Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

pecierunt. hec autem ꝯformitas volūtatum maxime ꝓbatur per amorē ꝓximo/rum. quia hoc ſolū eſt nobis a deo mādatum vt nos inuicem diligamus. qꝛ vt aitapl̓us. qui diligit ꝓximū legem impleuitUnde dn̄s ad apl̓os Ioh. xiij. In hocgnoſcēt omēs quia mei diſcipuli eſtis. ideſt voluntate mihi ꝯformes ſitis ſi dilectionem habueritis inuicem. ergo diligitdeum diligit fratrē ſuum. vnde ẜm Auguſtinū. Omēs fratres ſumꝰ. ſi Euamadam attendamꝰ a qͥbus vniuerſi deſcēdimus. Unde et ipſi qui ſunt inimici ſuntꝓximi Et ideo a nobis ſunt diligendi. vn̄Auguſtinꝰ. Ego ad dilectione inimicoꝝvos moneo. Quia ad ſananda vulnerapeccatoꝝ nullum medicamentū vtiliꝰſentio et dicit. elige modo qd̓ tibi placuerit. ſi inimicos amaueris non ſolū amicꝰdei ſed filius eſſe mereberis. ſi autē inimicos amare nolueris deum propitiū habere non poteris EQuartū ſignūdilectionis eſt Si amico ſuſtinere nonrefugis. Non em̄ diligit nec amicꝰ exiſtitqui ſeqͥtur in ꝓſperis et deſerit in aduerſis. qui em̄ alteꝝ perfecte amat. verberavincula. improperia. reꝝ damna et pericula mortis portat. fortis eſt em̄ dilectiovt mors. ſicut d̓r Canticoꝝ. vlt. quiaſuperatur a morte. ſed ſuperat ip̄a mortem. vnde Seneca loquens de amiciciadicit. Amicus qui vtilitatis cauſa aſſumptus eſt. tam diu placebit qͣꝫ diu vtilis ē.Quare in vera amicicia nihil placere debet aliud p̄ter ip̄am. et addit. ergo amicūquero. vt habeam quem in exiliū ſequar quo moriar cuiꝰ me morti opponam.meip̄m in mortem impendā. talis amicᶜfuit xp̄o ſanctus apl̓us. cuiꝰ amore capite eſt truncatus OOmī em̄ temꝑe diligit amicus eſt et frater in aduerſitatibꝰprobat̉. Sed qͣs hodie amicus xp̄i eomori paratꝰ ē. quis eo fert vulnera. qͥsverbera. quis verba. vere impleta eſtphecia apl̓i. ij. Thymo. iij. In nouiſſimis

diebus inſtabunt tꝑa periculoſa. et erunthomines ſeipſos amātes. quod tm̄ eſt dictum. nec eſt dilectio ad deum nec adꝓximum. ſed vniuſcuiuſqꝫ ad ſeip̄m. De ſancto Iacobo Ser. xxvj. ARit. ſepulcrumeius glorioſum Iſa. xj. Sic̄ paItet et ad ſenſum cernimus totadie nulliꝰ ſancti ſepulcrū ſic eſt aput oēshomines glorioſum. qꝛ in principio miraculis plurimis fabricatū. qꝛ in medio magnis virtutibꝰ adornatū. et quia magnispriuilegijs eſt dotatum Nec debet alicuiverti in dubium ille ſic voluit honorare in via. donis ampliſſimis ſublimauit in patria. tot beneficia p̄ſtat adeius oſſa. et oſtendit cunctis tam amplamiracula ſicut patet in eius legenda. qnta ei cōtulit in celo premīa ſiue dona. ergo fratres multum a nobis eſt honorādꝰquem honorat deꝰ et eſt in om̄ibꝰ neceſſitatibus inuocandꝰ. qꝛ eſt audibilis ſanctus et deo gratiſſimꝰ honore. cuiꝰ omniū apoſtoloꝝ primꝰ eſt mortuꝰ ad ſepulcrum miraculoſe delatꝰ B Eſtigitur notandū. triplex ſepulcrū eſt nobis ſepius memorandū. ſcꝫ ſe pulcrūtemporale ad quod homo mortem deducitur. Primū eſt cogitare horribile ſꝫ aliquando finiendū. Sepulcrū infernale inſepulcro infernali peccato affligitur.hoc eſt toto corde d̓teſtabile. qm̄ ad ſempiternaliter horrēdum. Sepulcꝝ eternale anima d̓o ꝑfruitur hoc eſt deſiderabilequia ad eternaliter delectandū. Dicoſepulcꝝ primum eſt temꝑale. eſt de ſuanatura horribile. ſed eſt aliqn̄ dimittēdūſicut erit in reſurrectione corpoꝝ quādoex illis ſepulcris corpora aſſumentur. adduo alia adducentur ẜm anime in illis corporibꝰ meruerunt. vel deduci in celum ſiue ad infernum. de hoc ſepulcro tota ſcriptura eſt plena. et ideo hic ſufficiatautoritas pͣsͣ. Sepulcra eoꝝ domus eoꝝ