Sermo

nomen ipſius non ponitur. quia tales delibro vite delentur. Sed dn̄s iuſſit vt eūlapidibus obrueret turba. quia in die indicij talium ꝯdemnatio ab om̄ibꝰ eſt ſanctis approbanda.¶ De ſancto Auguſtino Ser. xxxv.Nuocaui et uenit inme ſpūs ſapientie Sap̄. vij. Scribit̉ Iacobi. j. Qui indiget ſapientia poſtulet adeo qui dat oībus affluenter et nō improperat. Qui em̄ aliquo indiget qd̓ poteſthabere ſi petat. negligencie poſſet arguiſi a donatore illud non petat vel poſtuletNon res eſt petenda ab eo qͥ non habetſed qui poſſidet Nunqͥd a ficū vue petēde vel ficus a vite Cū igit̉ omīs ſapiētiaſit a deo vt habetur Ecc̄. j. et ipſe ſit ſumme largus omnibꝰ eam dare paratus. abeo ſolo ſapientia ab omībus eſt petendaQd̓ beatus Auguſtinꝰ dum cognouit ſapiēs eſſe appecijt. ſapientiā a domino poſtulauit. et poſtqͣꝫ poſtulauit accepit. Un̄bene dicit. Inuocaui et ve. ⁊cͣ. ¶ AEſt igitur notandū ꝙ beatꝰ Auguſtinushabuit in ſe ſapientiā omniū antiquorūpatrū et ſanctoꝝ. habuit em̄ ſapientiā etiam angeloꝝ que ꝯſiſtit in mīſtrando Sapientiā patriarchaꝝ que eſt ſimilis ſapiētie viatoꝝ. Sapientiā ꝓphetaꝝ quoꝝ ēprouidere futura et populis nūciare Sapientiā apl̓orum que ſimilitudinē habuitmercatoꝝ Sapientiā martiꝝ que eſt ſic̄ſapientia pugnatoꝝ Sapientiā ꝯfeſſorūſiue potius ſanctoꝝ doctoꝝ Sapientiamꝟginum que ꝯſiſtit in fugiendo oīa malaque poſſunt eſſe occaſio peccati Primoergo dicamꝰ ꝙ Auguſtinꝰ habuit ſapientiam angeloꝝ que conſiſtit in mīſtrandoom̄es em̄ ſunt ſpūs āmīſtratorij. ſicut adEbreos .j. d̓r Dicit̉ autē ille ſapiēs mīſterqͥ voluntatē dn̄i prudenter intelligit fideliter complet et perficit. et qͥ dn̄m quādoiratus eſt placare nouit. Tales fuerūtangeli in principio ſue ꝯuerſiōis ad deū qn̄

malis ſuꝑbientibus angelis et ideo de celo ruentibus. ſancti angeli dum voluntatem dn̄i aduerterūt ad deūfideliter ꝯuerfi. eius iram ſuo obſequio humiliplacuerunt Scriptū eſt em̄ Prouer. ij. Ubi ſuꝑbia ibi ⁊ ꝯtumelia hoc quantū ad angelos malos Sed vbi humilitas ibi et ſapientia et hoc ꝓpter bonos Beatus ergoAuguſtinꝰ mīſter bonꝰ deo fideliter miniſtrauit et eiꝰ iram et ad ſe et alios ſepep̄cibus mitigauit. bene igit̉ de eo poteſtexponi illud Prouer. Indignatio regisnuncius mortis et vir ſapiens placabit illum. Ꝙ autē beatꝰ Auguſtinꝰ iram deiadhuc eo viuente placauerit patet. dumem̄ wādali totā affricā vaſtauerūt. nonparcentes ſexui vel etati. et poſt hoc yponem manu valida obſiderūt. tunc euocatis fratibus ait. Ecce rogaui dn̄m vt nosab his ꝑiculis eruat. aut paciētiā tribuataut de medio tollat. et tercium obtinuit.Tercio ergo obſidionis mēſe lecto decubuit ⁊c̄. Sed qͣs hodie eſt qui deo ſic miniſtrat. vt iram eius placet et nō potius ꝓuocet. mala ſūt hoīm corda. plena diſcordia. odio veneno ſa. mala quoqꝫ ſunt veba noſtra. maledica. d̓tractoria. ⁊ malaſunt opera. vt ꝓbant latrocinia homicidia ⁊c̄. Sed nunqͣꝫ ex talibus deus placatur. ſed potius ꝓuocatur In oībus his inquit Iſaias Non eſt auerſus furor eiꝰ etadhuc manus eius extenta Si em̄ ꝟbumdulce multiplicat amicos et mitigat inimicos. īmo tyrannos crudelitatibꝰ ꝯſuetos. quāto magis placatur his deus quiex natura totus māſuetus eſt et benign¶ B Scd̓o beatus Auguſtinꝰ habuit ſapīam patriarchaꝝ que eſt ſimilisſapientie viatorum. Dicit̉ em̄ ſapiēs viator qui nouit rectā tenere viā Sꝫ ille d̓rſapientior qui viaꝝ nouit pericula deuitare. ille vero d̓r ſapiētiſſimꝰ qui vbi necvia eſt nec ſemita nouit iter ſuum dirigere Tales fuerunt ſancti patriarche. q̄ nōdum apparente viā preceptoꝝ que in le