Titulus III.
ꝙ rote ambulabant vel eleuabantur cum animalibus. Quocunqꝫ ibat ſpūs ⁊ rote piter eleuabant̉ſequentes eum. Quo enim ſpiritus legentis tēditilluc ⁊ diuina eloquia eleuantur. Legentis enimſpiritus ſiquid in eis ſcire morale aūt hyſtoricumquerit: ſenſus hunc moralis hyſtorie ſequitur.Si quid typicum mox figurata locutio cognoſcit̉Si quid cōtemplatiuum ſtatīm rote quaſi pēnasaccipiunt. Cum euntibus ibant cum ſtantibus ſtabant: ⁊ cum eleuatis a terra pariter eleuabantur.Uadunt cum euntibus: qꝛ eos ꝗ ſe ad vtilitatemproximi extendunt: ſacra eloquia dictorum ſuoꝝpaſſus in eius itinere diſponunt. Stant rote cumſtantibus animalibus: qꝛ eos qui fortes ſunt infide: vt aduerſis cunctis reſiſtant: ⁊ contradicētesreuincant: rectitudinem ſuam ſacra eloquia confirmant. Cum eleuatis eleuā: qꝛ in quantum quiſqꝫ ad alta contemplationis ⁊ perfectōnis profecerit: tantuꝫ ei ſacra eloquia de altioribus loquunt̉Spiritus vite erat in rotis: qꝛ .ſ. dilectionem dei ⁊proximi capimus in eloquijs diuinis: que vita eſtanime. Et ſimilitudo ſuper capita animalium firmamenti: quaſi aſpectus criſtalli horribilis. Noīefirmamenti pōt intelligi angelica natura: que creata eſt cum libero arbitrio flexibili ad bonum ⁊ malum. Quibuſdam autem ex eis labentibus alij ꝯfirmati ſunt: ita vt iam fluere non poſſint: ⁊ ideo ſiHorribilis dicitur iſte criſtallus: qꝛ nobis pauende ſunt angelice poteſtates ⁊ ſuper capita animalum extentum dicitur: qꝛ ſupra intellectum noſtrūſunt perfectio ⁊ gloria earum. Sub firmamentoautem penne eorum recte alterius ad alterum.)Tunc penne animalium recte ſunt alterius ad alterum: quando bonuꝫ quod quis hꝫ proximo ſtudet cōmunicare: ſubſtantiam videlicet temporalēvel doctrinam ⁊ huiuſmodi. Et audiebam ſonumalarum quaſi ſonum aquarum multarum. Quiaſcꝫ ille virtutum ſonus: qui in aures dei prius expaucis ſanctis: incarnato dn̄o factus eſt: poſtea diffuſa predicatione de xp̄o per orbem ex aquis multis .i. ex populis innumeris conuerſis multiplicatus eſt. Quaſi ſonum ſublimis dei. Quia vꝫ ip̄e deus implet mentes ſanctorum ⁊ cordibus eoꝝ amorem infundit. Ipſe ex amantibus cordibus ſuſcipit precem. Uel qꝛ laudem dei quā prius pauci ſācti poſtea multi conuerſi in mundo predicauerūt.Demū in celo vniti: cuꝫ capite ſuo xp̄o ſine fine plene laudabunt. Et cum ambularent quaſi ſonꝰ eratmultitudinis vt ſonitus caſtrorum. Animalia ambulant: cum ſancti predicando ⁊ ad idem trahēdodiſcurrunt. Et qꝛ quos cōuertunt ī laudem cōditoris: ſimul exurgūt ſit quaſi ſonus multitudinisEt qꝛ in predicatione eadē bellū contra demonesconuerſi aſſumunt: iō dicitur quaſi ſonitus caſtrorum. Caſtra enim multitudines exercitus dicunt̉Et cuꝫ fieret vox ſuper firmamentū quod erat ſu
per capita eorum: ſtabant ⁊ ſubmittebāt alas ſuasQꝛ vꝫ ſanctorum mentes cum creatoris ſui potentiam intenta cōtemplatione conſiderant: vileſcunteorum animo virtutes quas habent. Et hoc ē ſubmittere alas que virtutes ſignant. Uel etiam cumconſiderant iudicia dei que conſideratio vox dicitur ſuper firmamentum: timent ⁊ ſe hūiliant quātūcūqꝫ ſancti ſint. Et ſuper firmamentum īminēscapiti eorum: quaſi aſpectus lapidis ſaphiri ſimilitudo throni. Thronus deſignat angelos ſup̄mosſicut firmamentum inferiores. Saphirus qui hꝫcaloreꝫ aereum: ſignat dignitatem ⁊ ꝑfectionē maiorem ſuperiorum angeloꝝ. Et ſuper thronū quaſi aſpectus hominis deſuper. Quia vꝫ ſuper angelos etiam ſupremos eleuatus eſt homo ieſus chriſtus deus noſter. Et vidi quaſi ſpecieꝫ electri .ſ. illūhominem ſuper thronum: qꝛ vꝫ vtraqꝫ natura diuina ⁊ humana in chriſto eſt vt ſupra expoſitum ēde electro. Uelut aſpectus ignis intrinſecus ꝑ circuitum eius a lūbis ⁊ deſuper. Et a lūbis vſqꝫ deorſum: quaſi ſpeciem ignis ſplendentis in circūtu: qꝛ .ſ. ante incarnationem que in lumbis d̓ſigrtur: vnigeniti dei ſola iudea intra ſe ardoreꝫ amoris eius habuit. Sed poſt incarnationē eius ignisreſplenduit: qꝛ vniuerſo mundo gentibus claritateꝫ ſpirituſſancti effudit. Uel etiā angelos ad amorem ſuum per diuinitatem tenuit ⁊ homines adſancti ardoris ſui deſiderium ex hūanitate reuo.§. xx.cauit: hec oīa Greg.Quantum ad tertium.principale: quod notatur in auctoritate apl̓i: dicoꝙ demonſtratur: ſpeculatio ſeu viſio clara ⁊ eſſentialis: vnde dicit. Tunc aūt facie ad faciē .ſ. videbimus deum in alia vita. Ubi ſciendū ſcd̓m. b. The.ſuper epl̓as pauli. i. ad Corin. xiij. Super hoc verbo: ꝙ deus ſcd̓m ꝙ deus non hꝫ faciem. Et idecum hic dicitur facie ad faciem methaphorica locutio eſt. Dicimur enim tunc videre aliquem ſcd̓ꝫfaciem: cum videmus perſonam ſicuti eſt: hoc aūtvult dicere apoſtolus cū ait. Uidebimus in patriafacie .i. videbimus dei eſſentiam. i. Ioh. iij. Uidebimus cum ſicuti eſt. Huiuſmodi auteꝫ viſio in copore mortali haberi non poteſt. Unde moyſi hocpoſtulanti dixit dn̄s. Uidebis poſteriora mea: faciem autem meam videre non poteris Exo. xxxiij.Uidere perſonam ex parte dorſi: eſt videre ipſamimperfecte: puta ꝙ ſit nature rationalis: ꝙ ſit vnviuens magnus ⁊ huiuſmodi. Sed quis vel qualis ſit cognoſci non poteſt: niſi videndo faciēdeus videri poteſt hic: quaſi ex parte poſteriocognoſcere poſſumus ratione vel fide deum vnūeſſe rationabilem viuentem ⁊ immenſū: ſed non ſecuti eſt in eſſentia ſua. Et ſi moyſes pure aliquando vidit diuinam eſſentiam in corpore conſtitifuit viſio illa quaſi momentanea per modumſionis tranſeuntis: ⁊ non duratiua per modu: habitus permanentis: ſicut eſt viſio facialis patrie.