Capitulum.V.

propter hoc Razias vir venerabilis ⁊ magne opinionis in populo iſrahel: ne captus illuderet̉ abinimicis: proiecit ſe ex feneſtra inter turbas: inteſtina que egrediebant̉ de corꝑe eius ꝓijciens ſuꝑeos: vt habet̉. ij. Machab. iiij. Ipſi ſiquidē demones ptātem nō hn̄t torquēdi aīas purgandas ſic̄aīas damnatas: cū fuerint in pn̄ti eoꝝ victores: ſꝫaſſiſtentes an̄ eas irrident ⁊ inſultant eis de ſuꝑplicijs ſuis: ẜm tho. in. iiij. Pie tn̄ creditur ꝙ ⁊ angeli boni aliqn̄ viſitant eas ⁊ confortent. Unde le ꝙgitur de quodam: qui diu īfirmus iacuerat: ꝙ attediatus ſuꝑ hoc pluries dn̄ꝫ rogauerat vt eū deſeculo euocaret: cui angelus dei apparens: ex ꝑtedei ſibi optionem dedit: vt eligeret alterum horūaūt tūc mori ⁊ per diē integra in purgatorio manere: aūt per aliquos adhuc ī infirmitate perſeuerante: poſtmodū moriens ad celum ſubito euolaret. Qui eligit tūc mori conſiderans diem vnā cito tranſituram. Quo facto cū aīa illa iam ꝑ horaꝫin purgatorio ꝑſtitiſſet: vltra penas acerbiſſimasalias a demonijs illuſus: apparuit ei angelus dn̄idicens ſe illum eſſe qui ei dederat optionem in ſecula cōſtituto. At ille rn̄dit. Hoc eſſe nō poteſt: qꝛangelus mentiri non nouit. Sed ille mihi dixit tātum per integram diē in purgatorio manſurum ⁊ego iam hic fui per multos annos afflictus acerrime. Cui angelus. Cōfortare inquit ⁊ viriliter agenoueris enim ꝙ ex. xxiiij. horis vnam tantum hicexpleſti: ⁊ tibi reſtant adhuc. xxiij. alie. At ille. Rogote vt ſupplices pro me domino deo: ne reſpiciat ad inſipientiam meam quia hoc ex gratia poſtulaui. Calia enim ⁊ tam acerba expertus ſum: ꝙparatus ſum ad omnem infirmitatem: ⁊ pro quātocūqꝫ tempore pro nomine eius patienter ferre:ſi hinc placet ſibi me educere. Qui exauditus advotum reuiuiſcens: letanter oīa ſufferebat: recōlens eorum que ſuſtinuerat. Demuꝫ poſt aliqd̓ tēpus ad chriſtū feliciter migrauit. ¶ Tertia ē ignismaterialis cruciatio. Quāuis enim ignobilius n̄nobilius: nec conſequenter corpus in ſpitamen ille ignis purgatorius: non naturaliter: ſed vt inſtrumentuꝫ diuine iuſticie agit ī animas: detinendo eas ⁊ affligendo: modo a nobis īperceptibili. Unde Auguſtinus. Hic ignis: ⁊ ſi nōſit eternus: miro tamen modo eſt grauis: excellitenim omnem penam quā vnquā aliquis expertꝰeſt in hac vita. de pe. di. vij. §. vlt. Adeo enī eſt grauis: ꝙ ignis quo vtimur reſpectu illius reputat̉vt ignis pictus. Et dicitur non eſſe eternus: nonquidem quātū ad ſubſtantiā: ſed quantū ad officium: vt dicit. b. Tho. in. iiij. Quia ignis ille non hbet purgare electos: niſi vſqꝫ in diem iudicij: pemanet tamen poſtea: quia idem eſt in ſubſtātia cūigne inferni. Unde Grego. dicit. Sub eodeꝫ ignepalea fumigat: ⁊ aurum rutilat. Super hoc etiamhabetur exemplum in legendis ſanctorum: d̓ cōmnemoratione defunctorum. De illo .ſ. ſcholari deſūcto: qui apparens doctori ſuo narrans grauita

tem penarum alterius vite: ⁊ in ſignum huiꝰ ſuꝑpalmā manus guttam ſudoris eius īpoſuit: ꝗ ſubito ꝑforauit manū eius cū dolore intēſiſſimo ⁊c̄.ibi vide. ¶ Quarta afflictio eſt conſideratio negligentie ſuorum amicorum ⁊ propinquorum ad eiſubuenienduꝫ: propter qd̓ clamat illud Iob. xix.Miſeremini mei: miſeremini mei. ſaltē vos amici mei: quia manus domini tetigit me. Si ꝗs enīin grauibus doloribus eſſet cōſtitutus: nec ſe poſſet iuuare: videret autem ſuos amicos ⁊ propinquos eū deſerere: cū tamen multipliciter poſſenteum ſubleuare: nōne magnā amaritudinem īdecōciperet de eoruꝫ īhūanitate. Tales ſūt aīe ī purgatorio qm̄ ſe iuuare non poſſūt: ſed expectāt ſubleuari a ſuis: quos in ſeculo dimiſerunt: ſed cumnon ſentiant eorū iuuamen: nō paruā cauſam habent doloris ⁊ precipue cum multum laborauerint ⁊ multarum penarū ſe debitores fecerīt peccando: vt illis bona dimitterent. Et tanta eſt crudelitas horū: ꝙ etiā que pauperibus legaueruntdiu differant adimplere. Sed tales ẜꝫ ꝙ habetur.xiij. q. ij. Qui oblationes. vt necatores aīarum d̓bent excōicari. Exemplū quere in legendis d̓ milite: qui intrans iuſtum bellū: diſpoſuit de ſuo eqͦ:vt ī caſu mortis cognatꝰ eius preciū pauꝑibus daret ⁊c̄. ibi vide..§. II.uantum ad ſecundūprincipale: nota ꝙ cauſa quare itur ad purgatorium eſt peccatum: cum quo ꝗs moritur. Sed ⁊ tale quod non tollit gratiam: ⁊ hoc notatur cū dicit̉per aquam .ſ. trāſiuimus. Aqua enim ſignat ⁊ culpam ⁊ gratiam. Nec eſt inconueniens vnam ⁊ eādem rem ſignificare diuerſa ⁊ ſibi contraria: propter varias eius proprietates: hoc enim frequentreperitur ī ſcriptura ſacra ẜm grego. in mora. Nāleo ſignificat ⁊ xp̄m ⁊ diabolum. xp̄m propter eiꝰdignitatem: diabolum propter eius crudelitatemSic ⁊ aquā ſignat qn̄qꝫ culpā propter eiꝰ molliciēfluxibilitatē ⁊ frigiditatē. Qn̄qꝫ gratiā propter eiꝰpurificationem ⁊ refrigerationem: quod totuꝫ ſaluator noſter oſtendit: cū dixit ſamaritane. Qui biberit ex hac aqua .ſ. cupiditatis: ſitiet iterum: ꝗ aūtbiberit ex aqua quā ego dabo ei .ſ. gratia non ſitiet in eternuꝫ Io. iiij. Eſt igitur quadruplex aquacupiditatis: per quam tranſeuntes de hoc mūdoanime: cū aqua gratie opꝫ ꝙ tranſeāt ꝑ igneꝫ purgatorij: vbi frigiditatē illā dimittant.Et prima eſt cupiditas temporalitatis.Secunda eſt cupiditas familiaritatis.Tertia eſt cupiditas ſenſualitatis.Quarta eſt neglecte penalitatis.Prima igitur cauſa qua itur ad purgatorium:eſt cupiditas .i. inordinatus affectus: quem quishabet ad temporalia: vt diuitias: honores: potentias: ⁊ hmōi: ita tamen ꝙ ſemper preponatur oībꝰtalibus amor dei. Cum .n. ꝗs nimis ſolicitat̉ adipſa acquirenda: nimis timet circa ipſa amittēda