Capitulum. II.

Et ẜm litteram exponitur ſic. Zelus .i. amor vehemens viri erga vxorem: ita vt non poſſit ſuſtinerecolloquiuꝫ alterius cū ea: timens amiſſionem delectationis plene in ea: ⁊ furor viri .ſ. ꝯtra adulteruꝫ: non parcet .ſ. a morte corporali adultero: etiaꝫſi lex non pūiat in die vindicte .i. qn̄ comp̄hendet̉cū adultera nec acquieſcet cuiuſqͣꝫ p̄cibus qn̄ ip̄moccidat. Spūaliter poteſt exponi de xp̄o: qui in iudicio reperiens animam adulteraſſe: nec penituiſſe: non parcet nec flectetur per precamina: vel munera: nec miſericordia in indicio vniuerſali vl̓ particulari..§. VII.Alius affectus amoris ēlanguorē facere. Nā qn̄ bonū amatū amanti ē abſens: tunc ex ſui abſentia: triſticiā cauſat: que triſticia ꝑ languorem ſignificat̉. Unde tulliꝰ ī. iij. de tuſculanis qōnibus dicit. Ꝙ maxīe triſticia egritudinem noīat: ⁊ ītenſū deſideriū de ꝯſecutōe amatihec. b. tho. pͥª 2ᵉ. q. xxviij. ¶ Ꝙ aūt triſticia de abſētia dilecti languorem aīe ſignificet: pꝫ ꝑ illd̓ qd̓ dicitur Can. ij. Fulcite me floribus: ſtipate me malisqꝛ amore langueo. Et ſubditur. Leua eius ſub capite meo: ⁊ dextera illius āplexabitur me. In ꝗbꝰverbis ſponſa amore infirmata tria facit.Prima querit remedia: ibi. Fulcite me floribus.Scd̓o on̄dit morbū: ibi. Amore lāgueo.Tertio īnuit ſeu agnoſcit bn̄ficiuꝫ: ibi. leua eiꝰ ⁊c̄.Quantū ad primū aīa querit remediū: ī hoc ꝙdicit. Fulcite me floribꝰ: ſtipate me malis. Petit .n.adiuuari oratōibus ſcōꝝ: que hic dicūtur floresarborū ⁊ muniri bonis oꝑbus eorū: ⁊ hoc eſt ſtipari malis .i. pomis. Uel ſic. Fulcite me floribꝰ .i. ꝯſolamini me exēplis bene īcipientiū: exempla ipſamihi proponēdo. Stipate me malis. roborate meexēplis ꝑfectorū: ipſa mihi nūciando. Uel ſic. Fulcite me floribus .i. virtutibꝰ īterioribꝰ: que ſūt initia bonorū operū: ſic̄ flores prīcipia fructuū. Et ſtipate me malis .i. nō ſolū verboꝝ folijs: ſed virtutūoꝑbus. Uel ſic. Fulcite me floribus .i. replete meſuffragijs ſcōrū. Canit eccl̓ia. Sācti tui florebuntſicut liliū. Et de virgīe glorioſa illud canit̉. Circūdabant eā flores roſarū .i. martyres. Stipate memalis .i. roborate me pn̄tia diuinarū perſonarum.Malū enī .i. tale pomū eſt rotūdū. Forma āt rotūda nō hꝫ prīcipiū nec finē in ip̄a figura: ⁊ iō aꝑte ſignat perſonas diuīas .i. patreꝫ ⁊ filiū ⁊ ſpiritūſanctū: tanqͣꝫ tria mala ſeu poma: q̄ prīcipiū nō hn̄t neqꝫ fineꝫ. Solus .n. deus eſt ꝗ pōt aīaꝫ replere: ⁊ ſicſtipare ſeu roborare qd̓ a nullo moueat. Scd̓o on̄dit ſponſa ſponſo ſuo morbū cū ait. qꝛ amore langueo. Qd̓ ītelligit̉ ẜm glo. interli. i. amore ſuperneviſiōis deficio. Iuxta illud p̄s. Deficit caro mea etcor meuꝫ d̓s cordis mei ⁊cͣ. Uel ẜm glo. collatur.Amore lāgueo .i. defectum ī amore tꝑaliuꝫ ſuſtīeoUn .n. ad amorem xp̄i veri ſpōſi ſe ſpōſa accendit:tanto ad amorem tꝑaliū langueſcit: vt .ſ. ei vileſcātIuxta illud apoſtoli. Oīa arbitratꝰ ſuꝫ vt ſtercoraꝫ

vt xp̄m lucrifaciā. Sicut enī lāguens nō hꝫ delectationem ī cibis ſolitā: ſed faſtidiū ⁊ abhominationem: ita ꝑfectus xp̄i amator faſtidit iſta tp̄alia: ⁊ circa ea cū tedio occupat̉. Tertio mō expōit ſic. Amore langueo .i. amore eiꝰ penas carnis ſuſtineo. ¶Quāto .n. ꝗs plus amat ſpōſuꝫ: tāto plus carnemdomat: vt .ſ. ſatiſfacit offēſis ꝯtra eum cōmiſſis: etpleniꝰ ſpiritū poſſit ei vacare. Ac ēt vt ei magīs cōformet: ꝗ paſſus ē ꝓ nobis penas innumeras. Lāguet ergo anima ī d̓fectū peccati .i: dolet eo ꝙ dilectuꝫ offēdit. Scd̓o in affectu boni: eo ꝙ qͣꝫtum vellet ꝓ d̓licto pati: n̄ ſufficit. Tertio in affectu d̓i: eo ꝙdiffertur beatitudo quā appetit. ¶ Tertio pͥncipaliter recognoſcit beneficium ibi leua eiꝰ ⁊cͣ. Ubi beneficium gr̄e in pn̄ti innuit cum dicit: leua eiꝰ ⁊cͣ.Et beneficium glorie in futurum: cum ſubdit.Et dextera illius ⁊cͣ. Per leuā .n. ſponſi vita p̄ſensdeſignatur: ⁊ ꝑ dexterā vita eterna: q̄ ꝑfectior ē: ſic̄dextera perfectior eſt ſiniſtra: per caput aūt ſponſimēs q̄ anime pͥncipat̉: aſſumitur. Sed leua ſponſidicitur eē ſub capite ſponſe: qꝛ vitam tp̄alem ſubmēte ſua ſēꝑ pōit .i. ſub rōe: vt ip̄am vitā dirigatcūdū naturam rōnis nec aliꝗd tp̄ale ei p̄pōat. Detera aūt ſpōſi amplexat̉ ſponſam qꝛ vitam eternāomnibꝰ modis āplexari ꝯcupiſcit. Et ſicut qd̓ amplexatur firmiter tenet̉: ita ip̄aꝫ vitā ſuꝑnā immiſſibiliter cōſequit̉ ⁊ ſpōſo fruitur. Uel leua eius ſignat vitā actiuā: ⁊ dextera ꝯtēplatiuā. Sed actiuāportet ſemꝑ tenere ſub capite .i. exercere ſe in actiua: nō totaliter ꝓut occupatio trahit: ſꝫ ẜm. regulārōnis. Cōtēplatiua vero: qꝛ optimā ꝑtem elegit.nō auferet̉: ſꝫ ꝑficitur ī alia vita: iō ipſa fruendūnō reſtrīgendū. vel leua eius .i. iuſticiā ſeueritatisquā ſponſus aliqn̄ ponit ſub capite ſponſi: vt eamexcitet a ſōno pigritie cū flagellis ⁊ minis. Dextera vero eius miſericordie ⁊ benignitatis: qͣ aīamconuerſam multa ſpe ⁊ fiducia confortat. ¶ Notandū etiā ꝙ cum beneficium gratie inſinnet̉: ibi.Leua eiꝰ ⁊cͣ. Sicut leua aliꝗs v̓titur ꝑꝑ tria ſic dominꝰ gratia ſua tripliciter aīaꝫ ſponſā iuuat. Naꝫprīo leua ſupponitur lapſo: vt erigat̉. Et ſic dicit̉ leua quaſi leſo valens. Sic d̓us leua gratie lapſoserigit p̄s. Cum ceciderit non collidet̉ qꝛ dn̄s ſupponit manum ſuam. Scd̓o leua ſupponitur iuſtoactiuo: vt in labore ſuſtentetur. Et ſic dicitur leuaquaſi leuans vadentes Eze. iij. Abij amarus īdignatione ſpūs mei: manus enim dn̄i erat mecumconfortans me. Tertio leua ſupponitur iuſto d̓uoto ⁊ contemplatiuo: vt in contemplatione eternoꝝquieſcat. Et ſic dicitur leua quaſi vacantibꝰ letaIſa. xlix. In vmbra manus ſue ꝓtexit me. Cū aūtdicit dextera eius ⁊cͣ. beneficiū glorie ſignat: vt ditū ē. Nā ſic̄ d̓xtera ſpāliter tria facit .ſ. attrahit:ſgit: ⁊ vnit. Sic ſpiritualiter gl̓ia dextere dei. Pmo .n. attrahit per cognitionē p̄s. dextera dominifecit v̓tutē: d̓xtera domini exaltauit me. Secūdoſtringit per fruitionem p̄s. Adheſit aīa mea pꝰ te:⁊ merito: quia me ſuſcepit dextera tua. Tertio con