Titulus.VI.

iram vt deſpiciantur nobiles a ruſticis ⁊ hiꝰ. Sivero minuat deſpectōem indignam: ſic diminuitirā. Et hoc mō ꝗ penitent de iniurijs factis: ⁊ confitent̉ ⁊ humiliantur mitigant iram. Cat aūt iradelectatōem. Nā motus ire inſurgit ex aliqua illata iniuria contriſtante: cui quidē triſticie remedium adhibetur ꝑ vindictā: qͣꝫto aūt ꝯtra iuſticiāmaiorem: ꝑ delectatōem remediū adhibet̉ tantomaior delectatio cāt̉. Non .n. tollit̉ triſticia niſi ꝑdelectatōeꝫ vt ꝑ ſuū ꝯtrariū. Ad pn̄tiā āt vīdictedelectatio ſequit̉ ⁊ tāto maior qͣꝫto maior fuit triſticia. Si igit̉ vindicta fuerit pn̄s real̓r: cātur perfecta delectatio que total̓r excludit triſticiā ⁊ perhoc ꝗetat motū ire. Sed an̄qͣꝫ ſit pn̄s real̓r vindicta ſit iraſcenti pn̄s dupl̓r. Uno mō per ſpē. Nullus .n. iraſcit̉ niſi ſperans vindictā. Alio mō ꝑ cōtinuā cogitatōem. Unicuiqꝫ .n. ꝯcupīſcenti eſt delectabile imorari in cogitatōe eoꝝ que ꝯcupiſcitEt ꝓpter hoc imaginationes ſōniorū ſunt delectabiles: ⁊ iō cum iratꝰ multū cogitet de vindictain aīo ſuo ex hoc delectatur. ¶ Itē cāt ira feruorem. Quedā .n. īpetuoſitas eſt in motu ire: ⁊ qumotus ire non ē per modū retractōis cui ꝓporonat̉ frigus ſed magis ꝑ modū inſecutionis cuiꝓportionat̉ calor: ꝯſequenter fit motus ire cātiuus cuiuſdā feruorꝭ ſanguinis ⁊ ſpirituuꝫ circacor qd̓ eſt inſtrumentum paſſionis anime. Et exinde eſt ꝙ per magnam ꝑturbatōem cordis queeſt ī ira: maxime apparent ī iratis indicia quedāexterioribus membris. Feruor tn̄ qui calorē cōſequitur: alia rōne pertinet ad iraꝫ ⁊ alia ad amorem. Nam feruor amoris eſt cū quadā dulcedine ⁊ leuitate: eſt .n. in bonū amatum: ⁊ ideo aſſil̓atur calori aeris ⁊ ſanguinis: ꝓpter quod ſanguinei ſt̄ magis amatiui. Feruor aūt ire eſt cū amaritudine ad conſumandū: qꝛ tendit ad punitōemꝯtrarij. Un̄ aſſimilatur calori ignis ⁊ colere. Ittra inter ceteras paſſiones manifeſtius impeditvſum rōois. Item cum ira ſit cum rōne ⁊ impediat rōem: ex vtraqꝫ parte poteſt taciturnitateꝫ cauſare. Aliquando tamen ſequitur magis locutioſi non fuerit nimia Tho. prima 2ᵉ. q. xlvi. ⁊ ſequētibus.Notāduꝫ quod triplexeſt ira .ſ. diuinalis: virtualis: ⁊ criminalis. Irauinalis eſt illa quam dicit ſcriptura eſſe ī deo:eccleſia. xvi. Miſericordia .n. ⁊ ira cuꝫ illo eſt. Etp̄s. Iratus eſt furore dn̄s in ppl̓m ſuum. Fuerunt aliqui philoſophi: vt epicuri: qui dixeruntiram non eſſe in deo: hanc videlicet rōeꝫ aſſignātes: qꝛ non punit ſubito malos cū ſcelera perpetrant. Sed vt dicit Lactantius reprobans talemopinionem falſā: hoc facit ꝓpter ſuā immēſā clementiam ⁊ mīam erga hoīes ſciens eorū fragilitatem ⁊ cōpatiens eis: expectans eorū ꝯuerſiōeꝫ⁊ ex eo differens vltōem. Nam ſi cū hoīes peccātſubito vellet punire: pauciſſimi in mundo rema

nerent. Probari aūt poſſe ixam effe in deo: dicitnon ſolū ex ſcripturis ſanctis ſed etiam gentiliū.allegans plura dicta ſybillarū. Sybilla fuge ſceleratas religiones ⁊ viuo deo ſerui: ⁊ ab adulterio te abſtine ⁊ maſculi ꝑmixtiōe praua. Pro patria generatōem crea ⁊ ne occidas. His deus immortalis iraſcit̉ ꝗ hec agunt. refert Lactantiusli. de ira dei. Sed ſciendū ꝙ cum ſcriptura dic̄ deum iratū ⁊ iram eſſe in deo: loquitur per ſimilitudinem eorū que dicuntur de homine irato. Nōꝙ ꝓprie ira ſit in deo. Et ratio eſt: qꝛ ira ꝓprie eſtcum alteratione partis ſenſitiue. Eſt enim ira ẜnDamaſcenum accenſio ſanguinis circa cor. Deꝰaūt eſt īmutabilis ⁊ alterari non pōt. Et cū ſit purus ſpiritus: ⁊ nihil corporeum ſit in ſua deitate:nec ſanguinem nec cor habet: vnde ẜm paſſioneꝫpoſſit traſci. Sed cum homo iraſcitur contra aliquē alteratur in ꝑte ſenſitiua: ⁊ ſi poteſt minaturvel caſtigat: vel grauiter ledit eum contra quemiratus eſt. Et quia hoc eſt communiter effectusire: cum quis iſta facit erga aliqueꝫ dicimus illūiratum contra talem. Et qͣꝫtuꝫ ad iſtū effectū quprocedit ab ira: dicit ſcriptura deum aliquandoiratum: non ꝙ ſit in ea alteratio cum appetitu vīdicte que ꝓprie ē ira: ſed quia punit mala ⁊ iuſtiſime: vn̄ dr̄ de pe. di. iij. ꝓductior. Ira dei nonvt hoīs .i. concitati animi furor: ſed tranquilla iuſti ſupplicij ꝯſtitutio. ¶ Eſt autem ira dei triplexſeu dicere poſſumꝰ ꝙ deus tripl̓r iraſcitur .ſ. malis cōminādo: flagell̓ expurgādo: reprobos exterminādo. Locūt̓ ē dn̄s aliqn̄ ꝑ ꝓph̓as: ꝓmittēs⁊ aſſerens alicui populo ſe iratum contra ipſum⁊ mala illaturū. Et cum talis ppl̓us ſe correxit:penituit de peccatis: dn̄s reuocauit ſn̄iam ⁊ nō īmiſit illa mala. Nec tamen locutio fuit falſa: ꝙcōminatoria fuerat ⁊ ſub conditione .ſ. ſi ſe nonemendarent. Sicut patet de Niniue de qua dixerat dominus per Ionam prophetam. Adhucquadragīta dies ⁊ Niniue ſubuertetur Ioue. iij.Et cū audiſſent hoc niniuite penitentiā egeruntdicentes. Quis ſcit ſi forte ignoſcat deus ⁊ auertatur a furore ire ſue. Et ꝓpter penitentiam eorūreuocata eſt ſententia. vnde ⁊ Hiero. ſuper Oſee.xi. c. inquit. ſꝫ ꝯtinuo qui dixerat Sicut adamafaciam te: ⁊ ſicut ſeboīm ponam te: que due ciuitates ex vicinia ſodomoꝝ: parilis excidij traxerecōſortium. Conuerſum eſt inꝗt .ſ. dn̄s cor meumintra me: conturbata eſt anima mea: non faciamẜm iracundiā furorꝭ mei: nonne apparet ꝙ iccirco indignat̉ nobis dn̄s: vt nos indignationis ireſue conuertat: de pe. di. i. ſed ꝯtinuo. Et loquiturde populo iſrael cui dn̄s minabatur ſe extermīaturū ꝑꝑ peccata: ſicut illas duas ciuitates vicīasſodomis: ſed cum aliquando conuerſi ſunt ad penitentiam dn̄s ſuſpendit ſententiam. ¶ Scd̓o dr̄deus iratus: cum .ſ. flagellat ⁊ flagellando peccata expurgat reuertentibus ad penitentiam. Und̓dicebat Thobias ad dn̄m loquēs. Cuꝫ traſceris