Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

Viij

et damnatus interijt Magnus phūs Seneca fuit et magiſter neronis qui munusab imꝑatore accepit vt ſaltē electa morte moriliceret eligere ſibi mortem coegitet ideo Seneca dictus fuit. qꝛ ſe ip̄m necauit de morte qua moreretur elegit QQuisachitofele conſiliario ſapientior fuit. tamen laqueo ſe ſuſpendit. ergo non curanda eſt hec ſapīa que ad tam malos finesadducit D Tercō quidā ſunt quigloriant̉ in rerū opulentia pſal. In multitudine diuitiarū gloriantur. ſed hoc vaniſſimū. quid ꝓfuit diuiti epuloni qui totdiuitias habuit niſi in infernū deſcendit Quid ꝓfuit neroni qui piſcabatur retibus aureis niſi quod in infernū vt dicitſeneca in tragedijs. in auro lique facto etferuido penas luit. et liquefacta metallaque in mundo dilexit nunc verſatur balneis. et ſic a quodā in inferno viſus. quidſalomoni ꝓfuit aurū velut auricalcū.et argentū quaſi plumbū congregauit etomnia filio tam ſtulto dereliquit. qui omnia ſua perdidit. Et ꝓpterea d̓r. inſupernon gloriet̉ diues in diuitijs ſuis EQuarto ſunt quidā exteriori ī apparētiagloriātes ſicut ī nobilitate generis O ſecix. Gloria eoꝝ a partu et conceptu. ſed ſiattenderēt ab vno deo ſumus. ab vnohomine omnes deſcendimus. vno modocōcipimur. cōſimili naſcimur. et modo cōſimili morimur. dicerent nihil aliud eſt nobilitas mūdana qͣꝫ hominū quedam vite fama et in exterioribꝰ ſibi plaudens obſeruantia. Nonne videmus homines prius viles et pauperes factos poſtea diuites fieri milites vtditantur poſtea filij militū et heredes Quid ei nobilitatis addit̉. cum enſe militari cingiturNunquid non ſaul boues. et dauid ouescuſtodiebant qn̄ ad regnū electi ſunt Itēquidam gloriantur in pulcritudine carniſſiue in veſtitu corꝑis ſed per capillos capitis abſolon ſuſpenſus interijt. in quibꝰmaxime gloria eiꝰ fuit d̓r Eccī. xj. In ve

ſtitu ne glorieris Nūquid pulcritudo veſtis tua pulcritudo eſt. vel veſtem et ſiceletur tua tibi d̓trahit̉ turpitudo. poteſtem̄ fieri vt plumbū credat̉ eſſe argentumet auricalcū putet̉ eſſe aurum. ſed plumbum ſemper eſt plumbū. auricalcū quoqꝫ ſemꝑ auricalcū permanet. FNota ergo ad omnia ſupradic a. hecmundana gloria eſt vilis et fetida. eſt fragilis ſiue vana. eſt caduca et falſa. eſt obꝓbrioſa et miſera Dico hec gloria vana ſiue mundana. eſt vilis et deteſtandaet ſi non mundo tamen deo. vnde dicit̉. .j.Macha. ij. Gloria viri peccatoris ſtercus et vermis ē. hodie extollit̉ et crasinuenietur. Quid ſtercore fetidius. quidverme vilius. Secūdo hec mūdana gloria eſt vana fragilis ſimilis fumo qui inprincipio aliquid videtur. ſed quāto plꝰaſcendit tanto plus defecit. donec penitꝰeuaneſcat. quid rore pulcrius. quid niuealbius ſed quātumlibet pulcra tacta ſolisradio euaneſcunt. vnde mundana gloriaeſt gloria flori comꝑata qui valde pulcer et odorifer ſit. ad modicum ventumſi ſit peſtilens euaneſcit et odorem et pulcritudinē ſuam perdit Et hoc habet̉ Iſa.xl. Omnis caro fenū et omnis gloria qͣſiflos feni Iob. xiiij. Homo natus de muliere breui viuens temꝑe replet̉ multis miſerijs. qui quaſi flos egredit̉ et cōterit̉. etnunqͣꝫ in eodem ſtatu permanet Exponehec ſingula verba. qꝛ in alijs ſermonibus diligenter ſunt etiam expoſita. Tercio mundana gloria eſt falſa quia qd̓ promittit homini non obſeruat. et tunc maxime deficit qn̄ homo potiſſimū eius indigeret ſicut in morte et tunc maxime ſe inuenit a mundana gloria derelictū pͣs. Netimueris cum factꝰ diues fuerit homo ⁊cͣ.Malus amicus eſt qui in vita aſſiſtir etin morte deficit Quarto humana gloriaeſt ignominioſa vn̄ d̓r Oſee. iiij. Gloriāeorum in ignomiā cōmutabo Et Apl̓usad Phil̓. iij. dic̄. Multi ambulant quos