſayce eſt de p̄ceptis iudicialibꝰ: īhn̄tur exod̓. xxi. xxij. c. de ꝗbus pōt intelligi illd̓ pͣs. Iudicia dn̄i vera iuſtiſicata ī femetipſa: deſiderabilia ſuꝑ auꝝ ⁊ lapidem p̄cioſū: ml̓tum ⁊ hoc ꝓpter maxima eꝗtatem ⁊ humanitatēquā ꝯtinēt. Iudicia .i. p̄cepta iudiciaria dn̄i: qꝛ adn̄o inſtituta: v̓a qꝛ non pn̄t ꝯtinere erroreꝫ ſicutiudicia hoīum in ſuis ſtatutis. Iuſtificata ī ſemet
ipſa: qꝛ hn̄t cās ⁊ rōnes valde iuſtas: qͣre ſic īſtituta ſunt. Et nota vt dicit. b. Tho. pͥª. 2ᵉ. q. ciij. Sitan̄ legem moſaycā fuerūt habita ⁊ ẜuata q̄daꝫ cerimonialia ad cultū dei a ſanctis hoībꝰ: vt pꝫ deſacrificijs factis ꝑ noe Abraā ⁊ alios ⁊ altaribuserectis. Ita ēt fuerūt habita q̄dam iudicialia ītereos: ſed non erāt illa iudicialia ex īſtitutōe diuīaſed humana vt ſūt mō ſtatuta ciuitatū. Sic etianilla cerimonialia non fuerūt ꝑ īſtitutōem dei: ſedꝑ deuotōem colentiū deum: ad hoc īſtigatoꝝ exſtinctu dīno. ¶ Pifſerunt āt iudicialia a cerimōialibꝰ in tribꝰ: in determīatōe: in figuratōe: in obẜuatōe. Et pͥmo .ſ. determinatione ſt̓ ī ſe iuſtificataqꝛ a deo ordinata. Ex ſcd̓o .ſ. obſeruatione: vt qꝛab hoībꝰ aſſumit̉: ſunt deſiderabilia ſuꝑ auꝝ: qꝛvalde vtilia reipublice. Ex tertio .ſ. figuratiōe ſūtdulciora ſuꝑ mel ⁊ fauū: qͣꝫtum ad expoſitōeꝫ mſticam ⁊ moralē. ¶ Primo differūt: qꝛ cerimonialia ordināt hoīem ad debitum cultū dei. Iudicalia at ordinant ad debitū ꝯuictū cū ꝓximo. Sꝫꝓ huiꝰ maiori declaratōe dicit. b. tho. pͥª 2ᵉ. q. ciiijar .i. ꝙ p̄ceptoꝝ cuiuſlꝫ legis: quedā hn̄t vim obligandi ex ipſo dictamine rōis: qꝛ .ſ. ipſa rō natrralis dictat hoc eē debitum fieri vel vitari: ⁊ hdicuntur p̄cepta moralia: eo ꝙ a rōe dicūtur mores humani. Alia v̓o p̄cepta ſunt q̄ non hn̄t vimobligandi ex dictamine rōnis: qꝛ in ſe ꝯſideratanon habent abſolutam rationem debiti vel indibiti: ſꝫ hn̄t v̓uꝫ obligādi ipſa īſtitutiōe dīna vl̓ himana ⁊ hiꝰ p̄cepta ſūt d̓t̓mīatōes moraliū p̄ceptorū. Et ſi determinent moralia ex inſtitōe dīna inhis ꝑ que hō ordinat̉ ad deum: talia dicūtur cerimonialia: ſi āt determināt moralia ī his q̄ ꝑtinētad ordinatōem hoīum ad inuicem: talia dicūturiudicialia. Et in his duobꝰ conſiſtit ratio iudicialium p̄ceptoꝝ: vt .ſ. non hēant vim obligādi ex ipſa naturali ratione ſed ex inſtitutōe: ⁊ per hoc diſferunt a moralibus. Scd̓o vt ꝑtineāt ad ordinatōem hoīum ad inuicem: ⁊ ſic differūt a cerimōialibus p̄ceptis: ꝑ hoc aūt dr̄unt iudicialia iſta a legibꝰ ⁊ ſtatutꝭ ciuitatū: qꝛ illa ſūt ex inſtitutōe dehec āt ex īſtitutōe hoīuꝫ. Et dn̄r iudicialia: n̄ ſolūꝑtinēt q̄ ad lites iudicioꝝ: ſꝫ ēt q̄cūqꝫ ꝑtinēt ad ordinatōem hoīum ad inuiceꝫ que ſubeſt ordinationi prīcipis alicuius ſeu officialis. ¶ Scd̓o diſferunt iudicialia a cerimonialibꝰ in figurationeqꝛ .ſ. cerimonialia figurabant pͥmo ⁊ per ſe: iudicialia āt ſecundario ⁊ ex ꝯn̄ti. Pro cuius declaretione dicit Tho. pͥª 2ᵉ. q. ciiij. arti. ij. ꝙ dupl̓r dicitaliqd̓ preceptuꝫ ſigurale. Uno mō pͥmo ⁊ ꝑ ſe: qꝛ.ſ. pͥncipaliter eſt inſtitutum ad aliquid figurādi⁊ hoc modo cerimonialia ſunt figuralia. Ad hocetiam ſunt inſtituta vt figurant aliquid pertinēsad cultum dei ⁊ ad myſteria chriſti. Alio mododicitur preceptum aliquod figurale: non pͥmo eper ſe ſed ex conſequenti: ⁊ hoc modo iudicialiſunt figuralia: non enim fuerunt prīcipaliter iſſtituta ad aliquid figuranduꝫ ſed ad ordinanda