Titulus. VI.

aūt ſunt modi conuerſorū .ſ. inchoatio vbi ſentiūtur blandimenta dulcedinis: meditatio vbi expiunt̉ certamina tentatiōis ⁊ terminatio tal̓ .ſ. ſtatꝰꝓbationis vbi habetur perfectio plenitudinis.Prius ergo dulcia ſuſcipiunt ꝯuerſi qui ꝯſolentur: poſtea amara quibus exercitentur ⁊ demuꝫſuauia quibus confirmentur. Nā ⁊ ſponſaꝫ virquiſqꝫ prius dulcibus biandimentis ſouet: quaꝫtn̄ ꝯiunctam aſperis increpationibꝰ ꝓbat: ꝓbatāſecure poſſidet. Un̄ in figuram plebs iſraheliticacum ad nuptias mentis ex egypto reuocaretura deo: quaſi arrarum vice pͥus accepit blandimēta ſignorum. Coniuncta aut .ſ. ꝑ legem acceptamꝓbationibus exercetur in heremo: probata ī terra ꝓmiſſionis virtutis plenitudine confirmatur.Sepe .n. conuerſi in ipſo adhuc pͥncipio ſue conuerſionis vel tranquillitatē ſue pacaciſſime carnis vel dona alia ſuſcipiunt: ⁊ poſt hoc duris tentationibus fatigantur: ꝗbus ſi in ipſo pͥncipio tāgerentur forte deficerent. Sepe .n. tam diutina ſt̓tentationum certamina: qͣꝫ longa fuerunt in īchoatione blandimenta. Sepe aūt magis datur in īchoatiōe dulcedinis: minꝰ aūt ī labore ꝓbatiōis ⁊aliqn̄ econuerſo. Plerūqꝫ ēt ex eo ꝙ conuerſusquiſqꝫ in inchoatione magnā gratie dulcedinem⁊ donia recipit: ꝯfirmatōem accepiſſe ꝑfectionisſe arbitratur: vn̄ ſit vt dum ſubita tentationis ꝓcella tangitur deſpectum ſe a deo ⁊ perditum arbitretur. Et hoc qꝛ ſuam ꝯditōem ⁊ ſtatum ignorat. Plerūqꝫ ēt conuerſus quiſqꝫ talibus tentationibus agitatur: qualibus an̄ conuerſionem nūqͣꝫ pulſatum ſe reminiſcit̉: ⁊ hoc non qꝛ hec eadeꝫtentationis radix deerat ſed qꝛ nō apparebat ml̓tis occupato. Iuxta ſummā vero certaminis: remuneratur quiſqꝫ plenitudine perfectionis ⁊ cōſolationis ẜm illud p̄s. Scd̓m multitudinem delorum meorum in corde ⁊cͣ. vn̄ chriſto poſttentationem acceſſerunt angeli ⁊ miniſtrabāt ei. ¶ Reſtat demum dura in morte tentatio. Conſiderat.n. conuerſus ⁊ ꝓbatus qꝛ oportet de oībus iudicari: ⁊ ſeuere etiam de cogitationibus minimisQuis .n. cōſiderare valeat qͣꝫta mala per momēta temporum ipſis inconſtantibus cogitationuꝫmotibus ꝑpetramus. Propter hoc Dauid timēsait. Nō ītres in iudicio cū ſeruo tuo. Et ꝗd faciēttabule: ſi tremunt colūne. Unde ⁊ chriſtus ſolutioni carnis appropinquans ⁊ membroꝝ ſuorumſpem ẜuans: factus in agonia certaminis ꝓlixiusorabat luce. xxij. Sed dei adiutorio conuerſus ⁊ꝓbatus tentatorem vincens: ad iubilum ſuperne patrie peruenit. Et de tentationibꝰ ī morte habes. sͣ. in p̄cedenti titulo. ¶ Tentat etiam diabolus in omni tempore vnius ⁊ eiuſdeꝫ oꝑationis:qꝛ in pͥncipio bone oꝑationis: in medio ⁊ in fine:vt declarat Grego. in. i. mora. Et in principio ꝗd ēbone actionis impugnat inſtigando mentem: vtſiniſtram intentōem in ipſa heat: vt .ſ. illam faciatnon ꝓpter deum: ſed ꝓpter ſui laudem vel aliuꝫ

mundanum reſpectū. Intentio aut pͥncipium psteſt dici operis: qꝛ finis ad quem reſpicit intentōmouet agentem ad oꝑandum. Et ad hoc facit qd̓dr̄ Tren. i. Facti ſunt hoſtes eius in capite .ſ. demones inſidias poſuerunt tentatis in capite .i. inpͥncipio operationis. Ꝙ ſi ei reſiſtitur intentōemfirmando in deum: tunc ponit inſidias in ꝓſecutione oꝑis: inducendo vel ad vanam leticiam vinimiam triſticiā ⁊ accidiaꝫ vel iracundiā: vl̓ omiſſionem alicuiꝰ debite circunſtantie in ipſo exercitio boni operis: elemoſyne .ſ. or̄onis: ieiunij correctionis ⁊ hiꝰ: vnd̓ p̄s. In via hac qua ambulabe.ſ. bonorum operum: abſconderunt laqueū .ſ. titationis mihi demones. Et ad hoc firmanduꝫ ponit ipſe Grego. figuram que habetur hiere. xli. videlicet ꝙ octoginta viri de ſilo ⁊ de ſamaria raſibarba ⁊ ſciſſis veſtibus: habentes ī māibꝰ thusmunera ad offerendum in templo ibant. Quibꝰobuiauit iſmahel filius nathanie incedens cumeis ⁊ lugens dixit. Uenite ad Godoliam dominiterre: quem .ſ. nabuchodonoſor prefecerat reliis iudeorum qui remanſerant in hieruſalem. Ecum veniſſet cum eis ad medium ciuitatis occidit omnes: decem exceptis qui dixerunt ne occidas nos ⁊ oſtendamus tibi theſauros frumenti⁊ mellis abſconditos in agro: quo dicto non ocdit. Significant hi exercentes ſe in actione decep̄ceptorum ⁊ octo beatitudinum. Componū enoctogenarius numerus ex decem octies multplicato. Barbam radere eſt ſibi virilitatem bonorum operū non aſcribere ſed deo. Ueſtes ſcindere eſt corpora abſtinentijs macerare. Thus ⁊n̄nera deferre: ē oratōem ⁊ alia pietatis oꝑa faceSed iſta agenda ī ꝓſecutione oꝑum ipſorum Iſmahel .i. diabolus occurrit inſtigās eos ad prequendum talia opera: ⁊ cōpaſſione quaſi voleos dirigere ad dn̄m terre .ſ. deū: ꝑ ꝓſecutōem ijſoꝝ bonoꝝ oꝑuꝫ: ad quā ſolicitat vt decipiat ſed īmedio ciuitatis occidit: dū ad aliquā indiſcretionem vel vicium mixtum aut defectuꝫ neceſſariealicuiꝰ circunſtantie inducti ꝑ qd̓ vita gratie priuantur. Decē vero euadunt hn̄tes theſauſconditos in agro cordis cū ꝓpoſito obẜdecem p̄ceptoꝝ mortē eternam euadunt. Ꝙ ſi vicere ⁊ decipere non poteſt ī ꝓſecutione: in fin̄ operis ponit inſidias: vt .ſ. inde hō ſuperbiat vel alid̓malum faciat. Et ad hoc facit illud Gen̄. iij. Lu īſidiaberis calcaneo eiꝰ .ſ. mulieris .i. aīe. Calcaneꝗē finis corꝑis ſignat finē oꝑis. ¶ §. IIII.Secundum principaleqd̓ eſt videndū circa tentationes diaboli eſt v̓arietas modoꝝ. Ponit aūt Ber. ſeptem genera tētationum: figurata ꝑ ſeptē capita draconis inſidiātis partui ml̓ierꝭ ſole amicta .i. eccleſie ſeu animevirtuoſe: vt habetur Apoca. xij. Et prima tentatio dr̄ importuna: qꝛ .ſ. diabolus continue et frequenter ad malum inſtigat infra vires tn̄ tentari