Sermo
poſteriorū ſunt cauſa. Itē quanto aliqͥd īnaturalibꝰ magis eſt actiuū magis eſt influxiuū Un̄ videmꝰ ad ſenſum ꝙ illud qd̓actu calefacit et actu ſuo illumīat. ita qd̓maiꝰ eſt magis et qd̓ maximū maxime. q̄re neceſſario eſt ponendū ꝙ a cauſa ſimpliciter prima eſt om̄e bonū. Cum igituraltiſſimū fides ſit donum omniū diuinoꝝdonoꝝ principiū a deo eſt ponendū propter qd̓ eſt etiā donum maxime ꝟtuoſumUn̄ in verbo p̄miſſo ſubtiliter indagatofides deſcribit nobis Primo vt v̓bū virtuoſum Scd̓o vt donū operoſum Tercōvt donū glorioſū Nā ꝟtuoſum deicit aduerſariū. qꝛ operoſum agit bonū ſꝫ victorioſum ſiue glorioſum obtinet regnū Deſcribitur ergo primo vt donū virtuoſumdiſcernēs ſibi ꝯtrarium cū d̓r. Sancti ꝑ fidem vicerunt regna obturaue. ⁊c̄. Scd̓odeſcribitur vt bonū operoſum agens bonum. cū additur operati ſunt iuſticiā Tercio vt donū victorioſum. cū ſubdit̉. adeti ſunt repromiſſiōes. Vnde igitur ſit advnum dicere et qꝛ hec om̄ia fiūt in fide d̓ſola fide agendum eſt inſermone ¶ BEſt igit̉ notandū hic. et circa diſtinctionem dicendū. ꝙ fides eſt primo intellectꝰillumīatiua. Scd̓o eſt affectus purgatīaTercio v̓o effectꝰ fortificatīa Quid iſtismelius; qͥd nature fructuoſiꝰ; Om̄is em̄aīe potentia vel ſpectat ad cognitiuamvel ad amatiuā vel ad operatiuā Ergodum fidei opus eſt illumīare intelligere īflamare vel purgare affectū. et fortificare effectum eiꝰ et ꝑficere vniuerſam interioris hom̄is operationē Dicamus ergoꝙ fides eſt aīe illumīatiua quantū ad potentiā cognitiuā Eſt em̄ fides diuinus radius anīam illuſtrans. ꝓpterea em̄ fidesanimā diſponit ad lumen ſua ꝟtute eo ꝙaīam ſue virtuti inherere ſtabiliter facit.Nam certū eſt ꝙ qn̄cunqꝫ aliqua virtusque influitur ab aliquo agente ſuꝑ aliqd̓inqͥetum. operatione nō ꝑtingit ad debitum finē. Exemplū accipe in radio ſolis
deſcendente ſuꝑ aquā currentē non quieſcentem ſicut patet in flumīe in quo quiaradius nō figitur qͥete. actio eius caret fine debito ꝙ eſt aquā illā calefacere ⁊ ſubtilare et ex ea ꝑtes ſubtilatas ſibi attrahere. et eas in vaporē vertere et ſurſumin aerē eleuare Ex quo ꝯſtat verū eſſe ꝙquies aīe diſponit ad illumīationē Undephūs dic̄. vij. phiſicoꝝ. ẜm tranſlationementatoris. ꝙ homo fit ſapiens et intelligens cum aīa quieſcit. cūqꝫ igitur fidesaīam in deo ſtabilitā eam in ipſo q̇etet. ꝑꝯſequens ip̄am diſponit ad eternam illuminationē. Et hec ē ratio quare hereticiſpūaliter ſunt ceci. nec a deo merentur illumiuari. qꝛ nec ſtabiliter credūt. nec vnqꝫ in aliqua fide quieſcunt. ſed nunc vnūnunc aliud credunt ſeqꝫ ab vno oppoſito in aliud vertunt. Itē quanto aliquodagens plus inuenit ī aliquo obiecto de ſimilitudine ſua tanto agit in ip̄o maioreefficatia. Exemplū hic accipe. plus enimpercipit de natura lucidatis tabula deaurata qͣꝫ deargentata. et hec qͣꝫ de albataet plus dealbata qͣꝫ lignea. Quibus ſi radius ſolaris incidat eodem tꝑe. per om̄snon equales generat ſplendores ſuꝑ deauratam et ſuper aliquā aliā ꝓpter maiorem ſimilitudinē quā habet ad ip̄m. etidem iudiciū eſt de om̄ibꝰ alijs. Cū ergolux fidei maxime aſſimiletur vere luci. adſuſceptionē illius ſummi lumīs maxime ītellectum diſponit et ſimilē eum vere luci pro poſſe efficit. Exemplū hoꝝ habet̉ad ſenſum Nam lux ſolaris dum ſuꝑ oīamundi corpora deſcendit in illo corꝑe efficatius agit et maius lumen illi imprimitvbi plus de ſua ſimilitudine inuenit Unde maiorem ſplendorem generat ſuperaquam qͣꝫ ſuper terram et maiorē in aereqꝫ in aqua Eſt igitur tercia ratio. qꝛ ſemper modificantur finales perfectiōes ẜmꝙ exigunt preambule diſpoſitiones. Etad hoc habetur exemplum in arte et ī natura. In arte exemplum eſt in medicina